Μεγάλος κίνδυνος, μηδενικό όφελος

Περισσότερη ανησυχία προκάλεσε η ανακοίνωση του σχεδίου του υπουργείου Παιδείας για τη σταδιακή επαναλειτουργία των εκπαιδευτικών δομών παρά καθησύχασε γονείς και εκπαιδευτικούς, οι οποίοι εκφράζουν έντονο προβληματισμό σχετικά με το κατά πόσο συνυπολογίστηκαν τα μέχρι στιγμής επιστημονικά δεδομένα ή αν πρόκειται για πολιτική απόφαση «ντυμένη» με το κύρος της επιστήμης.

Η κυβέρνηση, στο όνομα μιας «νέας κανονικότητας» που φαίνεται να διαμορφώνεται υπό την πίεση οικονομικών συμφερόντων, θέτει σε κίνδυνο κατά τρόπο ασύμμετρο την υγεία και τη ζωή εκατομμυρίων. Οι όψιμες διαβεβαιώσεις του καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα ότι τα παιδιά μολύνονται λιγότερο από τους ενήλικες και με τη σειρά τους μολύνουν λιγότερο δεν έπεισαν κανένα.

Αντίθετα, υπογράμμισαν με μελανότερο χρώμα τις αντιφάσεις στις οποίες πέφτει συνεχώς η κυβέρνηση, ακόμα και με τις δηλώσεις των ειδικών, καθιστώντας φανερή την απουσία σοβαρού σχεδίου αντιμετώπισης της κρίσης του κορονοϊού και εξόδου από αυτήν.

Η ανακοίνωση της επαναλειτουργίας των εκπαιδευτικών δομών αποτελεί προς το παρόν μια πανηγυρική πολιτική διακήρυξη, η οποία πολύ εύκολα μπορεί να μετατραπεί σε τεράστιο φιάσκο.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ζητά από μαθητές και εκπαιδευτικούς -αρκετοί από τους οποίους είναι άνω των 60 ετών- να επιστρέψουν σε μικροσκοπικές αίθουσες, σε κακοσυντηρημένα κτίρια, με προβλήματα ακόμα και στην υδροδότηση, διακινδυνεύοντας τη δημιουργία αναρίθμητων εστιών μόλυνσης σε ολόκληρη την επικράτεια.

Και αυτό μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσει το αφήγημά της για το «επιτυχημένο μοντέλο αντιμετώπισης του κορονοϊού», που κατέστησε τη χώρα «παράδειγμα προς μίμηση για όλη την Ευρώπη».

Η κυβέρνηση προσπαθεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, ενώ, όταν βλέπει ότι δεν μπορεί να «πουλήσει» σιγουριά και εμπιστοσύνη, δεν διστάζει να επιτεθεί σε αυτούς που εκφράζουν δικαιολογημένο προβληματισμό σχετικά με το τι εξυπηρετεί το άνοιγμα των σχολείων για μόλις λίγες μέρες και σε μια τόσο ρευστή περίοδο, η οποία θα κρίνει τον χρόνο και την ένταση της εμφάνισης του δεύτερου κύματος της πανδημίας.

Πρόκειται για μια απαράδεκτη, επιπόλαιη και εξαιρετικά επικίνδυνη απόφαση, που πρωτίστως μετατρέπει τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τις οικογένειές τους σε «πειραματόζωα» και δευτερευόντως προοιωνίζεται «παράπλευρες» απώλειες, δηλαδή την ένταση των ανισοτήτων.