Ξέχασε τώρα τους λιγνίτες ο Σαμαράς

Ενα από τα βασικά σημεία κριτικής του Αντώνη Σαμαρά στον Κυριάκο Μητσοτάκη ήταν βέβαια η πολιτική επιλογή του τελευταίου για βίαιη απολιγνιτοποίηση. Ως γνωστόν, η βίαιη απολιγνιτοποίηση αύξησε την εξάρτηση της χώρας μας από το εισαγόμενο φυσικό αέριο, με αποτέλεσμα να καταστεί πιο ευάλωτη στις διεθνείς κρίσεις όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Ο κ. Σαμαράς είχε αμφισβητήσει ευθέως την επιλογή αυτή του κ. Μητσοτάκη ήδη πολύ πριν από την έναρξη του πολέμου, όταν τασσόταν κατά της εγκατάλειψης του «σύνθετου μείγματος όλων των πηγών ενέργειας» («ΝΕΑ», 25.9.2021) και δήλωνε «προβληματισμένος» για «το εάν έπρεπε να κλείσει το σύγχρονο εργοστάσιο λιγνίτη που εγκαινιάστηκε το 2014 κι ακόμα δεν έχει αποσβεστεί. Η Γερμανία δεν εγκαταλείπει τους λιγνίτες της μέχρι το 2039. Η Πολωνία για ακόμα περισσότερο».

Ευθεία βολή

Κι έπειτα, στο συνέδριο της Ν.Δ. (8.5.2022), είχε ρίξει ευθεία βολή στον πρωθυπουργό, όταν χαρακτήρισε «λάθος» τη βίαιη απολιγνιτοποίηση, λέγοντας ότι «διορθώθηκε και το λάθος της άμεσης απολιγνιτοποίησης ώς το 2024. Την ώρα που, για παράδειγμα, η ίδια η Γερμανία θα διατηρήσει παρόμοια εργοστάσια ώς το 2035…». Προχθές το βράδυ όμως στη Νίσυρο, όπου ήταν κεντρικός ομιλητής στο 1ο Συμπόσιο «Διάλογοι της Νισύρου», παρότι περιέγραψε αναλυτικά τις συνολικές θέσεις του για τα ενεργειακά και για τον «συνδυασμό μορφών ενέργειας» που εισηγείται, ο κ. Σαμαράς απέφυγε να πει έστω και μία λέξη για το θέμα του λιγνίτη.

Αντ’ αυτού, περιορίστηκε, αναφερόμενος στο θέμα του φυσικού αερίου, να καταγγείλει την Ευρώπη για «“βιασύνη” να φύγουμε από τους υδρογονάνθρακες συνολικά μέχρι το 2030 ή το 2035», η οποία, όπως είπε, «αποθάρρυνε και την ανάδειξη των ευρωπαϊκών υδρογονανθράκων και τη δημιουργία υποδομών φυσικού αέριου στην Ευρώπη. Και ευνοούσε μόνο ένα πράγμα: την ολιγοπωλιακή εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο! Ουσιαστικά διαιώνιζε την εξάρτηση από το ρωσικό αέριο…». Κατήγγειλε επίσης Τουρκία και Γερμανία ότι «και οι δύο το παιγνίδι της Ρωσίας παίζανε», λέγοντας ότι «η κατ’ εξοχήν ευρωπαϊκή χώρα που ήταν εξαρτημένη ενεργειακά από το ρωσικό αέριο, η Γερμανία, “ξέπλενε” την άλλη χώρα της περιοχής, που ήταν ακόμα πιο εξαρτημένη από τη Ρωσία, την Τουρκία, την ώρα που η Τουρκία έπαιζε το παιγνίδι της Ρωσίας και εμπόδιζε την ανάδειξη των ευρωπαϊκών υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο».

Τέλος, αναφερόμενος στη στάση της Τουρκίας, μίλησε για «παροξυσμό κλιμάκωσης των προκλήσεων έναντι της Ελλάδας», λέγοντας ότι δεν θα σχολιάσει περεταίρω το θέμα, ενώ υποστήριξε ότι η Τουρκία δεν μπορεί να μπει «στο μεγάλο σχέδιο απεξάρτησης της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο. Οσο παραμένει ποικιλοτρόπως εξαρτημένη από εξω-ευρωπαϊκά και αντιδυτικά συμφέροντα». Είπε ακόμα πως «ο μόνος τρόπος να “ενσωματωθεί” η Τουρκία σε μια νέα δυτική πολιτική ασφαλείας για την ευρύτερη περιοχή είναι αν αλλάξει στρατηγική, αν εγκαταλείψει τη “Γαλάζια πατρίδα”, αν εγκαταλείψει τα όνειρα παλινόρθωσης της Οθωμανικής επιρροής, αν αποδεχθεί τα δικαιώματα των γειτόνων της. Αυτό δεν συμβαίνει σήμερα. Ούτε φαίνεται πιθανό να συμβεί στην μετά Ερντογάν εποχή».

Ερώτημα λοιπόν μένει αν ο Αντ. Σαμαράς άλλαξε γραμμή στο θέμα του λιγνίτη ή αν μαζεύει την κριτική του στην κυβέρνηση λόγω εκλογών, τη στιγμή που το μέγαρο Μαξίμου προετοιμάζει το έδαφος για κάλπες το φθινόπωρο και που, με ευθύνη του πρωθυπουργού, το υπουργικό συμβούλιο συνεδριάζει αύριο με την εκλογολογία στο απόγειό της.