Με τον τίτλο «Η επώδυνη προσγείωση του Τσίπρα στην πραγματικότητα» φιλοξενείται άρθρο των Adéa Guillot και Alain Salles στη σημερινή Le Monde.
«Στους 7 μήνες της διακυβέρνησης του ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται ότι έχει χάσει το χαμόγελο του και κατά τη διάρκεια της σύντομης προεκλογικής του εκστρατείας χρειάστηκε να αφήσει πίσω πολλά από τα στοιχεία που συνεισέφεραν στην επιτυχία του», γράφουν.
«Η ελπίδα που αντιπροσώπευε την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία έφυγε από τις προεκλογικές αφίσες, καθώς η μεγάλη μάχη της Αριστεράς με την Ε.Ε. έλαβε άδοξο τέλος με την υπογραφή της συμφωνίας», διαβάζουμε στην γαλλική εφημερίδα.
Σύμφωνα με το άρθρο, στον πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ «απομένει το χαρτί της νεότερης ηλικίας και η αντίθεσή του με τα παλαιότερα κόμματα εξουσίας. Ως εκ τούτου, προσπαθεί να πείσει τους ψηφοφόρους ότι η εφαρμογή των μέτρων που συνοδεύουν τη συμφωνία θα είναι -με διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- πολύ λιγότερο επώδυνη για τα φτωχότερα στρώματα της κοινωνίας».
Ο επικεφαλής Διεθνών Σχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Μπουρνούς τονίζει ότι θα προσπαθήσουν να χρησιμοποιήσουν κάθε δυνατό μέσο για να αντισταθμίσουν τις συνέπειες τις εφαρμογής του Μνημονίου.
Σημειώνεται ότι «πρόκειται για μια άτονη καμπάνια που δεν κινητοποιεί τις μάζες, καθώς απουσιάζουν δύο βασικά συστατικά: ο φόβος της εξόδου από το ευρώ και η απόρριψη του Μνημονίου, επιχείρημα που παραμένει ενεργό για τη ΛΑΕ, το ΚΚΕ και τη Χρυσή Αυγή».
«Με τους ΑΝ.ΕΛΛ. να μην καταφέρνουν να μπουν στη Βουλή -ώς φαίνεται- ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να συνεργαστεί είτε με τον παλιό εχθρό, το ΠΑΣΟΚ, είτε με τον νεότερο, Το Ποτάμι».
Σύμφωνα με την Βασιλική Κατριβάνου, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ που απέιχε από την ψηφοφορία του Αυγούστου αλλά παραμένει στο ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τσίπρας έπρεπε να φανεί πιο ρεαλιστής γιατί τη δεδομένη χρονική στιγμή δεν είχε άλλη επιλογή, αλλά αυτή η μεταστροφή πρέπει να εξισορροπηθεί μέσω των αρχών κι ενός πολιτικού οράματος που οι βουλευτές του κόμματος οφείλουν να διαφυλάξουν.
