Από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν τον όρο «διαπλοκή» στο πολιτικό λεξιλόγιο ήταν ο Βασίλης Μαγγίνας στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Κυβερνητικός εκπρόσωπος τότε επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, θέλησε έτσι να συνοψίσει την αλληλεξάρτηση των συμφερόντων μεταξύ της πολιτικής και της επιχειρηματικής εξουσίας και να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο το κέρδος λειτουργεί ως κίνητρο για την άσκηση πολιτικής.
Η «διαπλοκή» έγινε από τότε αγαπημένο σύνθημα του πολιτικού συστήματος.
Δεκάδες ηγέτες δεσμεύτηκαν να διαρρήξουν τις κατεστημένες σχέσεις ανάμεσα στην οικονομική και την πολιτική εξουσία, χωρίς ωστόσο απτά και διαρκή αποτελέσματα. Η οικονομική κρίση όχι μόνο δεν διέλυσε τη διαπλοκή, αλλά αυτή γιγαντώθηκε περισσότερο.
Μετατράπηκε σε πολύτιμο εργαλείο για την παραμονή απαξιωμένων κομμάτων και προσώπων στην εξουσία, ενώ παράλληλα έμεναν στο απυρόβλητο τραπεζικά και επιχειρηματικά στελέχη που «διασώζονταν» μέσα από σκληρά προγράμματα δημοσιονομικής λιτότητας και διάλυσης των εργασιακών σχέσεων.
Το 2012 η διαπλοκή και οι δυνάμεις που τη συγκροτούσαν αμφισβητήθηκαν έντονα. Και το 2015 ήρθε η εκλογική ρήξη, με τους πολίτες να ελπίζουν σε αποφασιστικό περιορισμό της. Σήμερα, η πάταξη της διαπλοκής αποτελεί ακόμη αγαπημένο θέμα στην αντιπαράθεση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.
Η κάθε πλευρά κατηγορεί την άλλη ότι έστησε στο παρελθόν, ή προσπαθεί να στήσει στο παρόν, σχέσεις διαπλοκής. Η πραγματικότητα είναι αδιάψευστη. Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ ήταν οι πολιτικοί σχηματισμοί που βάσισαν την ύπαρξή τους στη διαπλοκή. Οποιος το αρνείται αυτό απλά εθελοτυφλεί.
Η τωρινή κυβέρνηση, όμως, τι κάνει; Οι προθέσεις της έμοιαζαν να είναι ειλικρινείς. Τα σημερινά στραβοπατήματα όμως, στο πεδίο της αυτονόητης διεξαγωγής του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες, αφήνουν περιθώριο στους διαπλεκόμενους του παρελθόντος να αντεπιτεθούν.
Σήμερα στη Βουλή θα διεξαχθεί η συζήτηση για τη διαπλοκή. Εχουν δοθεί υποσχέσεις για αποκάλυψη ονομάτων και διευθύνσεων. Αρκεί αυτό; Οχι.
Η κυβέρνηση οφείλει να δημιουργήσει άμεσα το πλαίσιο για τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας της δημόσιας σφαίρας, να κρατήσει σαφείς αποστάσεις από δεσμεύσεις με επιχειρηματικά συμφέροντα, να θωρακίσει το δημόσιο συμφέρον, το οποίο δεν μετράται μόνο με τα εκατομμύρια που αντλεί από έναν διαγωνισμό.
