Ο «ηγεμόνας» παρουσιάστηκε «γυμνός»

Πολλές φορές η «γλώσσα του σώματος» λέει πολύ περισσότερα απ’ ό,τι τα λόγια· και η χθεσινή θεματική συνέντευξη του πρωθυπουργού με θέμα την οικονομία ήταν μία από αυτές τις περιπτώσεις. Ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε «ζορισμένος», όχι από τις ερωτήσεις, αλλά πριν και ανεξάρτητα από αυτές. Η όλη του παρουσία δεν ανέδιδε την «ενδεδειγμένη» στην τελική ευθεία προς τις εκλογές αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία.

Η διαδικασία ξεκίνησε κατευθείαν με τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων -ο πρωθυπουργός δεν έκανε ούτε μια μικρή εισαγωγή, έστω λίγων λεπτών- ενώ διακόπηκε απότομα, χωρίς να δοθεί ο λόγος για ερωτήσεις σε συντάκτες διεθνών μέσων ενημέρωσης.

Η αναμονή για «ειδήσεις» με τη μορφή προεκλογικών εξαγγελιών δεν επαληθεύτηκε. Αντίθετα, μάλιστα, εξαγγέλθηκε… αυτοσυγκράτηση, προϊδεάζοντας για μικρό προεκλογικό «καλάθι». Οχι μόνο ούτε μια εξαγγελία συγκεκριμένου μέτρου, αλλά ούτε καν κάποια… συγκεκριμένη στην αοριστία της εξαγγελία.

Οτιδήποτε συγκεκριμένο, που πάντως δεν προδιαγράφηκε… πλουσιοπάροχο, παραπέμφθηκε για τον Φεβρουάριο, όταν θα υπάρχουν τα πρώτα αξιόπιστα στοιχεία για την πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού του 2023. Επ’ αυτού, η φόρμουλα που προβλήθηκε ήταν σαφής, πλην… αόριστη: δημιουργία δημοσιονομικού χώρου που έχει προσωρινά αίτια σημαίνει μέτρα στήριξης προσωρινού χαρακτήρα· δημιουργία δημοσιονομικού χώρου που έχει μόνιμα χαρακτηριστικά σημαίνει μέτρα μόνιμου χαρακτήρα. Κάτι πιο συγκεκριμένο του… αορίστου, τον Φεβρουάριο.

Πραγματικά αναρωτιόταν κανείς για τη σκοπιμότητα αυτής της συνέντευξης. Σε τι θεώρησαν οι επιτελείς του Μαξίμου ότι χρησίμευσε στην κυβέρνηση και το κόμμα της Ν.Δ.;

Εκτός αν η χρησιμότητά της συνοψιζόταν στα μόνα δύο πράγματα που ήταν πέραν πάσης αμφιβολίας καθαρά:

α) ότι για όλα έφταιξε ο ΣΥΡΙΖΑ που, αν επανέλθει στην κυβέρνηση, θα φέρει νέες καταστροφές,

β) ότι η κυβέρνηση έπραξε το καλύτερο δυνατό, κι αν ο λαός θέλει περισσότερα, πρέπει να την επανεκλέξει, αλλιώς θα επέλθει νέα καταστροφή…

Δεν είναι όμως πολύ νωρίς και υψηλού ρίσκου διάβημα να αρχίσει από τώρα να υλοποιείται μια τόσο «εκβιαστική» και κινδυνολογική προεκλογική τακτική; Και σε ποια ύψη να υποθέσουμε ότι θα φτάσει πλησιάζοντας στις εκλογές;

Σε κάθε περίπτωση, ο «ηγεμόνας» παρουσιάστηκε χωρίς ηγεμονική «αύρα», με βασικό του όπλο την κινδυνολογία. Κάτι θα ξέρει…