Το Κίνημα (Δημοκρατίας) μπορεί να μην αυτοδιαλύθηκε -όπως είχε… απειλήσει ο Στέφανος Κασσελάκης-, μετεξελίσσεται ωστόσο σε κόμμα με την επωνυμία Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο. Και επειδή το εκλογικό crash test για τα πολιτικά κόμματα -άρα και για το συγκεκριμένο- δεν αργεί, ο πρόεδρός του φρόντισε να οριοθετηθεί έναντι της Ν.Δ. (μετά την πρόσφατη φημολογία περί συνεργασίας), του ΠΑΣΟΚ, αλλά και των εν αναμονή κομμάτων, του Αλέξη Τσίπρα αφενός, της Μαρίας Καρυστιανού αφετέρου. Οι δημοσκοπήσεις παραμένουν πάντως εξαιρετικά δυσοίωνες…
Και εξ αυτού του λόγου, βαρύ παραμένει το κλίμα (ακούγεται πως θα υπάρξει νέο κύμα αποχωρήσεων στελεχών, ακόμη και βουλευτών). Κλίμα που αποτυπώθηκε στην τοποθέτηση της Μέλπως Λεκατσά, αλλά και στις αποδοκιμασίες που ακούστηκαν εις βάρος της. Απαντώντας στις απειλές κατά των διαφωνούντων με την κομματική γραμμή, απειλές που διατυπώθηκαν από λογαριασμούς στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης οι οποίοι κρύβονται πίσω από την ανωνυμία, η Μέλπω Λεκατσά διερωτήθηκε: «Ποιοι είστε εσείς που μας ξέρετε έναν έναν; Από την άμεση δημοκρατία έχουμε πάει στην τρομοκρατία; Ε, λοιπόν, εγώ δεν σας φοβάμαι. Δεν φοβήθηκα τη χούντα, θα φοβηθώ κάθε έναν που γράφει και βγάζει τα σώψυχά του στο διαδίκτυο; Τα “ου” δεν με νοιάζουν, γιατί δεν υπηρετώ καμία θέση πλην της καθαρότητας».
Οι αλλαγές
Εκτός από την αλλαγή στο όνομα του κόμματος -θα αποφασιστεί με δημοψήφισμα μεταξύ των μελών, χωρίς εναλλακτική πάντως- το συνέδριο συναίνεσε στην κατάργηση τομέων και του Εθνικού Συμβουλίου, στο εξής το βάρος θα πέφτει στις δημοτικές οργανώσεις, ενώ επανεξελέγησαν για μια πλήρη, διετή θητεία οι δύο αντιπρόεδροι Μυρτώ Κοροβέση και Θεοδώρα Τζάκρη. Η ομιλία της τελευταίας συχνά-πυκνά διακοπτόταν εξάλλου από τα χειροκροτήματα των συνέδρων: αυτοπροσδιοριζόμενη ως «αντιδεξιά», η ανεξάρτητη βουλεύτρια Πέλλας είπε πως το νέο κόμμα δεν αποτελεί «φωνή διαμαρτυρίας, αλλά κόμμα εξουσίας». Ενώ αναφέρθηκε επί μακρόν και στην εσωκομματική λειτουργία: αφού υπερασπίστηκε τον αμεσοδημοκρατικό χαρακτήρα του Κινήματος, ζήτησε ακόμη περισσότερη δημοκρατία (αν και «δεν έχουμε έλλειμμα εσωκομματικής δημοκρατίας», όπως διευκρίνισε). Τάχθηκε κατά των «οργανωμένων μειοψηφιών», υπογραμμίζοντας την ισότητα κάθε ψήφου.
Η θέση του κόμματος στο πολιτικό σκηνικό, οι συμμαχίες και οι κομματικές προτεραιότητες είχαν παρουσιαστεί από τον Στ. Κασσελάκη κατά το άνοιγμα των εργασιών.
Το πολιτικό στίγμα
Ο προσωποκεντρικός χαρακτήρας του πολιτικού φορέα ήταν και πάλι εμφανής: εκτός από το ότι ικανό μέρος της ομιλίας ήταν υπόμνηση των περιοδειών που έχει κάνει ο πρόεδρος του Κινήματος, τόσο η εισαγωγή όσο και ο επίλογος της ομιλίας του θύμιζαν κάτι από την έναρξη της πολιτικής διαδρομής του: «Με λένε Στέφανο […] Δεν με τελείωσαν. Δεν ΜΑΣ τελείωσαν. Δεν τελειώσαμε». Και, στο τέλος, «σας υπόσχομαι μόνο ένα: Δεν θα σας προδώσω ποτέ». Με αναφορές, επίσης, στους Ούλοφ Πάλμε, Μπέρνι Σάντερς, αλλά και Μπαράκ Ομπάμα, ο Στ. Κασσελάκης προσδιόρισε το κόμμα του όχι ως «κίνημα διαμαρτυρίας», αλλά ως «τη νέα δημοκρατική δύναμη».
Εκλογικός στόχος είναι, φυσικά, το 3% και από τώρα ο επικεφαλής του πολιτικού φορέα φροντίζει να πει με ποιους ΔΕΝ θα συνεργαστεί: «Το κόμμα μας δεν θα συμμετάσχει σε καμία κυβερνητική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, σε κανένα εκλογικό σενάριο και σε καμία εκλογική φάση, ούτε προεκλογικά ούτε μετεκλογικά».
Ταυτόχρονα, «με την ίδια συνέπεια, δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στο παρελθόν ούτε να έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Γι’ αυτό και αποφασίζουμε ότι δεν θα συμμετάσχουμε ούτε σε κυβερνητική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, όσο αυτό παραμένει συνδεδεμένο με πρακτικές που συνέβαλαν στη θεσμική και οικονομική αποδόμηση της χώρας».
Στη δευτερολογία του δε, επιτέθηκε κατά του Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο και κάλεσε να ονομάσει το δικό του εγχείρημα «Κίνημα Novartis», εξαιτίας της αυτοκριτικής του πρώην πρωθυπουργού για χειρισμούς που είχαν γίνει στο εν λόγω θέμα επί κυβέρνησής του.
«Δεν πνίγουμε μετανάστες»
Παρουσιάζοντας εξάλλου τις, κατ’ αυτόν, κόκκινες γραμμές, είχε φροντίσει να κρατήσει αποστάσεις και από τη Μαρία Καρυστιανού: στην αναφορά του, συγκεκριμένα, για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τόνισε: «Δεν πάμε πίσω στο δικαίωμα μιας γυναίκας να αποφασίζει για το σώμα της. Δεν πνίγουμε μετανάστες. Δεν πάμε πίσω στο δικαίωμα ενός ανθρώπου να παντρευτεί όποιον θέλει. Παλεύουμε για την ισότητα και την αποδοχή. Για τους ευάλωτους συνανθρώπους μας, με πρώτους μεταξύ ίσων τους συμπολίτες μας με αναπηρία». Κασσελάκης και Καρυστιανού διαφωνούν επίσης και στο θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών.
Αναλυτικά, οι κόκκινες γραμμές «σε όλη αυτήν τη συζήτηση περί κυβερνητικών συνεργασιών πρέπει να είναι συγκεκριμένες και αδιαπραγμάτευτες», είπε και πρότεινε τρεις:
«Α) Το Κράτος Δικαίου. Τεράστιες τομές στη Δικαιοσύνη. Διαφάνεια στο πολιτικό χρήμα. Και τέλος σε όλες τις ασυλίες πολιτικών – βουλευτών και υπουργών.
Β) Τα Δικαιώματα […] και
Γ) Το Πακέτο Επάρκειας. Εγγυόμαστε στον Ελληνα πολίτη ότι δεν θα συμβιβαστούμε στο δικαίωμά του να ζήσει με αξιοπρέπεια, να διεκδικήσει την ευτυχία του».
Σε σχέση με την τελευταία αναφορά του, κατέθεσε δέσμη έξι παρεμβάσεων για το Πακέτο Επάρκειας. Παρεμβάσεις που «δεν είναι υποσχέσεις. Είναι δεσμεύσεις. Είναι συμβόλαιο με τον λαό. Ολες κοστολογημένες μαζί με το κοινωνικό τους όφελος».
Αυτές είναι:
1. Κοινωνικό οnline supermarket: θα πρόκειται για «μια ψηφιακή πλατφόρμα που ενώνει τα μικρά τοπικά καταστήματα με τους παραγωγούς. Για απευθείας προμήθεια βασικών αγαθών – χωρίς μεσάζοντες».
2. Δημόσια οδοντιατρική φροντίδα.
3. Δωρεάν 100 kWh/μήνα ανά άτομο.
4. Τριετές πάγωμα στα ενοίκια και αύξηση προσφοράς.
5. Πράσινο κοινωνικό εισιτήριο στην Αττική.
6. Δωρεάν Παιδεία, από βρεφονηπιακούς μέχρι πανεπιστήμιο.
-320x213.jpg)
