Τα σκουπίδια, που σε όλο και μεγαλύτερες ποσότητες παράγουμε, έχουν χαρακτηριστεί «βρόμικος χρυσός». Η διαχείρισή τους, είτε «πράσινη», στη λογική της ανακύκλωσης των επιμέρους συστατικών των απορριμμάτων, είτε συμβατική που βασίζεται στην ταφή τους στο υπέδαφος, είναι μια εξαιρετικά επικερδής δραστηριότητα, για την οποία διαγκωνίζονται μεγάλοι όμιλοι στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.
Παρά τη διευρυνόμενη ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των σκουπιδιών, η Αυτοδιοίκηση είναι ο βασικός κρίκος της αλυσίδας. Οχι μόνο γιατί οι δήμοι είναι επιφορτισμένοι με τη συγκέντρωση των απορριμμάτων από την πόρτα εκατομμυρίων νοικοκυριών και επιχειρήσεων σε όλη τη χώρα. Αλλά και γιατί αυτοί έχουν την πρώτη ευθύνη της χρηματοδότησης του μηχανισμού συλλογής, διαχωρισμού και διαφοροποιημένης διαχείρισης των σκουπιδιών, με τη μικρότερη δυνατή επιβάρυνση του περιβάλλοντος.
Οταν τα σκουπίδια δεν περνούν από κανένα διαχωρισμό και καμία επεξεργασία, απλώς θάβονται στο υπέδαφος. Κι αυτό αποκαλείται «υγειονομική ταφή», μια ελαφρώς εξελιγμένη εκδοχή των παλιών ανεξέλεγκτων χωματερών, για τις οποίες η χώρα έχει πληρώσει πρόστιμα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ στην Ε.Ε. για παραβίαση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.
Το ότι αυτή η ταφή των σκουπιδιών είναι μια βρόμικη και περιβαλλοντικά επιλήψιμη διαχείριση φαίνεται από το γεγονός ότι έχει επιβληθεί στους δήμους να την αντισταθμίζουν με ένα ομώνυμο τέλος, το «τέλος ταφής». Τυπικά το επωμίζονται οι δήμοι, που όφειλαν να έχουν μειώσει στο ελάχιστο τα σκουπίδια που δεν ανακυκλώνονται, αλλά τελικά όλα καταλήγουν σε μας τους δημότες και στα τέλη που πληρώνουμε ως νοικοκυριά, επιχειρήσεις, επαγγελματίες, μέσω των λογαριασμών ρεύματος.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη νομοθέτησε ήδη από το 2022 την κλιμακωτή αύξηση του τέλους ταφής απορριμμάτων ανά τόνο που επιβάλλεται στους δήμους. Οι δήμοι, με τη σειρά τους, ή θα βρουν έσοδα (από πού άραγε;) να χρηματοδοτήσουν το αυξανόμενο τέλος ή θα προσφύγουν στους μόνους πραγματικούς χρηματοδότες τους, τους δημότες.
Επομένως, από μια άποψη, τα σκουπίδια που μαζεύουν οι δήμοι, (αναγκάζονται να) τα επιστρέφουν στην πόρτα του δημότη, απ’ όπου τα μάζεψαν.
Στην Αττική, στο Λεκανοπέδιο των 66 δήμων, των 3,7 εκατ. δημοτών και των τουλάχιστον 3,5 εκατ. νοικοκυριών κι επιχειρήσεων που έχουν από μια παροχή ρεύματος και πληρώνουν ήδη τσουχτερά δημοτικά τέλη, η εξέλιξη προμηνύει νέα επιβάρυνση.
Δύσκολοι καιροί για δημάρχους που μόλις έκλεισαν έναν χρόνο θητείας με υποσχέσεις για ελάφρυνση τελών.
