Οι κυβερνήσεις Κυριάκου Μητσοτάκη από το 2019 έως σήμερα διαχειρίστηκαν πακτωλό πόρων. Επί πανδημίας, τη διετία 2020-2021, περί τα 36 δισ. ευρώ (επιστρεπτέα προκαταβολή, αναστολές φόρων-εισφορών, επιδοτήσεις μισθών που κατ’ ουσίαν ήταν επιδοτήσεις κατά κύριο λόγο των εργοδοτών).
Το 2021 ξεκίνησε η νέα προγραμματική περίοδος του ΕΣΠΑ (2021-2027). Ταυτόχρονα, ξεκίνησε η προγραμματική περίοδος του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Οι συνολικοί πόροι των δύο προγραμμάτων ανέρχονται σε περίπου 26 + 36 = 62 δισ. ευρώ, που με τη μόχλευση ιδιωτικών επενδύσεων και συγχρηματοδοτήσεων ξεπερνούν τα 70 δισ. ευρώ. Αν συνυπολογίσουμε και τα 36 δισ. ευρώ της πανδημικής περιόδου, οι συνολικοί πόροι ξεπερνούν τα 100 δισ. ευρώ!
Επρόκειτο αδιαμφισβήτητα για μια ιστορικά μοναδική ευκαιρία για την ελληνική οικονομία. Χρησιμοποιούμε παρελθόντα χρόνο διότι η ευκαιρία αυτή σπαταλήθηκε σε μεγάλο βαθμό. Αυτή η δυσοίωνη εκτίμηση τεκμαίρεται τόσο από την πορεία της απορρόφησης των πόρων όσο και από τις κυβερνητικές εκτιμήσεις για τις επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας στα χρόνια ύστερα από το 2027.
Οσον αφορά το ελληνικό σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και την απορρόφηση των πόρων, στο μεν Ταμείο Ανάκαμψης (Ελλάδα 2.0), το οποίο λήγει στα τέλη Αυγούστου 2026, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η βέβαιη απώλεια σημαντικών πόρων αλλά και το ότι τέθηκε εκτός αναπτυξιακών στόχων. Ο λόγος γι’ αυτό είναι πως όταν οι καθυστερήσεις έγιναν πολύ μεγάλες, η κυβέρνηση ανακατένειμε εσπευσμένα πόρους με μόνο κριτήριο τη γρήγορη απορρόφησή τους.
Σε αυτό το πλαίσιο, όπως αποδεικνύεται με τα στοιχεία που παρατίθενται σήμερα στο πρώτο θέμα της εφημερίδας μας, ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός Νίκος Παπαθανάσης σπατάλησε επιπλέον σημαντικούς πόρους σε συμβάσεις προς εταιρείες συμβούλων: 200 εκατομμύρια ευρώ σε 24 συμβάσεις παροχής συμβουλών και τεχνικής υποστήριξης. Προφανώς σκέφτηκε πως, με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια, οι συγκεκριμένοι πόροι δεν θα χαθούν και ταυτόχρονα θα επωφεληθούν οι εταιρείες συμβούλων, που έχουν γίνει «υψηλοί συνεργάτες» της κυβέρνησης Μητσοτάκη σε όλη την έκταση του δημόσιου τομέα.
Είναι φανερό πως πρόκειται για χρήματα που θα πάνε «στον βρόντο» και σε κάθε περίπτωση ουδόλως θα συμβάλουν στην αναπτυξιακή υπόθεση. Ο Νίκος Παπαθανάσης φέρει τεράστια, προσωπική ευθύνη. Ο κατ’ εξοχήν υπεύθυνος όμως είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης – όχι μόνο γιατί τον διατηρεί στη θέση του, αλλά και γιατί του παρέχει την κάλυψη για να σπαταλά παντοιοτρόπως τους αναπτυξιακούς πόρους της χώρας.
