«Η μεταρρύθμιση στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας είναι η στρατηγική απάντηση στην κρίση του Συστήματος Υγείας, στην “παθητική ιδιωτικοποίησή” του», έγραφε σε άρθρο του στο ένθετο «Ζωή και Υγεία» της «Εφ.Συν.», στις 8 Ιουλίου, ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός.
Είναι γνωστό σε όλους πως το δημόσιο σύστημα υγείας νοσεί και πασχίζει να βρει τα πατήματά του κάτω από τους μνημονιακούς περιορισμούς. Ωστόσο, υπάρχουν πράγματα που μπορούν να γίνουν για τη βελτίωση των παροχών υγείας και κάποια από αυτά περιέχονται στο νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια φροντίδα, το οποίο θα συζητηθεί σε λίγες μέρες στη Βουλή. Το ερώτημα είναι αν το σχέδιο θα φτάσει στον πυρήνα των πραγμάτων, αν θα σπάσει νοοτροπίες και πρακτικές ετών ώστε να προσφέρει ουσιαστικές λύσεις για τον δοκιμαζόμενο πληθυσμό.
Αν πάρουμε ως παράδειγμα την περίπτωση της πιλοτικής μονάδας πρωτοβάθμιας φροντίδας της Πάτρας που παρουσιάζουμε σήμερα σε αναλυτικό ρεπορτάζ, η απάντηση είναι ναι, τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν.
Μπορούν να δημιουργηθούν, δηλαδή, δομές με σωστό προγραμματισμό, που θα παρέχουν ουσιαστική πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, επιτυγχάνοντας αποσυμφόρηση της κίνησης στα μεγάλα νοσοκομεία και ενισχύοντας παράλληλα την προληπτική ιατρική. Αρκεί να τις στελεχώνουν άνθρωποι με όραμα και συνείδηση που πιστεύουν σ’ αυτήν.
Οταν όμως παρατηρούνται φαινόμενα όπου γιατροί του ΕΣΥ δημιουργούν κοινό μέτωπο με ιδιώτες γιατρούς, αμφισβητώντας την επιστημονική επάρκεια συναδέλφων τους στον δημόσιο τομέα, τότε δυστυχώς βγαίνουν στο φως νοοτροπίες και παθογένειες του παρελθόντος που θέλουν τη δημόσια υγεία και τους πολίτες ομήρους μιας συντεχνιακής λογικής. Δεν είναι η πρώτη φορά που το δημόσιο σύστημα υγείας υπονομεύεται εκ των έσω και σίγουρα δεν θα είναι η τελευταία.
Αναρωτιέται ωστόσο κανείς: Δεν αρκούν οι επιθέσεις που δέχεται το δημόσιο σύστημα υγείας από τους ιδιώτες, οι οποίοι περιμένουν κομμάτι από τη δημόσια πίτα για να επιβιώσουν; Χρειάζεται να το χτυπούν και εκείνοι που το στελεχώνουν;
Η περίπτωση της Πάτρας είναι ενδεικτική για το τι συμβαίνει στον χώρο της Υγείας χρόνια τώρα. Απομένει μόνο να δούμε αν αυτή η κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να περιορίσει και ει δυνατόν να εξαλείψει την οποιαδήποτε «παθητική ιδιωτικοποίηση» του συστήματος υγείας.
