Με αφορμή την επιχείρηση τρομοκράτησης της ελληνικής κοινωνίας γράφτηκε κατ’ επανάληψη ότι η Νέα Δημοκρατία γυρνά την πολιτική ζωή της χώρας 70 χρόνια πίσω, επιλέγοντας μία εμφυλιοπολεμικού τύπου διχαστική προπαγάνδα φόβου. Ωστόσο, η πικρή αλήθεια είναι ότι η Ν.Δ. στην πραγματικότητα γυρνά τη χώρα περισσότερο από δύο αιώνες πίσω.
Οι ακροδεξιές, μισαλλόδοξες, ρατσιστικές τοποθετήσεις όχι μόνο κορυφαίων στελεχών της Ν.Δ., αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού, αμφισβητούν τον πυρήνα της ευρωπαϊκής νεωτερικότητας και ακυρώνουν όλη την κληρονομιά του Διαφωτισμού.
Τα βασικά συστατικά του πολιτικού λόγου του Αντώνη Σαμαρά είναι τρία: Πρώτον, εθνικισμός. Η επίκληση της πατρίδας όχι ως ενοποιητικού στοιχείου, αλλά ως μέσου διαχωρισμού μεταξύ «δικών μας» και «ξένων» και, ακόμα χειρότερα, μεταξύ «εθνικοφρόνων» και δήθεν «εθνικών μειοδοτών» είναι χαρακτηριστική.
Δεύτερον, ρατσισμός. Είναι βαθιά αντιανθρωπιστική η θέση που διατύπωσε επίσημα ο πρωθυπουργός από τον Εβρο, σύμφωνα με την οποία οι πρόσφυγες και μετανάστες που καταφεύγουν στη χώρα μας -εκτός του ότι πρέπει να αναχαιτίζονται με κάθε μέσο, ακόμα και αν αυτό σημαίνει κίνδυνο για την ίδια τους τη ζωή- θα πρέπει να αφήνονται αβοήθητοι, χωρίς καμία μέριμνα, χωρίς περίθαλψη.
Τρίτον, μισαλλοδοξία. Η ποινικοποίηση της αντίθετης άποψης, η στοχοποίηση όσων αμφισβητούν την κυρίαρχη λογική, η δημιουργία στον δημόσιο χώρο της λογικής όχι απλώς του πολιτικού αντιπάλου αλλά του εχθρού αποτελεί επίσης πάγιο στοιχείο της στάσης της Νέας Δημοκρατίας.
Αυτό, ωστόσο, που ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και κατέστησε την Ελλάδα την πρώτη ευρωπαϊκή χώρα με επίσημα ακροδεξιό πρωθυπουργό ήταν η αντίδραση των στελεχών της Ν.Δ. και του Αντώνη Σαμαρά μετά τη δολοφονική επίθεση στο γαλλικό περιοδικό «Charlie Hebdo», που συγκλόνισε όλο τον κόσμο. Με μία λογική που θα ζήλευε και η Μαρίν Λεπέν, ο Αντώνης Σαμαράς ούτε λίγο ούτε πολύ το μόνο που μας είπε είναι ότι οι τζιχαντιστές και οι πρόσφυγες που φτάνουν απελπισμένοι στην πόρτα της Ευρώπης ζητώντας σωτηρία είναι ένα και το αυτό. Και ότι ο τρόπος για να προστατευτεί η Ευρώπη από τον ισλαμικό φονταμενταλισμό είναι ο φράχτης στον Εβρο.
Αυτή η ακροδεξιά εκδοχή της Ν.Δ. είναι προφανές ότι δεν έχει καμία σχέση με τις θεμελιώδεις αρχές πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η σύγχρονη Ευρώπη και απέχει έτη φωτός όχι μόνο από την έννοια της προόδου, αλλά και από αυτόν ακόμα τον φιλελευθερισμό και τον ορθολογισμό. Πρόκειται πλέον για μία αποδεδειγμένα στρατηγικού χαρακτήρα επιλογή, η οποία θέτει την Ελλάδα εκτός του πλαισίου των σύγχρονων ευρωπαϊκών δημοκρατιών και αποδεικνύει ότι η σημερινή «παρέα» του Αντώνη Σαμαρά δεν έχει καμία σχέση ούτε με την ιστορική παράταξη που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ούτε και με την ευρωπαϊκή Κεντροδεξιά. Δυστυχώς, όπως αποδείχθηκε και από τις «φιλικές κουβεντούλες» Μπαλτάκου με τους καθ’ ημάς νεοναζί, οι ομοϊδεάτες του Αντώνη Σαμαρά δεν είναι μόνον η Ανγκελα Μέρκελ και το Λαϊκό Κόμμα.
Μέσα από αυτό το μόρφωμα -μείγμα ακροδεξιού λαϊκισμού και αναχρονιστικού ανορθολογισμού- είναι προφανές ότι δύσκολα μπορούν να εκφραστούν συντηρητικοί μεν, δημοκρατικοί και μετριοπαθείς δε ψηφοφόροι. Και γι’ αυτό, αντιμέτωποι με το σκοτάδι και την οπισθοδρόμηση, έχουν μία επιλογή: να ανεχθούν τον ακροδεξιό εκφυλισμό της παράταξης στην οποία ιστορικά ανήκαν, επιτρέποντας την υπονόμευση του κράτους δικαίου στην Ελλάδα και τον διεθνή διασυρμό της χώρας, ή να κάνουν την υπέρβαση και να δουν ότι ο «εχθρός» δεν βρίσκεται στη διαφορετική άποψη. Και να στηρίξουν -με όλες τις υπαρκτές και σεβαστές διαφωνίες και επιφυλάξεις τους- την προσπάθεια που κάνει αυτή τη στιγμή ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ να υπερασπιστούν τους θεσμούς και τη δημοκρατία και να ξαναδώσουν στη χώρα τον χαμένο ευρωπαϊκό προσανατολισμό της, τη χαμένη διεθνή αξιοπρέπειά της.
*Υποψήφιος βουλευτής Β’ Αθήνας με τον ΣΥΡΙΖΑ
