Την πρώτη κρίσιμη κοινωνική δοκιμασία της περνά αύριο η κυβέρνηση. Με αιχμή το ασφαλιστικό σχέδιο, συνδικάτα εργαζομένων, συνομοσπονδίες, αγροτικές, επαγγελματικές και εργοδοτικές ενώσεις καλούν τα μέλη τους να κατέβουν στους δρόμους ώστε να εκφράσουν την αντίθεσή τους σε ένα υπό διαμόρφωση ασφαλιστικό νομοσχέδιο.
Δείχνουν εμφανώς ότι δεν πείθονται από τις επαναλαμβανόμενες δηλώσεις του αρμόδιου υπουργού και δεν είναι όλοι υποκινούμενοι, αν και έχουν κομματική ταυτότητα.
Η 24ωρη γενική απεργία διεξάγεται σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συγκυρία. Οι εργαζόμενοι και οι αυτοαπασχολούμενοι καλούνται από τις ενώσεις τους να αντιδράσουν στις προθέσεις μιας κυβέρνησης η οποία σχηματίστηκε από ένα κόμμα κατεξοχήν «κινηματικό» στο παρελθόν.
Το κόμμα αυτό εφαρμόζει πλέον πιστά το νέο πρόγραμμα, μη παρεκκλίνοντας από τους αριθμητικούς όρους που έχουν θέσει οι δανειστές.
Και την ίδια ώρα, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρόεδρος της Ν.Δ. ομολογεί κυνικά ότι θα προχωρούσε ευχαρίστως ως πρωθυπουργός σε μειώσεις συντάξεων (Κυριάκος Μητσοτάκης στη συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ).
Η μνημονιακή πραγματικότητα τείνει ουσιαστικά να διαλύσει όλων των ειδών τους κοινωνικούς θεσμούς που οικοδομήθηκαν στη μεταπολιτευτική Ελλάδα.
Στις ηγεσίες των μεγάλων συνδικαλιστικών ενώσεων βρίσκονται υπέρμαχοι των μνημονίων και του «Ναι στην Ευρώπη», ενώ παρατηρείται το παράδοξο εύρωστοι επαγγελματίες να πρωτοστατούν σε πολυδιαφημισμένες από τα δίκτυα της διαπλοκής αντιδράσεις.
Οι αγρότες βγήκαν στους δρόμους για να υπερασπιστούν τα δίκαιά τους, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις επιδιώξεις των μεγαλοαγροτών, που απλώς παλεύουν για να διατηρήσουν τα προνόμιά τους.
Ολα αυτά όμως δεν αρκούν για να καλύψουν το τεράστιο κενό κοινωνικής και συνδικαλιστικής εκπροσώπησης που εντείνεται τα τελευταία χρόνια και αφορά τη συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων, των φτωχοποιημένων στρωμάτων, των φτωχών αγροτών, των υπαλλήλων που εργάζονται σε θέσεις απολύτως επισφαλείς και υποαμειβόμενες.
Αυτή η μεγάλη πλειονότητα αποτελεί τον σημερινό λαό και αυτοί είναι εκείνοι που σήκωσαν και σηκώνουν το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής που επέβαλαν τα μνημόνια.
Η κυβέρνηση οφείλει να εστιάσει σε αυτούς την προσοχή της. Και εκείνοι με τη σειρά τους να αναλάβουν την ευθύνη, ατομικά και συλλογικά, να σπάσουν το απόστημα του κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού, που κυριάρχησε ουσιαστικά σε βάρος των συμφερόντων των εργαζομένων.
-320x213.png)
