Ο θεσμός της Δικαιοσύνης αποτελεί σε μια θεωρητικώς ευνομούμενη πολιτεία πυλώνα της αστικής δημοκρατίας.
Στην περίπτωση της Ελλάδας, βέβαια, η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης έχει αμφισβητηθεί πολλές φορές στη δημόσια συζήτηση, μια και αποφάσεις της σε κορυφαίας σημασίας και συμβολισμού υποθέσεις έχουν προκαλέσει το κοινό αίσθημα.
Ενώ η πολιτική εξουσία, που πάντοτε ομνύει στο όνομα της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, έχει χρησιμοποιήσει προς όφελός της την έννοια και την ουσία της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης.
Αυτά στο θεωρητικό επίπεδο. Στο ουσιαστικό σκέλος της υπόθεσης παρατηρείται τις τελευταίες ημέρες η ανάπτυξη μιας παραφιλολογίας, που συνίσταται σε καταγγελίες για παρέμβαση κυβερνητικών στελεχών σε λειτουργούς της Δικαιοσύνης.
Εάν αυτές είναι αληθείς ή ψευδείς, θα επιβεβαιωθεί από τις κάθε είδους ερευνητικές διαδικασίες που έχει στη φαρέτρα της η εκάστοτε εξουσία και βέβαια από τις διαδικασίες της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας.
Το ζήτημα, όμως, που προκαλεί περισσότερα ερωτήματά έγκειται στο πώς διάφορα κέντρα και παράκεντρα χρησιμοποιούν τη Δικαιοσύνη και τους λειτουργούς της για να αντλήσουν διαφόρων ειδών οφέλη.
Για να το θέσουμε πιο απλά, όμιλοι μέσων ενημέρωσης, που οι ιδιοκτήτες τους ελέγχονται δικαστικά, και αντιπολιτευόμενα κόμματα υιοθετούν αβασάνιστα τις καταγγελίες, ξεκινώντας «πόλεμο» κατά της κυβέρνησης.
Δεν δείχνουν την παραμικρή προσοχή, ούτε τηρούν τις αναγκαίες αποστάσεις από τις καταγγελίες, οι οποίες αφορούν έναν τρομερά ευαίσθητο τομέα, τις τράπεζες. Και μάλιστα όταν για την ίδια υπόθεση έχουν απαγγελθεί πολύ βαριές κατηγορίες, καθώς στην υπόθεση εμπλέκεται μια ολόκληρη οικονομία της ευρωζώνης, η κυπριακή.
Η άκριτη υιοθέτηση αυτών των καταγγελιών γίνεται λόγω δημοσιογραφικού ερασιτεχνισμού ή λόγω έλλειψης πολιτικής εμπειρίας;
Δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε κάτι τέτοιο, μιας και η δημοσιογραφική και η πολιτική εμπειρία όσων έχουν λάβει «επ’ ώμου» την υπόθεση (Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, Κυριάκος Μητσοτάκης, Ευάγγελος Βενιζέλος) δεν επιτρέπει τέτοιου είδους στραβοπατήματα.
Αλλωστε τις τελευταίες εβδομάδες οι προαναφερόμενοι μάλλον δρουν συντονισμένα και χωρίς φειδώ. Το μόνο, πάντως, που επιτυγχάνεται είναι να κινδυνεύει να αυξηθεί ραγδαία η δυσπιστία των πολιτών στη Δικαιοσύνη. Οδεύουμε, δηλαδή, από το κακό στο χειρότερο…
