Μέλλον χωρίς νιάτα;

Δεν έχει περάσει ούτε ένας μήνας από τότε που οι πολίτες –και δη οι νέοι– γύρισαν την πλάτη μαζικά στις κάλπες, με την αποχή να φτάνει σε πρωτοφανή ποσοστά. Αν και το φαινόμενο ήταν αναμενόμενο, σόκαρε στην έκτασή του και όλα τα πολιτικά κόμματα το σχολίασαν. Ελάχιστες μέρες μετά, η δημόσια σφαίρα απασχολείται με τα εσωτερικά των μεγάλων κομμάτων και τα παιχνίδια εξουσίας, ενώ η συζήτηση για τη σύγκλιση των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς μοιάζει να παραμένει «υπόθεση κορυφής». Τόσο γρήγορα λοιπόν «ξεχάστηκε» η κοινωνία;

Με τις κρίσιμες αυριανές κάλπες της Γαλλίας να κυοφορούν εξελίξεις για ολόκληρη την Ευρώπη και εν αναμονή ενός καινούργιου πολιτικού σκηνικού, είναι επιτακτική η ανάγκη να ανοίξει η ουσιαστική πολιτική συζήτηση. Και να τεθούν τα κρίσιμα ερωτήματα: Γιατί ο κόσμος της εργασίας επέλεξε τη σιωπή στις κάλπες; Γιατί οι νέοι ειδικά είναι τόσο απογοητευμένοι από το πολιτικό σύστημα; Για να αναζητήσουμε απαντήσεις, χρειάζεται να θέσουμε τις σωστές ερωτήσεις – και σίγουρα η πιο καίρια δεν είναι αν αυτές υπήρξαν «εκλογές του TikTok», αλλά το πώς ζουν και εργάζονται οι νέοι άνθρωποι και πώς η υλική συνθήκη της ζωής επηρεάζει την πολιτική άποψή τους.

Ενας στους δύο νέους 15-24 ετών και ένας στους τρεις 25-29 ετών απασχολούνται στην εστίαση, στα καταλύματα και στο εμπόριο, σε εξαιρετικά δύσκολες έως και κακές συνθήκες – μπορεί δηλαδή «εκεί έξω» να υπάρχουν θέσεις εργασίας, αλλά χαμηλής ποιότητας. Επισφάλεια, ανεργία, αδήλωτη ή υποδηλωμένη εργασία είναι τα όρια μιας γκρίζας καθημερινότητας στις ηλικίες όπου η ζωή θα έπρεπε να ανθίζει με χίλια χρώματα. Ενας στους τρεις δυσκολεύεται να καλύψει τις μηνιαίες ανάγκες του και περιορίζεται στα απολύτως απαραίτητα, ενώ το 12,2% δανείζεται χρήματα για να βγάλει τον μήνα.

Σε αυτή τη χώρα γερόντων και σε αυτήν την ασφυκτική ζωή που τους κατασκεύασε, σε τι να πιστέψουν οι νέοι άνθρωποι; Ποιο είναι εκείνο το όραμα που τους περιλαμβάνει; Ποιος λόγος τους συν-κινεί; Πώς μπορεί η ζωή τους να βελτιωθεί; Αυτή θα όφειλε να είναι η αιχμή της πολιτικής συζήτησης και η βάση μιας ουσιαστικής διαβούλευσης και ζύμωσης για το μέλλον της Κεντροαριστεράς. Γιατί μέλλον χωρίς νιάτα δεν υπάρχει.