Λίγο πριν από τη συμπλήρωση έξι χρόνων από τη δήλωση προσφυγής στον έκτακτο μηχανισμό στήριξης από το Καστελόριζο, ο Γιώργος Παπανδρέου χαρακτηρίζει μονόδρομο και «αναγκαστική απόφαση» την επιλογή της 23ης Απριλίου του 2010 «για να μην πάει η χώρα στον γκρεμό και στη χρεοκοπία». «Αλλος δρόμος δεν υπήρχε», δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός με εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε χθες στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ.
Ο κ. Παπανδρέου εκτίμησε ότι το Καστελόριζο θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί μόνο στην περίπτωση που η κυβέρνηση του προκατόχου του στην πρωθυπουργία Κώστα Καραμανλή δεν είχε υιοθετήσει «καταστροφική πολιτική», διπλασιάζοντας το χρέος και τριπλασιάζοντας το έλλειμμα. Για την παρουσία του ΔΝΤ στο Μνημόνιο υποστήριξε ότι αποτέλεσε απαίτηση των Ευρωπαίων και μπήκε στο τραπέζι μόνο ως τεχνική βοήθεια.
Αναφερόμενος στα γεγονότα του μη διεξαχθέντος δημοψηφίσματος το 2011, υπογραμμίζει ότι προκλήθηκε ρωγμή με τη διαφοροποίηση του Ευάγγελου Βενιζέλου -παρά την αρχική συμφωνία του- και από τότε εντοπίζει την κακοδαιμονία που μαστίζει τον χώρο του ΠΑΣΟΚ και της ευρύτερης Κεντροαριστεράς. Δηλώνει δε ότι η μη πραγματοποίησή του «λόγω εσωκομματικών αντιθέσεων» τον στενοχώρησε, καθώς η εφαρμογή του θα ήταν λυτρωτική και το αποτέλεσμα θα τον δικαίωνε.
Σχετικά με τις σημερινές εξελίξεις στη χώρα, δεν αποκλείει ο Αλέξης Τσίπρας να προσφύγει εκ νέου στη λαϊκή ετυμηγορία μέσω ενός δημοψηφίσματος, υποστηρίζει ωστόσο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε την ευκαιρία να μετεξελιχθεί σε ένα «δημοκρατικό αριστερό κόμμα και όχι ένα κόμμα αριστερού πελατειασμού, αλλά δεν ξέρω αν την έχει ακόμη» και προκρίνει μια κυβερνητική λύση εθνικής συνεννόησης.
Παρ’ όλα αυτά, επιμένει στην ανάγκη ενός απροϋπόθετου διαλόγου με όσους αυτοπροσδιορίζονται στον χώρο των δημοκρατών-σοσιαλιστών με την ευρύτερη έννοια και υπό την έννοια αυτή και με τον ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον πιστεύει ότι τον αφορά η σχετική συζήτηση με διακύβευμα την υπέρβαση της κρίσης.
Ο Γιώργος Παπανδρέου τάσσεται, τέλος, υπέρ της συνεργασίας για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς, αφήνει όμως αιχμές κατά της Φώφης Γεννηματά και του Σταύρου Θεοδωράκη για τις διαδικασίες, επισημαίνοντας ότι στον διάλογο που ξεκίνησαν απουσιάζει η πλατφόρμα και το πολιτικό περιεχόμενο.
