Αν κάναμε μια δημοσκόπηση ανάμεσα σε ένα αξιόλογο δείγμα των 450 εκατ. κατοίκων της Ε.Ε. ρωτώντας τους τι τους λέει ο όρος «Mercosur», είναι ζήτημα αν το 10% θα είχε ακούσει κάτι για αυτό το παράξενο ισπανόφωνο ακρωνύμιο. Οι Ισπανοί και οι Πορτογάλοι θα είχαν καλύτερη επίδοση, μιας και θα αναγνώριζαν στην «Εμπορική Συμμαχία του Νότου» τον απόηχο της πληθωρικής και αιματηρής επικυριαρχίας τους στη Λατινική Αμερική.
Η μισή νότια αμερικανική ήπειρος, ηπειρωτική και νησιωτική, μιλάει ισπανικά και λιγότερο πορτογαλικά. Κατοικείται από 570 εκατ. κατοίκους, απογόνους των Ιβήρων αποικιοκρατών, των Αφροαμερικανών σκλάβων, των Ευρωπαίων αποίκων, εποίκων και φυγάδων και των λιγοστών αυτόχθονων, όσων επέζησαν από τη βία, τη γενοκτονία και τις αρρώστιες που κουβάλησαν οι Ευρωπαίοι στους παρθένους οργανισμούς τους.
Τα 25 κράτη και κρατίδια Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής έχουν υποστεί κάθε είδους δυνάστευση, χειραγώγηση και επέμβαση από τον ιμπεριαλιστικό «Βορρά». Η αιματηρή αμερικανική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η πειρατική απαγωγή του Μαδούρο και της συζύγου του είναι μόνο ο μακρινός απόηχος των αμερικανικών στρατιωτικών επεμβάσεων και των δικτατορικών καθεστώτων που επιβάλλονταν με τις ευλογίες CIA και ΗΠΑ στις χώρες-μπανανίες.
Ακόμα και οι «Μπανάνες» του Γούντι Αλεν σάρκασαν ξεκαρδιστικά την αμερικανική πρακτική εγκαθίδρυσης δικτατοριών. Ο όρος χούντα άλλωστε είναι 100% λατινοαμερικανικός.
Στα 50 χρόνια που μεσολάβησαν από τις αμερικανόπνευστες «μπανανίες» του Νότου, η Λατινική Αμερική, αν και βυθισμένη στη φτώχεια και στις αλλεπάλληλες κρίσεις, αναδείχτηκε ταυτόχρονα σε οικονομική υπερδύναμη χάρη στους τεράστιους φυσικούς πόρους της. Μόνο ο Αμαζόνιος, ο πιο ζωτικός πνεύμονας του πλανήτη, θα αρκούσε ώστε η νοτιοαμερικανική ήπειρος να έχει ισχυρό πλεονέκτημα στον διάλογο για το κλίμα και την περιβαλλοντική κρίση.
Αλλά, καθώς οι πρώην αποικίες ορθώνουν το ανάστημα στους πρώην αποικιοκράτες και αξιοποιούν στο έπακρο τα φυσικά και περιβαλλοντικά πλεονεκτήματα του Τροπικού του Καρκίνου, οι πρώην μπανανίες του Νότου εμφανίζονται απαιτητικές απέναντι στον παρακμάζοντα ευρωπαϊκό Βορρά.
Απέναντι σ’ αυτήν την απαιτητικότητα όλες οι σοβαρές και οργανωμένες χώρες της Ε.Ε. ζητούν από τις χώρες της Λ. Αμερικής κάποιο αξιοπρεπές αντιστάθμισμα για να ανοίξουν τις πόρτες τους στα προϊόντα τους.
Ολες, πλην μίας άφωνης και άβουλης. Η Ελλάδα σε αυτό το πλανητικό παζάρι με τις πρώην μπανανίες του Νότου συμπεριφέρεται ως άβουλη μπανανία του Βορρά…
