Ουδείς ανέμενε να υπάρξει η παραμικρή συμφωνία στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών που διεξήχθη το Σάββατο. Η θεματολογία, άλλωστε, και ιδιαίτερα το ασφαλιστικό μπορεί να θεωρούνται ζητήματα μείζονος σημασίας για το σύνολο της κοινωνίας, ωστόσο η στάση των κομμάτων απέναντι σε αυτά αποτελεί αντικείμενο ελιγμών και τακτικισμών. Δεν πρέπει άλλωστε να λησμονείται το ότι δύο εκ των κομμάτων της σημερινής Βουλής συνέβαλαν τα μέγιστα για τη λεηλασία των Ταμείων μέσω του PSI, κίνηση που άνοιξε την κερκόπορτα για την οριστική απαξίωση και διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος.
Ωστόσο σήμερα δεν κυβερνούν η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Ελληνες, που ανανέωσαν την κυβερνητική τους θητεία ύστερα από ένα δύσκολο και επώδυνο Μνημόνιο. Μπορεί να «διασωθεί» τίποτε από το ισχύον ασφαλιστικό σύστημα; Μπορούν να προστατευτούν οι συντάξεις; Μπορεί να δημιουργηθεί ένα αναδομημένο ασφαλιστικό σύστημα με στέρεη βάση και γερούς πυλώνες, που θα υπερασπίζεται τα κεκτημένα των εργαζομένων;
Τα ερωτήματα αυτά αφορούν πλέον την κυβερνητική πλειοψηφία, η οποία «ρίχνεται» στη διαπραγμάτευση με τους (μονίμως αδηφάγους) δανειστές. Το νέο Μνημόνιο προβλέπει διαδικασίες που θα οδηγήσουν σε περικοπές. Η κυβέρνηση όμως συνεχίζει να διακηρύττει ότι οι συνταξιοδοτικές απολαβές δεν θα πειραχτούν και θέτει σε πρώτο πλάνο την υπεράσπιση των αδυνάμων. Το ερώτημα είναι πλέον διττό: Τι θα προβλέπει το κυβερνητικό σχέδιο ακριβώς; Και πώς θα καταφέρει να «τιθασεύσει» τον μεγαλύτερο κίνδυνο, που δεν φαίνεται να ελλοχεύει στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά στην κοινωνία;
Εν έτει 2015 χιλιάδες συνταξιούχοι, αλλά και ολόκληρες οικογένειες, εξαρτώνται από τις απολαβές που δίνει το δημόσιο συνταξιοδοτικό σύστημα. Αυτό πρέπει να το συναισθανθεί και να το θυμάται διαρκώς η κυβέρνηση, η οποία προτείνει την αύξηση των εργοδοτικών εισφορών. Το ζήτημα είναι να το συναισθανθεί και το ασθμαίνον οικονομικό παρα-σύστημα, που δίνει τον νυν υπέρ πάντων αγώνα για να μη θιγούν τα συμφέροντα των μεγάλων εργοδοτών. Δεν είμαστε ιδιαίτερα αισιόδοξοι. Γι’ αυτό και προστρέχουν ουκ ολίγες φορές στους δανειστές για να βρουν την κατάλληλη «στήριξη»…
