Με σύνθημα «στην οργάνωση η δύναμη, στον αγώνα η ελπίδα, όπλο μας η αλληλεγγύη» ξεκίνησαν το πρωί οι εργασίες της διήμερης Πανελλαδικής Σύσκεψης του ΠΑΜΕ στο κλειστό γήπεδο Δραπετσώνας «Αριστείδης Παπαμιχαήλ» με τη συμμετοχή περισσότερων από 500 συνδικαλιστικών οργανώσεων και περίπου 2.000 εργαζόμενων συνδικαλιστές από κάθε κλάδο.
Με θερμό χειροκρότημα και το σύνθημα «ζήτω η φιλία των λαών» οι εργαζόμενοι στον χώρο της Σύσκεψης υποδέχτηκαν τις αντιπροσωπείες των ξένων συνδικαλιστικών οργανώσεων (31 συνδικαλιστές από 19 χώρες), που όπως και η ΠΣΟ κατέθεσαν σήμερα στεφάνια στο μνημείο της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας (ΠΣΟ) στην Καισαριανή.
Ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης εκ μέρους της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, από το βήμα της Σύσκεψης ευχαρίστησε κάθε έναν και κάθε μία συνδικαλιστή και συνδικαλίστρια, ενώ ξεχωριστό καλωσόρισμα απηύθυνε στους συνταξιούχους, στους «απόστρατους της δουλειάς αλλά όχι του αγώνα», «στους αγωνιστές που κράτησαν ψηλά τη σημαία του αγώνα σε δύσκολους καιρούς, που συνέβαλαν στη δημιουργία του ΠΑΜΕ πριν 23 χρόνια».
Επίσης, αναφέρθηκε στους εκπροσώπους των μαζικών οργανώσεων που συμπορεύονται με τα εργατικά σωματεία σε κοινούς αγώνες, της Ομοσπονδίας Βιοτεχνικών Σωματείων Αττικής, της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων της αγωνιζόμενης αγροτιάς, της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας, των Φοιτητικών Συλλόγων και του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών, του Συλλόγου Σπουδαστών Δημοσίων ΙΕΚ Αττικής.
Καλωσόρισε ακόμα «τους αγωνιστές δικηγόρους που ανιδιοτελώς βρίσκονται στο πλευρό των εργαζομένων και των συνδικάτων», τους απόστρατους αξιωματικούς των σωμάτων ασφαλείας και των ενόπλων δυνάμεων και ευχαρίστησε τον Δήμαρχο Κερατσινίου – Δραπετσώνας για την παραχώρηση του κλειστού γυμναστηρίου.
«Εδώ στην εργατούπολη του Πειραιά, στις προσφυγογειτονιές της Δραπετσώνας, του Κερατσινίου, της Κοκκινιάς, στο λιμάνι που για πάνω από έναν αιώνα αποτελεί τόπο μεγάλων συγκρούσεων, στον Πειραιά που τα ταξικά συνδικάτα του ΠΑΜΕ αναμετρήθηκαν με τη δολοφονική δράση της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής, θα χτυπά για δύο μέρες η καρδιά της εργατικής τάξης. Θα χτυπά η καρδιά του ταξικού εργατικού κινήματος», τόνισε.
Επισημαίνοντας ότι η Πανελλαδική Σύσκεψη συμπίπτει με την έναρξη της δικής της Χρυσής Αυγής σε δεύτερο βαθμό υπογράμμισε «η απόφαση δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτή που διατράνωσαν εκ νέου χιλιάδες διαδηλωτές πριν λίγες μέρες έξω από το Εφετείο: Οι ναζί πιο βαθιά στη φυλακή».
Ο Γιώργος Πέρρος στην εισήγηση της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ τόνισε ότι «κερασάκι στην τούρτα αυτής της δωδεκαετίας ήταν η ένταση του αυταρχισμού και της τρομοκρατίας στους χώρους δουλειάς και στα συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων από σειρά αντεργατικών νόμων που ψήφισαν όλα τα κόμματα του κεφαλαίου, η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, με κορύφωση το νόμο έκτρωμα του Χατζηδάκη που επιδιώκει να βάλει τα συνδικάτα στο γύψο» για να συμπληρώσει ότι «σ’ αυτές τις δύσκολες συνθήκες, το ΠΑΜΕ σήκωσε ψηλά τη σημαία του ταξικού αγώνα για την υπεράσπιση των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων».
Σημειώνοντας ότι «θα επανέλθουν με νέα μορφή τα εκβιαστικά διλήμματα και η προσπάθεια χειραγώγησης των εργαζομένων», τόνισε ότι «εμείς απορρίπτουμε αυτά που λέγονται, ότι είναι σύγχρονο και ρεαλιστικό να συμβιβαζόμαστε με τα ψίχουλα, να μετράμε τη ζωή μας με το σταγονόμετρο. Μπροστά μας είναι κι άλλες αντεργατικές ανατροπές που διαδέχονται η μία την άλλη, με στόχο τη συρρίκνωση των εργατικών δικαιωμάτων, αλλά και η εργοδοτική και κυβερνητική παρέμβαση που επιδιώκει να αποδεχόμαστε την βαρβαρότητα του ιμπεριαλιστικού πολέμου ως “πάλη για τη δημοκρατία”».
Υπογράμμισε ότι «οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα δεν πρέπει να στοιχίζονται και να στηρίζουν τις επιλογές της κυβέρνησης και άλλων αστικών κομμάτων» και ότι απαιτείται «να δυναμώσει αποφασιστικά η πάλη των συνδικάτων και των εργαζομένων ενάντια στον πόλεμο και η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες. Να απεμπλακεί η χώρα μας από τον πόλεμο με όποια μορφή και αν συμμετέχει, είτε με την αποστολή στρατιωτικού υλικού, είτε με την αξιοποίηση της Ελλάδας ως ορμητήριο πολέμου. Κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα. Να ακυρωθεί η ελληνοαμερικάνικη συμφωνία και να κλείσουν όλες οι βάσεις του θανάτου».
«Η δημιουργία και η δράση του ΠΑΜΕ αποδείχτηκε αποφασιστικής σημασίας. Έχει γίνει σημείο αναφοράς, εκφράζει την αναγκαιότητα της ανασύνταξης και αντεπίθεσης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, την οργάνωση της πάλης των εργαζομένων, με κριτήριο τα δικά τους συμφέροντα ενάντια στη γραμμή του συμβιβασμού και της υποταγής στα συμφέροντα των εργοδοτών, που επιδιώκουν και συνεχίζουν οι ηγεσίες που συγκροτούν τον πυρήνα του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού» είπε ο Γ. Πέρρος.
Αναφερόμενος στη «διαπάλη στη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ, στα συνέδρια Ομοσπονδιών και Εργατικών Κέντρων», στην «ανάγκη μαζικοποίησης και αλλαγής συσχετισμού» τόνισε ότι «σημαντική προϋπόθεση σε μια τέτοια πορεία είναι να κλείσουμε την πληγή που δημιουργεί στο σώμα των εργαζομένων ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός, οι δυνάμεις που βρίσκονται στις ηγεσίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Είναι ηγεσίες που θέλουν το κίνημα δεμένο με χειροπέδες, αιχμάλωτο στα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων».
Πρόσθεσε ότι «για το εργατικό κίνημα είναι επιζήμιο όχι μόνο να μετατρέπεται σε χειροκροτητή των κυβερνητικών επιλογών, αλλά και να γίνεται μοχλός πίεσης για την κυβερνητική εναλλαγή», καθώς, όπως ανέφερε «δεν υπήρξε διαχρονικά κυβέρνηση που δεν κλιμάκωσε την αντιλαϊκή επίθεση, που δε συνέχισε από εκεί που έμεινε η προηγούμενη. Η εμπειρία της κυβερνητικής εναλλαγής, της αποκαλούμενης «πρώτη φορά αριστερά» αποδείχθηκε οδυνηρή για τους εργαζόμενους».
«Ο αγώνας για την κάλυψη των απωλειών, για μια αξιοπρεπή ζωή πρέπει να συνδυάζεται με την πάλη για την ανάπτυξη που έχει στόχο την ικανοποίηση των δικών μας ζωτικών, σύγχρονων αναγκών στη δουλειά και τη ζωή και όχι τα κέρδη μιας χούφτας ομίλων. Τέτοια ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει όσο η αστική τάξη κρατάει στα χέρια της το τιμόνι της εξουσίας και έχει στην ιδιοκτησία της τα μέσα παραγωγής. Δεν μπορεί να υπάρξει μέσα σε ενώσεις ιμπεριαλιστών, όπως η ΕΕ, το ΝΑΤΟ. Γι’ αυτό και αγωνιζόμαστε για την αποδέσμευση της χώρας μας από αυτούς τους ληστρικούς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς» τόνισε.
Σημείωσε ότι σήμερα χρειάζεται «ένα εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα που θα αγωνίζεται ενάντια στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, κίνημα ζωντανό που θα αλλάζει τον αρνητικό συσχετισμό, κίνημα αντεπίθεσης και όχι ηττοπάθειας και συμβιβασμού. Συνδικαλιστικές οργανώσεις ανεξάρτητες από τις δαγκάνες της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων της, με ανοιχτό μέτωπο απέναντι τους». «Κίνημα που θα πηγαίνει τον αγώνα ένα βήμα παραπέρα, προτάσσοντας συνολικά αιτήματα που να καλύπτουν τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και τις δυνατότητες που αναδύονται με βάση την επιστήμη και την τεχνολογία. Κίνημα που θα βρίσκεται πλάι στους όπου γης κατατρεγμένους, με γνήσια διεθνιστική αλληλεγγύη, κόντρα στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους» πρόσθεσε.
Κάνοντας σαφές, «για άλλη μια φορά», όπως επισήμανε, ότι «το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο είναι συσπείρωση Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων, σωματείων, επιτροπών αγώνα και συνδικαλιστών με ταξική γραμμή πάλης, κόντρα στην ταξική συνεργασία και στην εκμετάλλευση. Δεν είναι παράταξη κάποιου κόμματος, ούτε μια οργάνωση πάνω κι έξω από τα συνδικάτα». Ο Γ. Πέρρος είπε ότι «τα σημαντικά κοινωνικά προβλήµατα είναι η βάση για να αναπτυχθεί πιο σταθερά η κοινή πάλη από εργατικά σωµατεία, αγροτικούς συλλόγους, φορείς αυτοαπασχολούµενων, συλλόγους και οµάδες γυναικών της ΟΓΕ, φορείς επιστημόνων – αυτοαπασχολούµενων, καλλιτεχνών, να συσπειρωθούν μαθητές, φοιτητές – σπουδαστές, να προωθηθεί η κοινωνική συμμαχία στην πράξη». «Αυτός είναι ο δρόμος για να δυναμώσει η πάλη ενάντια σε όσους καταπιέζουν το λαό μας, τους μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους και το αστικό κράτος που τους υπηρετεί. Είναι ο δρόμος για τις μεγάλες κοινωνικές ανατροπές που βάζουν προτεραιότητα τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες όλου του λαού» κατέληξε.
