Η Αμερική στην κόψη του (εκλογικού) ξυραφιού

Τρία εικοσιτετράωρα απομένουν ώς τη μεγάλη μέρα των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ. Ως την επίσημη ημερομηνία, για την ακρίβεια, καθώς, χάρη στο σύστημα της πρώιμης ψηφοφορίας και της επιστολικής ψήφου, πάνω από 64 εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν ήδη αποθέσει την ψήφο τους. Πρόκειται ίσως για την πιο αμφίρροπη και αβέβαιη εκλογική μονομαχία από όσες θυμόμαστε εδώ και πολλά χρόνια, δημοσκοπικά μιλώντας πάντα, η οποία θα κρίνει αν θα υπάρξει μια κατά κάποιον τρόπο «συνέχεια» των πραγμάτων με την Κάμαλα Χάρις ή ολική επαναφορά του Ντόναλντ Τραμπ.

Βαθιές ανάσες παίρνει και ο υπόλοιπος κόσμος. Κυρίως τα μεγάλα κεφάλια σε Ευρωπαϊκή Ενωση και ΝΑΤΟ, τα οποία αντιμετωπίζουν με ανησυχία το ενδεχόμενο επιστροφής του απομονωτιστή Ντόναλντ Τραμπ. Η Κίνα γνωρίζει ότι, όποιος κι αν είναι ο νικητής των αμερικανικών εκλογών, οι σχέσεις αντιπαλότητας με τις ΗΠΑ είναι δεδομένες. Στο μέτωπο της Ουκρανίας, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ίσως βλέπει ότι είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο αναγκαστεί να κλείσει το κεφάλαιο του πολέμου, με τη χώρα του ακρωτηριασμένη. Οι δε Παλαιστίνιοι μάλλον δεν περιμένουν τίποτα. Αν και τυχόν επιστροφή του Τραμπ θα σημάνει ακόμα χειρότερες μέρες, καθώς ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ συμμερίζεται τα εφιαλτικά οράματα του Νετανιάχου για τα παλαιστινιακά εδάφη και για το Ιράν. Η Κάμαλα Χάρις, από την άλλη, προσπαθεί -στα λόγια τουλάχιστον- να αποστασιοποιηθεί κάπως από την καταστροφική κληρονομιά του Μπάιντεν. Αλλά αυτό είναι κάτι που μόνο στην πράξη μπορεί να φανεί.

Βέβαια, για να φανεί το οτιδήποτε, θα πρέπει πρώτα να υπάρξει ένα αποτέλεσμα και αυτό ενδεχομένως να μην έχει αποσαφηνιστεί την επαύριο των εκλογών. Να χρειαστεί να περάσουν μέρες ή και εβδομάδες ώσπου να κηρυχθεί ο επίσημος νικητής ή η νικήτρια των εκλογών. Ολοι θυμόμαστε την άρνηση του Ντόναλντ Τραμπ να αποδεχθεί το εκλογικό αποτέλεσμα του 2020, με αποκορύφωμα την εισβολή φανατισμένων οπαδών του στο Καπιτώλιο. Ηδη, ο πρώην πρόεδρος έχει αφήσει να εννοηθεί ότι δεν θα αποδεχθεί ένα αρνητικό για τον ίδιο εκλογικό αποτέλεσμα.

Δεν αποκλείεται η Αμερική να ζήσει τις ίδιες, αν όχι χειρότερες μέρες πόλωσης, όπως εκείνες του 2020-2021. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται ότι, ανεξαρτήτως νικητή, θα παραμείνει μια διχασμένη χώρα, με την κοινωνική και πολιτική πόλωση να καραδοκεί καθημερινά. Με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για μια υπερδύναμη που, κατά πολλούς, βρίσκεται σε αποδρομή, αλλά και κατ’ επέκταση για τον υπόλοιπο πλανήτη.