Η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τα (θαλασσο)δάνεια στα ΜΜΕ και στα πολιτικά κόμματα ήταν καθώς φαίνεται μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τη ναζιστική οργάνωση να επιστρέψει στο προσκήνιο σκηνοθετώντας τη δήθεν ανυποχώρητη πάλη της παρέας του Νίκου Μιχαλολιάκου εναντίον του διεφθαρμένου πολιτικού κόσμου και των τσοντοκάναλων του αντεθνικού μιντιακού χρεοκοπημένου συστήματος.
Με επικεφαλής τον Ηλία Κασιδιάρη η Χρυσή Αυγή θέλησε να αξιοποιήσει τη ζωντανή τηλεοπτική κάλυψη των εργασιών της Εξεταστικής (μέσω διαδικτύου και του Καναλιού της Βουλής), μετατρέποντας σε αρένα άθλιων τραμπουκισμών και αφόρητης αναίδειας την όποια προσπάθεια επικράτησης κλίματος σοβαρότητας για την ενδελεχή μελέτη των στοιχείων και την απόδοση ευθυνών στις ασυνήθιστες, προνομιακές και παράνομες διαδρομές του πολιτικού χρήματος, από τις τράπεζες στα ΜΜΕ της διαπλοκής και προς τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα.
Η κουτοπόνηρη τακτική του Κασιδιάρη βασίστηκε στην ανοχή των μελών της επιτροπής από τη μια, αλλά κυρίως τροφοδοτήθηκε από την πολιτικά αφελή στάση των καναλαρχών (έως τώρα των Γιάννη Αλαφούζου και Δημήτρη Κοντομηνά), οι οποίοι όχι μόνο έμπαιναν σε συζήτηση μαζί αλλά αντήλλασαν και φιλοφρονήσεις («κύριε βουλευτά, απαντώ στις ερωτήσεις σας με σεβασμό στο έργο όλων σας εδώ στην επιτροπή» κ.λπ.).
Ετσι, ο Κασιδιάρης, έχοντας την ντε φάκτο αποδοχή των εξεταζόμενων μαρτύρων μπορούσε με άνεση να παίξει τον ρόλο του ηθικού υποδείγματος, αλλά και του ΕΣΑτζη, μπάτσου, ανακριτή και του βασανιστή τόσο προς τους Γιάννη Αλαφούζο και Δημήτρη Κοντομηνά, τους οποίους έβρισε («είσαι ψεύτης», «έχεις ορκιστεί, πρόσεξε τι λες», «τι λες, ρε καραγκιόζη;», «τι λες, ρε βλάκα;», «σέβομαι ότι είσαι 100 χρονώ και δεν σηκώνομαι επάνω…») και τους απείλησε με μηνύσεις για ψευδορκία κ.λπ., όσο κυρίως προς τον ανήμπορο λόγω σοβαρής ασθένειας να απαντήσει Στ. Ψυχάρη.
