Κυβέρνηση εργολάβων

Το νομοσχέδιο για τις δημόσιες συμβάσεις, που η συζήτησή του ξεκινά σήμερα στις αρμόδιες επιτροπές της Βουλής, μας υπενθυμίζει ότι ούτε η πανδημία κατάφερε να αλλάξει την κατεστημένη τάξη πραγμάτων στη χώρα. Οι εργολάβοι και προμηθευτές του κράτους, φυσικά με διαφορετική σύνθεση και επίπεδο ισχύος από τις προ μνημονίων δεκαετίες, εξακολουθούν να είναι υποβολείς του πολιτικού συστήματος και να χειραγωγούν το νομοθετικό έργο.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αυτή τη δυσάρεστη συνθήκη την έχει απογειώσει. Τα πάνω από 160 νομοσχέδια που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπερηφανεύτηκε ότι έχει φέρει η κυβέρνηση στον ενάμιση χρόνο θητείας της είναι ένα συνονθύλευμα εξυπηρέτησης συμφερόντων. Κυρίως αυτών που στηρίζουν και εκπροσωπεί με συνέπεια η Ν.Δ.

Σε αυτό, όμως, το νομοσχέδιο, που επιχειρεί να ρυθμίσει τις σχέσεις κράτους με ιδιωτικό τομέα στο ευαίσθητο πεδίο των δημοσίων έργων και προμηθειών, η κυβέρνηση ξεπέρασε τον εαυτό της. Ο,τι τις προηγούμενες δεκαετίες είχε στηλιτευτεί ως μηχανισμός διαπλοκής, διασπάθισης του δημοσίου χρήματος και διαφθοράς του πολιτικού συστήματος και των κρατικών λειτουργών, το καθιστά νέα κανονικότητα.

Ουσιαστικά, η κυβέρνηση θεσμοθετεί την ιδιωτικοποίηση όχι μόνο των δημοσίων έργων, αλλά και της στοιχειώδους επίβλεψής τους. Πρακτικά, καταργεί την επίβλεψη του κράτους στα έργα, στην υλοποίησή τους, στον τρόπο που δαπανώνται τα χρήματα των φορολογουμένων, αλλά και στην ασφάλειά τους. Δίνοντας στους εργολάβους το δικαίωμα όχι μόνο να ελέγχονται από ιδιώτες, τους λεγόμενους Ιδιωτικούς Φορείς Επίβλεψης, αλλά να τους επιλέγουν οι ίδιοι!

Είναι μια διάταξη πρωτοφανής για τα διεθνή δεδομένα, αλλά δυστυχώς προβλέψιμη για την κυβέρνηση που έχει αυτοανακηρυχθεί σε γραφείο εξυπηρέτησης επενδυτών, με τον ζήλο που επιδεικνύει να πλημμυρίζει τα νομοσχέδια με διατάξεις κατά παραγγελία.

Και δεν είναι η μόνη στο νομοσχέδιο των 226 άρθρων που έχει φέρει στη Βουλή, εδραιώνοντας τη «μηχανή» των απευθείας αναθέσεων που ενεργοποίησε στη διάρκεια της πανδημίας, υφαίνοντας ένα ευρύτατο δίχτυ πελατειακών σχέσεων με μικρούς, μεσαίους και μεγάλους εργολάβους και προμηθευτές.

Σαρκαστικός συμβολισμός της διαπλοκής κράτους και εργολάβων που η κυβέρνηση βαφτίζει «μεταρρύθμιση» στο νομοσχέδιο είναι η διάταξη-ρουσφέτι στον «εθνικό εργολάβο»: η απόδοση οικοδομικής άδειας στο Mall του Μαρουσιού, σχεδόν είκοσι χρόνια μετά την ανέγερσή του. Τίποτα δεν έχει αλλάξει τελικά αυτά τα είκοσι χρόνια. Οι εργολάβοι παραμένουν τα αφεντικά της χώρας.