Αναδιατάσσεται εσωκομματικά ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού πλέον βρίσκεται μπροστά σε νέα πραγματικότητα. Κινήσεις, συναντήσεις, συζητήσεις συνθέτουν το νέο σκηνικό και οι εξελίξεις στο εγγύς μέλλον αναμένονται ραγδαίες. Η πολιτική γεωγραφία μάλλον οδηγείται σε αλλαγές οι οποίες φιλοδοξούν να αποτυπώσουν τον παρεμβατικό χαρακτήρα του κόμματος απέναντι στην κυβέρνηση και να θέσουν νέους προβληματισμούς οι οποίοι θα ξεπερνούν τα μέχρι σήμερα δεδομένα.
Στο προσκήνιο εμφανίζεται, με προσωρινή ονομασία «Ενωτική Κίνηση», η πρωτοβουλία στελεχών που επιδιώκει να δημιουργήσει μια νέα πλειοψηφία στο κόμμα. Πολιτικά κινείται στο πλαίσιο που έδωσε και την εκλογική νίκη στον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή στην πλατιά κοινωνική και πολιτική ενότητα απέναντι στα Μνημόνια, επιδιώκει να καλύψει τον χώρο από την αριστερή σοσιαλδημοκρατία μέχρι την «αριστερά της Αριστεράς», στηρίζοντας την επιλογή των κόκκινων γραμμών και το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.
Στελέχη της όπως οι Κ. Πουλάκης, Γ. Μπουρνούς, Ν. Ηλιόπουλος, Γ. Μπασκώζος, Π. Καραγιώργος, Χρ. Καραμάνος, Ντόρα Θεοδωρακοπούλου, Εφη Καλαμαρά και αρκετά μέλη της κυβέρνησης και της κοινοβουλευτικής ομάδας εκτιμούν ότι «υπάρχει συγκεκριμένη πολιτική που κατέστησε νικητή τον ΣΥΡΙΖΑ και αυτή θέλουμε να κάνουμε υποστηρίξουμε και να την κάνουμε γνωστή».
Τα ζητήματα
Ταυτόχρονα θέτουν ερωτήματα όπως ποιες πρέπει να είναι οι σχέσεις κόμματος – κυβέρνησης, κόμματος – κράτους, το πώς θα «ανοίξει» το κόμμα στην κοινωνία ώστε να αντιστοιχηθεί ο κοινωνικός με τον κομματικό ΣΥΡΙΖΑ. «Θεωρούμε ότι ήδη έχουν ανοίξει ζητήματα στο κόμμα τα οποία ζητούν απαντήσεις» διατείνονται στελέχη της Κίνησης τα οποία προετοιμάζουν την πρώτη πανελλαδική συνάντησή τους στις 24 Μαΐου και προσανατολίζονται να ζητήσουν τη διενέργεια συνεδρίου σε εύλογο χρόνο, πιθανόν μέχρι το τέλος του έτους, ώστε να «δοθούν απαντήσεις στα νέα ερωτήματα».
Η «Ενωτική Κίνηση» βρίσκεται σε ανοιχτή επικοινωνία με την «Πλατφόρμα 2010» (Γ. Μπαλάφας, Δ. Παπαδημούλης, Ρένα Δούρου, Αγ. Μανταδάκης, Π. Ρήγας, Τρ. Μηταφίδης), καταγράφεται μια πρώτη συμφωνία σε σειρά ζητημάτων και δημιουργείται «κλίμα προοπτικής συνεννόησης».
Από την άλλη πλευρά υπάρχει η «Κίνηση των 53+» (Τ. Κορωνάκης, Ράνια Σβίγκου, Χρ. Παπαδόπουλος) η οποία φιλοδοξεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανασύσταση του κόμματος. Παρατήρηση με σημασία. Ενώ η «Κίνηση 53+» συνομιλεί με την «Πλατφόρμα 2010», σε μια λογική «συνεννόησης» βρίσκεται μάλλον απέναντι στην «Ενωτική Κίνηση» και αυτό γιατί οι διαφορές του παρελθόντος (προέρχονται από την κοινή ρίζα της ΑΡΕΝ) έχει δημιουργήσει κλίμα αντιπαλότητας.
Σταθερή αξία παραμένει η «Αριστερή Πλατφόρμα», ο βασικός κορμός της οποίας («Αριστερό Ρεύμα») εξακολουθεί να είναι η πλέον συμπαγής ομάδα, με ευδιάκριτα χαρακτηριστικά (Αλ. Καλύβης, Σόφη Παπαδόγιαννη, Στ. Λεουτσάκος, Γ. Τόλιος). Ομως και εδώ καταγράφονται αποχρώσες διαφοροποιήσεις αφού στελέχη του τα οποία έχουν επωμιστεί κυβερνητικές ευθύνες αντιλαμβάνονται διαφορετικά πλέον την πραγματικότητα. Από την «Αριστερή Πλατφόρμα» φαίνεται να αυτονομείται η ΔΕΑ (Αν. Νταβανέλος), ενώ τον μονήρη δρόμο έχει επιλέξει η ΚΟΕ (Ρ. Ρινάλντι, Ελένη Σωτηρίου).
Μια πρώτη καταγραφή αυτού του τοπίου πιθανότατα θα αποτυπωθεί στις 15 Μαΐου στη συνδιάσκεψη της νομαρχιακής Α’ Αθήνας, της μεγαλύτερης οργάνωσης σε επίπεδο δήμου, όπου και θα εκλεγούν νέα όργανα. Στο ερώτημα αν αυτή η κινητικότητα αντανακλά και στην κοινοβουλευτική ομάδα, η απάντηση είναι δύσκολη.
