Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Αθήνα και τους δανειστές ακολουθούν -τουλάχιστον όσον αφορά τη διαδικασία- την πεπατημένη.

Η ελληνική κυβέρνηση επιμένει στις θέσεις της, επιχειρώντας να κερδίσει έδαφος σε ένα μνημονιακό πλαίσιο, δύσκαμπτο και ναρκοθετημένο, το ΔΝΤ προσπαθεί να περισώσει το γόητρό του ζητώντας σκληρά νεοφιλελεύθερα μέτρα σε βάθος πενταετίας και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί αναζητούν το μείγμα που θα είναι πιο «ευκολοχώνευτο» για τις 19 κυβερνήσεις της ευρωζώνης, τα κοινοβούλια και τους λαούς τους.

Ας δούμε το ευρωπαϊκό πεδίο, μια και οι άλλες δύο πλευρές στη διαπραγμάτευση έχουν περίπου παγιωμένες απόψεις. Επιλέγουμε το πεδίο των Βρυξελλών επειδή η γηραιά ήπειρος ζει το νέο επεισόδιο της σοβαρότατης κρίσης που σοβεί εδώ και χρόνια.

Στην Ιταλία το δημοψήφισμα για τις συνταγματικές αλλαγές είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει σε πολιτική κρίση την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης, η οποία με τη σειρά της δέχεται πιέσεις από τη γερμανικής έμπνευσης πολιτική. Στην Αυστρία η πανευρωπαϊκή κρίση εμπιστοσύνης είναι πιθανόν να φέρει στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα της χώρας έναν σκληρό ακροδεξιό.

Πώς απαντά σε όλα αυτά η ευρωπαϊκή ηγεσία; Αφενός φαίνεται να μην επιθυμεί να υπάρξει αναζωπύρωση του «ελληνικού μετώπου». Αφετέρου μοιάζει να προσπαθεί να καλύψει τις πληγές, όχι να τις επουλώσει ουσιαστικά.

Τα σενάρια που κυκλοφορούν στις Βρυξέλλες είναι χαρακτηριστικά αυτής της αντίληψης: μετάθεση των σημαντικών αποφάσεων στο μέλλον και παρασκηνιακή αναμόχλευση των μέτρων για το ελληνικό χρέος, ώστε να μην ενοχληθεί η κοινή γνώμη μιας σειράς κρατών-μελών.

Λύνονται, όμως, τα κορυφαία προβλήματα της ευρωζώνης με αυτόν τον τρόπο; Προφανώς όχι, γιατί η λύση της λιτότητας έχει αποδειχτεί ιστορικά ατελέσφορη. Κάθε μικρή καθυστέρηση όχι μόνο δεν είναι ευεργετική, αλλά επιτείνει τη δυσπιστία των πολιτών προς τις Βρυξέλλες και τις κυβερνήσεις των ισχυρών ευρωπαϊκών οικονομιών.

Ταυτόχρονα συντείνει στο να μεγεθυνθούν οι φωνές που επιθυμούν την περιχαράκωση και τον εθνικό απομονωτισμό. Θα το επαναλαμβάνουμε με κάθε ευκαιρία: Η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει προσανατολισμό αμέσως.

Σε αντίθετη περίπτωση, οι κυβερνήσεις των μεγάλων κρατών θα έρθουν αντιμέτωπες με δυσάρεστες ακροδεξιές και κυρίως βαθύτατα αντιδημοκρατικές και αντιευρωπαϊκές εξελίξεις.