Από την ύφεση στην ανάκαμψη;

Τα στοιχεία της ελληνικής οικονομίας δείχνουν όλο και πιο έντονα ότι πράγματι ο κύκλος της ύφεσης τελειώνει. Η ελληνική κυβέρνηση πολύ σωστά επενδύει πολλά σε αυτή τη θετική εξέλιξη και ζητάει περισσότερη υπομονή από τους θεσμούς, οι οποίοι πάσχοντας από ένα είδος διαρκούς βουλιμικής αλαζονείας -και παρά τις αποτυχημένες προβλέψεις και τα αναποτελεσματικά σχέδιά τους- συνεχίζουν να θέλουν να επιβάλουν προληπτικά μέτρα που πρακτικά θα υπονομεύουν την προσπάθεια ανάκαμψης της χώρας, καθώς ούτε την κοινωνία θα ανακουφίζουν, ύστερα από εφτά εξοντωτικά χρόνια, ούτε θα επιφέρουν την περιβόητη ανάπτυξη.

Μέτρα, όμως, τα οποία από τη μια θα τους εξασφαλίζουν τις αποπληρωμές των τοκοχρεολυσίων και από την άλλη θα επιβεβαιώνουν τη μακροπρόθεσμη ηγεμονία των ιδεοληψιών τους στην ελληνική κοινωνία και οικονομία. Γι’ αυτό αναβάλλουν την αναδιάρθρωση του χρέους και συνιστούν πειθαρχία, ξεχνώντας ότι γύρω τους η Ευρώπη κλονίζεται, διαλύοντας την όποια συνοχή της.

Η πρόσφατη δημόσια μεταστροφή των κυριότερων παραγόντων των δανειστών, ότι αφήνουμε πίσω τη λιτότητα και μπαίνουμε σε ενάρετο κύκλο -μέσω, βεβαίως, και ενός ακαθόριστου ακόμα πλέγματος «προληπτικών» μέτρων και αντιμέτρων- δεν σημαίνει ότι όλα είναι, και θα παραμείνουν, «μέλι γάλα». Μπορεί όντως να έχει αποκλιμακωθεί η ένταση, αφού υπάρχουν άλλες διεθνείς πολιτικές προτεραιότητες, αλλά το ΔΝΤ και η εγχώρια οικονομική ελίτ έχουν πίσω την ουρά. Θα ήταν αφελές να το πιστέψει κανείς, όταν βλέπει μάλιστα τις οριακές σχέσεις και τις έντονες εσωτερικές αντιθέσεις μέσα στους θεσμούς.

Η μάχη επομένως για τον κοινωνικό χαρακτήρα των συζητούμενων μεταρρυθμίσεων, στη νέα εποχή της ανάπτυξης του ΑΕΠ και των πλεονασμάτων, είναι θέμα που μπορεί ανά πάσα στιγμή να δημιουργεί εντάσεις στη διαπραγμάτευση και να αποκαρδιώνει τους κατάκοπους πολίτες. Γιατί η πρόθεση των θεσμών, σε κάθε μέτρο που επιβάλλουν είναι -σε τελευταία ανάλυση- η αποτροπή μιας ριζικής, ουσιαστικής, αναδιανομής των βαρών, αλλά και των εισοδημάτων σε όφελος των φτωχών και μεσαίων στρωμάτων, πολιτικό πρόταγμα που είναι, ως γνωστόν, και ο λόγος ύπαρξης της πρώτης αριστερής κυβέρνησης στην Ελλάδα.