Γαλαντόμοι με ξένες τσέπες

Οταν η σημερινή κυβέρνηση βρισκόταν στη θέση της αντιπολίτευσης, στηλίτευε επί 4,5 συναπτά έτη τους διορισμούς μετακλητών από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ήταν λίγες οι φορές που είχε σηκώσει ψηλά την αντιπολιτευτική «σημαία» του μικρότερου και πιο ευέλικτου κράτους.

Στην πορεία βέβαια πολλά άλλαξαν, όπως φαίνεται, και η Ν.Δ. αποφάσισε να ακολουθήσει τη γνωστή όσο και δοκιμασμένη τακτική του παλαιοκομματισμού, που δεν είναι άλλη από το βόλεμα των δικών της παιδιών. Κάπως έτσι, φτάνουμε στο σήμερα, 13 μήνες μετά τις εκλογές, και τα στοιχεία δείχνουν πόσο αμείλικτα μπορούν να γίνουν γι’ αυτόν που κυβερνά.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αφού στελέχωσε το πολυδιαφημισμένο επιτελικό κράτος του, ανοίγει πλέον θέσεις εργασίας σε δήμους και διάφορους οργανισμούς. Ηδη έσπασε κάθε ρεκόρ. Στον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης έχει καταφέρει να προσλάβει περισσότερους μετακλητούς υπαλλήλους απ’ όσους είχε η προηγούμενη κυβέρνηση έχοντας την εξουσία επί 4,5 χρόνια.

Μπορεί να φανταστεί κανείς τι θα γίνει το επόμενο διάστημα σε προσλήψεις, καθώς η παρούσα κυβέρνηση είναι ιδιαίτερα γαλαντόμα όταν πρόκειται να φροντίσει τα «δικά» της παιδιά. Μεγάλη μείωση στην ανεργία ας μην περιμένουμε βέβαια, ειδικά τώρα που ο Covid-19 επελαύνει ξανά και τα νέα από την οικονομία δεν είναι καθόλου ευοίωνα.

Ωστόσο οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στον πρωθυπουργό ότι ξέρει να ανταμείβει εκείνους που τον στήριξαν, είτε πρόκειται για συγγενείς είτε για ιδιώτες που ξαφνικά είδαν τους εαυτούς τους να «τρουπώνουν» από το παράθυρο και να καταλαμβάνουν θέσεις που πάγια ανήκουν στο Δημόσιο, παρακάμπτοντας έτσι κάθε έννοια αξιοκρατίας και σεβασμού απέναντι στα χρήματα των φορολογουμένων.

Την ίδια ώρα βέβαια τα αναδρομικά των συνταξιούχων πρέπει να περικοπούν επειδή η οικονομία δεν αντέχει. Ομοίως, η προστασία της πρώτης κατοικίας παύει να ισχύει, ενώ τα λουκέτα της αγοράς αρχίζουν να αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο, ακριβώς σαν τα κρούσματα της πανδημίας. Τη ζημιά δεν θα την αποτιμήσουμε τώρα, αλλά σε λίγους μήνες.

Τη ζημιά του ελεύθερου επαγγελματία, του ιδιωτικού υπαλλήλου, του κάθε ανθρώπου εν πάση περιπτώσει που δεν ανήκει στο γαλάζιο περιβάλλον και δεν είχε την τύχη να σιτίζεται από το Δημόσιο τη μέρα και προκλητικά να το αναθεματίζει τη νύχτα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.