Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Λέγεται ότι με αφορμή την ανεξέλεγκτη δράση του παρακράτους και τη δολοφονία του βουλευτή της Αριστεράς Γρηγόρη Λαμπράκη, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε αναρωτηθεί: «Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;».

Το ερώτημα επανέρχεται κατά καιρούς, ιδιαίτερα σε εποχές κρίσης και ειδικότερα όταν τα ποικιλόμορφα συμφέροντα επιχειρούν να επιβάλουν τη θέλησή τους, πιέζοντας ασφυκτικά τους θεσμούς της χώρας.

Χθες, το ίδιο ερώτημα έθεσε διαφορετικά ο Αλέξης Τσίπρας. Μιλώντας στην Κ.Ε. του κόμματός του τόνισε με έμφαση: «Το πραγματικό διακύβευμα είναι αν σε αυτό τον τόπο θα αποφασίζει το Κοινοβούλιο και η εκλεγμένη κυβέρνηση ή τα οικονομικά συμφέροντα. Οποια και αν είναι η απόφαση του ΣτΕ, (θα είναι) δεσμευτική για την ελληνική κυβέρνηση».

Είναι απολύτως σαφές ότι η διάκριση των εξουσιών και η ανεξαρτησία τους πρέπει να διαφυλαχτούν ως κόρη οφθαλμού. Αυτό είναι καλό ως διακήρυξη, αλλά οφείλουμε να είμαστε ρεαλιστές. Κυνικά ρεαλιστές. Στις μέρες μας, από τις διακηρύξεις μέχρι αυτό που συμβαίνει στην πράξη, μεσολαβεί τεράστια απόσταση, μερικές φορές χάος.

Το τελευταίο διάστημα, με τον πιο απροκάλυπτο τρόπο βιώνουμε μία παρέμβαση συμφερόντων που στόχο έχει να χρησιμοποιήσει τη Δικαιοσύνη ως πολιορκητικό κριό για την άλωση της πολιτικής τάξης πραγμάτων και τη διαμόρφωση των όρων που θα τα ευνοούν. Πιστεύουμε πως η Δικαιοσύνη δεν θα επηρεαστεί. Οφείλουμε όμως να επισημάνουμε αυτό που διαπιστώνουμε και αυτό που πραγματικά συμβαίνει.

Το διακύβευμα στο οποίο αναφέρθηκε ο πρωθυπουργός είναι –περισσότερο απ’ ό,τι φαντάζεται κανείς– πραγματικό. Μόνο που χρειάζεται μια συμπλήρωση. Για να μπορούν τα πολυπλόκαμα συμφέροντα να επιζητούν την επιβολή τους στις αποφάσεις των θεσμών της χώρας, χρειάζονται πολιτική στήριξη. Στην παρούσα φάση την έχουν.

Τη δίνει η αξιωματική αντιπολίτευση που φιλοδοξεί σύντομα να είναι κυβέρνηση. Τη δίνει και το παλαιό πολιτικό κατεστημένο. Συνεπώς το διακύβευμα μάλλον τροποποιείται. Για να μην αποφασίζουν τα συμφέροντα, οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας οφείλουν να διαχωριστούν με απόλυτη σαφήνεια από αυτά, προς όφελος του δημόσιου συμφέροντος. Αργά ή γρήγορα από αυτό θα κριθούν.