Η πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα τείνει να μεταλλαχθεί τελείως. Η «καλλιέργεια κλίματος» στη δημόσια σφαίρα έχει αντικαταστήσει την ουσιαστική πολιτική συζήτηση, ενώ πολλά μέσα ενημέρωσης πρωταγωνιστούν στη μονομερή παρουσίαση ειδήσεων και αναλύσεων, απομακρυνόμενα διαρκώς από τον ρόλο και την αποστολή τους.
Γιατί τα αναφέρουμε αυτά; Για τον «σάλο» που προκλήθηκε από το δημοσίευμα κυριακάτικης εφημερίδας σχετικά με μια διάταξη στο προσφάτως ψηφισθέν πολυνομοσχέδιο αναφορικά με τις εξωχώριες εταιρείες και τις φορολογικά συνεργαζόμενες χώρες του εξωτερικού.
Με «όπλο» τον σύνθετο χαρακτήρα αυτών των δύο νομικών όρων, η εφημερίδα και εν χορώ πολιτικά κόμματα και παράγοντες έσπευσαν να υιοθετήσουν εκ των υστέρων μια ερμηνεία αποσπασματική, χωρίς να μπουν στην ουσία του ζητήματος.
Οπως αναφέρει το αναλυτικό ρεπορτάζ της «Εφ.Συν.», για τις υπεράκτιες εταιρείες (offshore) «είναι προφανές πως ό,τι και να αποφασιστεί, το ζήτημα έχει περισσότερο ηθική διάσταση και δεν πρόκειται να υπάρξει ουσιαστική αλλαγή». Και αυτό, γιατί το συγκεκριμένο νομοθέτημα αποτελεί απλώς την εναρμόνιση του ελληνικού Δικαίου με το διεθνές.
Το ζήτημα της διεθνούς φοροδιαφυγής ξεπερνά τα σύνορα της ελληνικής επικράτειας, ενώ τα συμφέροντα που διακυβεύονται αγγίζουν τους κολοσσούς του διεθνούς επιχειρηματικού συστήματος.
Ο σύγχρονος καπιταλισμός, άλλωστε, έχει φροντίσει να δημιουργήσει τόσο πολλά «παραθυράκια» στο παγκόσμιο επιχειρηματικό περιβάλλον, που η διασφάλιση της νομιμότητας κινδυνεύει να καταντήσει αδύνατη.
Τα ερωτήματα που ζητούν άμεση απάντηση και απευθύνονται σε όλους τους πολιτικούς χώρους στην Ελλάδα είναι σαφή: Εχει τη διάθεση η κάθε πολιτική δύναμη να διασφαλίσει ότι θα κυριαρχεί η νομιμότητα στις οικονομικές συναλλαγές;
Υπάρχει η πρόθεση για τη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης από τους πολίτες προς την πολιτική τάξη ότι τα βάρη κατανέμονται δίκαια;
Και όσον αφορά ορισμένα μέσα ενημέρωσης, θα πάψουν επιτέλους να παρέχουν επιλεκτική ενημέρωση στους αναγνώστες, τους ακροατές και τους θεατές τους; Θα «ακουμπήσουν» θέματα που αφορούν υψηλόβαθμους πολιτικούς, που έχουν πιαστεί με τη «γίδα στην πλάτη»;
Μέχρι να απαντηθούν πειστικά αυτά τα ερωτήματα, κάθε φωνασκία είναι απλώς προσπάθεια υπεκφυγής.
