Σε ηλικία 12 ετών έφυγε από τη ζωή η Ελπίδα, η σκυλίτσα διασώστρια της 3ης ΕΜΑΚ Κρήτης, η οποία για εννέα χρόνια αποτέλεσε πολύτιμο μέλος των επιχειρησιακών αποστολών της υπηρεσίας.
Ειδικότερα, σύμφωνα με το cretalive.gr, η Ελπίδα ήταν ειδικά εκπαιδευμένη σε επιχειρήσεις εντοπισμού και συμμετείχε σε δεκάδες αποστολές σε ολόκληρη την Περιφέρεια Κρήτης, συμβάλλοντας στις έρευνες της Πυροσβεστικής και αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της ομάδας διάσωσης.
Εννέα χρόνια προσφοράς στο πεδίο των επιχειρήσεων
Η διασωστική σκυλίτσα ξεχώρισε για τον ήρεμο χαρακτήρα της, την αφοσίωση και την ικανότητά της στις επιχειρήσεις εντοπισμού. Μαζί με τους χειριστές της συμμετείχε σε πολλές έρευνες, διασχίζοντας δύσβατες περιοχές, βουνά και πεδιάδες, πάντα με στόχο την προσφορά και τη διάσωση ανθρώπινων ζωών.
Μετά την αποστρατεία της, τη φροντίδα της ανέλαβε υπάλληλος της 3ης ΕΜΑΚ, ο υπαρχιπυροσβέστης Αντώνης Τζομπανάκης, ο οποίος τη φιλοξένησε στο σπίτι του και της πρόσφερε μια ζωή γεμάτη φροντίδα και αγάπη.
Όπως ανέφερε ο ίδιος στον αποχαιρετισμό του, η Ελπίδα συνέχισε να αποτελεί μέλος της οικογένειας που την υποδέχθηκε, γράφοντας πως «μόνο κάπου καλά και γαλήνια μπορεί να βρίσκεσαι» και ευχαριστώντας τη για την προσφορά, τη φιλία και την ανιδιοτέλειά της.
Το συγκινητικό «αντίο» του χειριστή της
Οπως αναφέρει το neakriti.gr, με ιδιαίτερα συγκινητικά λόγια αποχαιρετά την “Ελπίδα” ο συνοδός-χειριστής διασωστικού σκύλου της 3ης ΕΜΑΚ, αρχιπυροσβέστης Δημήτρης Σπηλιωτάκης:
«Κάποιοι τα ονομάζουν ζώα συντροφιάς.
Κάποιοι άλλοι τα χειρίζονται σαν ζώα εργασίας…
Είναι όμως και κάποιοι άνθρωποι που διακρίνουν μέσα από αυτά μια ακόμα ζωούλα του Θεού. Μια ψυχούλα που μας βλέπει μέσα από αυτά τα μάτια χωρίς ανιδιοτέλεια.
Μια ψυχούλα που δεν περιμένει από εμάς τίποτα άλλο από λίγη τροφή και νεράκι, για να μας δώσει το πιο πολυτιμότερο πράγμα: Αφοσίωση και αγάπη.
Μια τέτοια ψυχούλα του Θεού ήταν και η “Ελπίδα”, ένα σκυλί που τον περισσότερο χρόνο της ζωής του τον πέρασε στην προσφορά. Ένα σκυλί που λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που έδειξε από μικρό, επιλέχτηκε να γίνει διασωστικός σκύλος.
Ήρεμος χαρακτήρας, αφοσιωμένος και παθιασμένος για ό,τι έκανε. Ισορροπημένος χαρακτήρας, ικανός 100% για τον ρόλο του διασώστη.
Μαζί λειτουργούσαμε σαν ομάδα.
Μετείχαμε σε αρκετές έρευνες, περπατήσαμε μαζί αρκετά χιλιόμετρα, διασχίζοντας κάμπους και βουνά.
Ήταν πάντα εκεί ένας ακούραστος εργάτης, ένας συνεργάτης, ένας συνάδερφος με κοινό σκοπό και στόχο.
Πάντα την προσφορά. Λένε η ζωή μας κρίνεται από τον επίλογο, τον απολογισμό μας. Και αυτός ο επίλογος ήταν βροντερός από θλίψη. Πολλά τα μηνύματα αγάπης από τους συναδέλφους πυροσβέστες..
Ευχαριστώ πολύ τον φίλο και συνάδερφο Αντώνη Τσομπανάκη, γιατί πρόσφερε σε αυτήν την ψυχούλα μια δεύτερη αγκαλιά μετά τη συνταξιοδότησή της.
Πήρε ως το τέλος την αγάπη που τόσο έδινε όσο ήταν εν ζωή. Καλό ταξίδι στο φως. Πιστεύω ότι κάναμε τα πάντα να σου προσφέρουμε μια αξιοπρεπή ζωή, σαν ανταμοιβή στην αγάπη, την προσφορά, και την αφοσίωση που μας έδωσες».
