Αν τα προβλήματα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών μπορούν να παρομοιαστούν με μια αλυσίδα, έχει αποδειχτεί ιστορικά ότι δεν έχουν όλοι οι κρίκοι την ίδια βαρύτητα στη συνείδησή τους. Υπάρχει, όμως, πάντα ένας κρίκος που βαραίνει περισσότερο απ’ όλους και που, αν τον τραβήξεις, ταρακουνάς ολόκληρο το αλυσιδωτό σύμπλεγμα.
Με άλλα λόγια, ένα από όλα τα προβλήματα της κοινωνίας μπορεί να αποδειχτεί ικανό να κινητοποιήσει εκατομμύρια ανθρώπων, πολύ πιο εύκολα, πολύ πιο γρήγορα, πολύ πιο αποτελεσματικά απ’ ό,τι όλα τα υπόλοιπα μαζί.
Στην ελληνική κοινωνία, σήμερα, αυτό το πρόβλημα είναι το έγκλημα των Τεμπών και η ανάγκη να χυθεί άπλετο φως, να αποδοθεί δικαιοσύνη και να πληρώσουν οι ένοχοι. Αν δει κανείς την εξέλιξη αυτού του ζητήματος, δεν θα δυσκολευτεί να το διαπιστώσει. Το απέδειξαν, άλλωστε, οι πρόσφατες μαζικές διαδηλώσεις εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών στις πόλεις της Ελλάδας και στο Σύνταγμα, στις πρωτεύουσες χωρών του εξωτερικού όπου ζουν Ελληνες.
Γιατί βγήκαν στους δρόμους όλοι αυτοί οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως πολιτικών και ιδεολογικών διαφορών; Είναι μόνο το άδικο αίμα των 57 νεκρών, εκ των οποίων οι περισσότεροι ήταν νέοι άνθρωποι; Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην συγκλονίζεται από αυτό το δράμα. Αλλά από τον συγκλονισμό μέχρι να βγεις στους δρόμους υπάρχει απόσταση. Είναι σίγουρα μαζί με το άδικο αίμα και η προσπάθεια της κυβέρνησης να κουκουλώσει το έγκλημα.
Μια προσπάθεια που προκάλεσε βάναυσα την κοινωνία και την προκαλεί ακόμα. Μια κοινωνία, όμως, που στενάζει κάτω από το ασφυκτικό βάρος των προβλημάτων επιβίωσης, των χαμηλών μισθών και της ακρίβειας, της εργασιακής υπερεκμετάλλευσης και αβεβαιότητας, της αναδιανομής του πλούτου προς όφελος των οικονομικά ισχυρών.
Μια κοινωνία ανθρώπων που νιώθουν να παραβιάζεται η ιδιωτικότητά τους, όπως αποδείχτηκε με το σκάνδαλο των υποκλοπών και, κυρίως, με το κουκούλωμά του. Ενας λαός που, καθώς πνίγεται από τη διαφθορά και την παραπληροφόρηση, αναζητεί διέξοδο και δεν τη βρίσκει.
Τα Τέμπη είναι το πρόβλημα που ενώνει όλο τον ελληνικό λαό. Το βήμα για να εκδηλωθεί η θέληση και η απαίτηση για μια καλύτερη ζωή. Το οξυγόνο που γεμίζει τα πνευμόνια, για να ακουστεί δυνατά το αίτημα για δικαιοσύνη. Κάθε είδους δικαιοσύνη. Είναι η υπεράσπιση των νεκρών, για να ζήσουν με αξιοπρέπεια οι ζωντανοί…
