Τώρα είναι «η ώρα των εργαζομένων»

Λίγες μέρες μετά το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού περί αύξησης του κατώτατου μισθού καθώς και τις πολιτικές αντιπαραθέσεις ανάμεσα στη μείζονα αντιπολίτευση, αλλά και μία μέρα μετά την επέτειο μνήμης όσων αντιστάθηκαν στο πραξικόπημα της χούντας των συνταγματαρχών του 1967, το ΚΚΕ παίρνει θέση, καταθέτει τις προτάσεις του και καταλήγει πάντα στο ίδιο μήνυμα: μόνο ένα ισχυρό ΚΚΕ μπορεί «να ανοίξει δρόμο για την πραγματικά ελπιδοφόρα οργάνωση της οικονομίας και της κοινωνίας, τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό».

Συγκεκριμένα, τις διαφορετικές πολιτικές αντιθέσεις των Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝ.ΑΛΛ. για τα καίρια κοινωνικά ζητήματα το Κόμμα τις χαρακτηρίζει «σκυλοκαβγά» και τονίζει πως «δεν αφορά στο ελάχιστο την αλλαγή της στρατηγικής που ματώνει τον λαό, αλλά την εναλλαγή του κυβερνητικού διαχειριστή για την πιο αποτελεσματική εφαρμογή της». «Οπως συνέβη και στο παρελθόν, με την ίδια ευκολία που σήμερα τσακώνονται, με άλλη τόση ευκολία αύριο θα συμπράξουν, αν αυτό απαιτηθεί απ’ το κεφάλαιο και τον διεθνή παράγοντα, χάριν της σταθερότητας της αντιλαϊκής πολιτικής, που όλοι τους υπηρετούν» δηλώνει.

Σε παρόμοιο πλαίσιο ήταν και ο σχολιασμός για την αύξηση του κατώτατου μισθού: «Η πολυδιαφημιζόμενη από την κυβέρνηση αυτή αύξηση έχει εξανεμιστεί πριν καν δοθεί εξαιτίας της εκτίναξης της ακρίβειας διαμορφώνοντας τον ονομαστικό κατώτατο μισθό σε επίπεδο πιο χαμηλό από αυτό που ήταν 13 χρόνια πριν! Κι όλα αυτά τη στιγμή που έχει μεσολαβήσει ένας “οδοστρωτήρας” αντιλαϊκών μέτρων που τσάκισαν μισθούς και εισόδημα». Για το Κόμμα τώρα είναι «η ώρα των εργαζομένων», στην οποία δεν χωράει κανένας συμβιβασμός στη φτώχεια και την εκμετάλλευση, αλλά είναι η στιγμή της ενδυνάμωσης του αγώνα για την υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης (με κατώτερο μισθό τα 825 €, κατάργηση των αντεργατικών νόμων, κατάργηση των απλήρωτων υπερωριών, επαναφορά κυριακάτικης αργίας κ.ά.).

Ολα τα παραπάνω για το ΚΚΕ εντάσσονται σε ένα γενικότερο ιδεολογικό πλαίσιο. Αυτό του Κόμματος, το οποίο συνδέεται άρρηκτα και με τη θέση του απέναντι όχι μόνο στα «αστικά κόμματα», αλλά και στο δικτατορικό καθεστώς της 21ης Απριλίου: Για το Κόμμα, «η δικτατορία αποτέλεσε συνέχεια του μετεμφυλιακού αστικού πολιτικού συστήματος, εκμεταλλεύτηκε το ιδεολογικό-πολιτικό οπλοστάσιο, το αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο και τους μηχανισμούς καταστολής του. Στηρίχτηκε σε τμήματα της αστικής τάξης και απέδειξε ότι οι καπιταλιστές, προκειμένου να διαφυλάξουν τα συμφέροντά τους, δεν διστάζουν να καταφύγουν σε κάθε μέσο, να εναλλάσσουν την αστική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία με πιο ανοιχτά δικτατορικές μορφές διακυβέρνησης».

«Η φετινή επέτειος της δικτατορίας βρίσκει την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα μπροστά σε μια ζοφερή πραγματικότητα» συνεχίζει, κατηγορώντας όλα τα κόμματα ανεξαιρέτως (Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝ.ΑΛΛ., ΜέΡΑ25) ως συνυπεύθυνα «για την καπιταλιστική βαρβαρότητα»: «55 χρόνια μετά την 21η Απριλίου 1967, οι αστικές πολιτικές δυνάμεις προβάλλουν ως μονόδρομο την καπιταλιστική εξουσία» σημειώνει. Τέλος, καλεί «την εργατική τάξη και τις λαϊκές δυνάμεις να διδαχτούν και από τη στάση των αστικών πολιτικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια της δικτατορίας» και «να ενισχύσουν το Κόμμα πολύπλευρα!».