Η ομερτά της κατάρτισης

Νέα κακή πρακτική στα προγράμματα κατάρτισης έφερε η ηγεσία της ΔΥΠΑ, αντί να αντιμετωπίσει τα ήδη σοβαρά προβλήματα χαμηλής ποιότητας του παρεχόμενου εκπαιδευτικού περιεχομένου και το ελάχιστο, αν όχι ανύπαρκτο, αντίκρισμα στην επαγγελματική αποκατάσταση των ανέργων.

Τις τελευταίες εβδομάδες πύκνωσαν οι ενδείξεις ότι η προσπάθεια αναβάθμισης των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού, που χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης με σχεδόν 1 δισ. ευρώ, δεν έχει στόχους την «αναβάθμιση των δεξιοτήτων των ανέργων ή/και την επανακατάρτισή τους», την «αντιμετώπιση της ανεργίας», την «αύξηση της απασχολησιμότητας», αλλά την εξυπηρέτηση «ημέτερων».

Στις αρχές Ιουλίου η διοίκηση της ΔΥΠΑ έστρωσε το χαλί για την αύξηση των κερδών συγκεκριμένων ιδιωτικών εταιρειών, αγνοώντας τις προτάσεις του κλάδου των φορέων πιστοποίησης για αντιμετώπιση της δυσμενούς κατάστασης που έχει διαμορφωθεί μετά την κατάργηση της μοριοδότησης των υποψηφίων.

Με δύο αποφάσεις ευνόησε την ήδη «πρωτοπόρα» στον χώρο Ucert της D Group, παρέχοντάς της τη δυνατότητα να υλοποιήσει το 70%-75% των εξετάσεων στα δύο πρόσφατα vouchers με αμοιβή έως 2.250, σε ανέργους, και 750 ευρώ, που απευθύνονται και σε εργαζόμενους.

Αν δεν προέκυπτε το φιάσκο και του ενός προγράμματος και του άλλου, που απέκλεισε χιλιάδες ανέργους και μισθωτούς που δεν κατάφεραν ούτε αίτηση να υποβάλουν, αν δεν εξεγείρονταν οι ίδιοι οι ασφαλισμένοι αλλά και τα Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης, που ήρθαν αντιμέτωπα με ένα κραυγαλέα ευνοούμενο μονοπώλιο, ίσως δεν έσπαγε η ομερτά της διαχρονικής κατασπατάλησης πόρων σε κατάρτιση-μαϊμού.

Η ομερτά έσπασε. Η ηγεσία της ΔΥΠΑ, η πρώην και η μεταβατική, αλλά τελικά η αρμόδια υπουργός και η κυβέρνηση, οφείλουν απαντήσεις. Οχι μόνο στους ανέργους, που έπεσαν θύματα του «θαύματος των 30.000 αιτήσεων σε 40 λεπτά», αλλά και στους παρόχους κατάρτισης που προσπαθούν να κάνουν αξιοπρεπώς τη δουλειά τους, με πραγματικούς ανέργους, όχι με ανοιχτά κομπιούτερ που υποδύονται τους καταρτιζόμενους.

Και τα πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα για τις «επιταγές της απάτης» είναι: Εχει λάβει η Ucert ήδη το 40% της πιστοποίησης των ΚΕΚ; Εχει αντιμετωπίσει η ΔΥΠΑ τον αθέμιτο ανταγωνισμό ανάμεσα στους παρόχους πιστοποίησης; Εχει ελέγξει εάν εταιρείες υπέβαλαν μαζικά αιτήσεις πετώντας έξω πραγματικούς ανέργους; Υπάρχουν στοιχεία για το πόσοι άνεργοι βρήκαν δουλειά μετά τη δήθεν «κατάρτιση»;