Aυτόνομη πορεία, ανοιχτά αυτιά και μάτια στην κοινωνία, συμμαχίες στη βάση και όχι συγκολλήσεις κορυφής ή συμφωνίες παρασκηνίου, σαφείς προγραμματικές θέσεις που διαμορφώνουν μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης αντιπαραθετική προς τη Ν.Δ. και προσκλητήριο συσπείρωσης δυνάμεων που συμφωνούν με το αίτημα για πολιτική αλλαγή.
Πρόκειται περιληπτικά για την κεντρική γραμμή του ΠΑΣΟΚ σε ό,τι αφορά τις εδώ και καιρό εξελισσόμενες διεργασίες στον ευρύτερο προοδευτικό αντιπολιτευόμενο χώρο και τις παραλλαγές διάφορων σεναρίων για την υπέρβαση του κατακερματισμού που παρατηρείται, ιδίως σε σχέση με τις πολλαπλές διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, που δημιουργούν και αυτή την εικόνα ενός αδιεξόδου.
Για τη Χαριλάου Τρικούπη και τον Νίκο Ανδρουλάκη, από το ξεκίνημα των σχετικών συζητήσεων-αναζητήσεων, ο δρόμος ήταν ένας, καθαρός ως προς τη στόχευση, αλλά ανηφορικός ως προς την ευόδωσή του. Με οδηγό την απόφαση του συνεδρίου τον Μάιο του 2022, καθώς και το πολιτικό πλαίσιο με το οποίο ο κ. Ανδρουλάκης επανεξελέγη πρόεδρος τον Οκτώβριο του 2024, το ΠΑΣΟΚ πορεύεται τόσο προς το νέο πολιτικό και εκλογικό του συνέδριο εντός των επόμενων μηνών αλλά και προς τις εθνικές εκλογές, έχοντας μια στρατηγική που δύσκολα θα αναθεωρηθεί άρδην, αφού ενώνει όλα τα στρώματα της κομματικής πυραμίδας (Δούκας, Γερουλάνος, Διαμαντοπούλου κ.ά.) και των διαφορετικών ιδεολογικών ρευμάτων. Πλην ορισμένων επιμέρους αποκλίσεων, που όμως δεν αλλοιώνουν το συνολικότερο πνεύμα της κατεύθυνσης που πρέπει να ακολουθηθεί.
Προφανώς, κουβέντα για νέο φορέα με τη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ ή, στην πιο ακραία εκδοχή του, με αυτοδιάλυσή του δεν γίνεται σχεδόν από κανέναν ούτε μυστικά ούτε φανερά. Υπό την έννοια αυτή, η κινητικότητα που καταγράφεται από μεμονωμένα πρόσωπα του ευρύτερου χώρου, άλλα κόμματα ή ομάδες πρωτοβουλίας για κάτι νέο ή για συνεργασίες και συμπορεύσεις από τώρα είτε μετεκλογικά, εισπράττει την άρνηση της Χαριλάου Τρικούπη. Παρομοίως, δεν υπάρχει συμμετοχή σε δράσεις που σχετίζονται με αυτόν τον σκοπό, εκτός από έναν πολύ περιορισμένο αριθμό στελεχών.
Στην αξιωματική αντιπολίτευση υποστηρίζουν ότι το ΠΑΣΟΚ αποτελεί ήδη τον εναλλακτικό προοδευτικό πόλο απέναντι στη Ν.Δ. και ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι -υπό τις παρούσες συνθήκες- ο μοναδικός αντίπαλος που θα μπορούσε να αντιμετωπίσει και να κερδίσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έστω κι αν αναγνωρίζουν ότι υπολείπονται τόσο σε ποσοστά όσο και στον δείκτη καταλληλότητας για την πρωθυπουργία. Εξυπακούεται ότι ζήτημα συγκυβέρνησης με τη Ν.Δ. δεν υφίσταται.
Παρ’ όλα αυτά, πιστεύουν ότι η πρωτιά «έστω με μία ψήφο» είναι εφικτή, την πρώτη ή τη δεύτερη Κυριακή, αρκεί να υπάρχει εσωτερική ενότητα και συστράτευση στον κοινό αγώνα, διάδοση του προγράμματος που παρουσιάστηκε στη ΔΕΘ σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο εύρος πολιτών ανά την Ελλάδα και αποφυγή θεματικών στον δημόσιο διάλογο που εγκλωβίζουν τα στελέχη (π.χ. οι μετεκλογικές συνεργασίες) και λειτουργούν ως παγίδα, προκαλώντας σύγχυση στο εκλογικό ακροατήριο.
Κοντολογίς, το σχέδιο που έχει καταστρώσει και υλοποιεί ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι η συσπείρωση των ευρύτερων προοδευτικών δυνάμεων με κορμό το ΠΑΣΟΚ κατά το διαδεδομένο μοντέλο ύπαρξης δύο πόλων, του συντηρητικού και του δημοκρατικού. «Στην κοινωνία και στην πολιτική υπάρχουν δύο πόλοι, ο συντηρητικός που εκπροσωπεί η Ν.Δ. και ο δημοκρατικός προοδευτικός πόλος τον οποίο θέλει να εκφράσει νικηφόρα το ΠΑΣΟΚ», εξηγούν μέσω της «Εφ.Συν.» αρμόδιες πηγές, υπενθυμίζοντας ότι «το ΠΑΣΟΚ διαχρονικά ήταν το κόμμα που εξέφρασε πλειοψηφικά τον χώρο από την Αριστερά έως το Κέντρο, τη μεγάλη κοινωνική συμμαχία του κόσμου της εργασίας, της μεσαίας τάξης, των αγροτών, των παραγωγικών δυνάμεων και της νέας γενιάς».
Δεν ήταν λίγες οι φορές τους προηγούμενους μήνες όταν ο κ. Ανδρουλάκης υπερασπιζόμενος την αυτονομία τόνιζε ότι «τα κόμματα δεν αθροίζονται» και «ό,τι αθροίζεται δεν πολλαπλασιάζεται, πολλές φορές διαιρείται», ενώ έχει αφήσει να εννοηθεί ότι οι δυνάμεις που προτείνουν συνεργασίες αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης και αποζητούν σανίδες σωτηρίας.
Οποιος θέλει
Την ίδια στιγμή, απορρίπτει τις κατηγορίες για απομόνωση και περιχαράκωση, λέγοντας ότι το κόμμα του είναι ανοιχτό, έχοντας κάνει ήδη βήματα προς την αμφίπλευρη διεύρυνση με βουλευτές, πολλά στελέχη και κοινωνικές δυνάμεις που εντάσσονται και συμπορεύονται. «Η αυτονομία δεν είναι μια συνθήκη-φετίχ. Δεν είμαστε κλειστοί και στεγανοποιημένοι, αλλά ανοιχτοί στον διάλογο και στη ζύμωση και όποτε χρειάστηκε και στη Βουλή να συμπράξουμε, το έχουμε αποδείξει», έχουν δηλώσει κορυφαίοι παράγοντες.
«Οποιος θέλει έρχεται στο ΠΑΣΟΚ, συνεργασίες δεν υπάρχουν στο τραπέζι. Το ΠΑΣΟΚ έχει πάρει μια απόφαση για αυτόνομη πορεία και έτσι θα κινηθούμε μέχρι τις εκλογές», είχε ξεκαθαρίσει σε παλαιότερη συνέντευξή του ο Νίκος Ανδρουλάκης και απαριθμώντας τα τέσσερα συστατικά για ένα επιτυχημένο αποτέλεσμα έκανε λόγο για καθαρό πρόγραμμα, συνέπεια, ήθος και σοβαρότητα.
Οσο για το ενδεχόμενο επιστροφής του Αλέξη Τσίπρα, έχουν σχολιάσει ότι πρόκειται πρωτίστως για εσωτερικό θέμα του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου βουλευτής είναι ο πρώην πρωθυπουργός, και μένει να φανεί ποιες θα είναι οι κινήσεις του κι αν θα επιλέξει να συμβάλει σε μια νέα διάσπαση στο κόμμα του. Στη Χαριλάου Τρικούπη επιχειρούν να εκπέμψουν την εικόνα ότι δεν φοβούνται την προοπτική ενός κόμματος Τσίπρα και τραβούν μια διαχωριστική γραμμή από εκείνον και τους σχεδιασμούς του, ενώ οι πιο επικριτικοί δεν διστάζουν να τον αποκαλέσουν «επικοινωνιακό χορηγό» του κ. Μητσοτάκη.
