«Η αλληλεγγύη σταμάτησε στο Βίσεγκραντ»

Το νέο σχέδιο της Κομισιόν για το νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου, που προτείνει μεταξύ άλλων κατάργηση της ποσόστωση στην υποδοχή προσφύγων, καυτηριάζει ο Κώστας Αρβανίτης.

Ο ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία – GUE/NGL κάνει λόγο περί ψυχρολουσίας για τις χώρες της πρώτης υποδοχής. «Στην πραγματικότητα, η πολυαναμενόμενη μετεγκατάσταση δεν θα έχει καμία υποχρεωτικότητα για τα κράτη μέλη. Χωρίς ανακατανομή των προσφύγων, η κοινή υποχρέωση θα είναι ο επαναπατρισμός τους».

«Η Ελλάδα περίμενε αποφασιστικότητα και πράξεις και εισπράττει υποσχετικές που θα εξαργυρωθούν με επιπλέον εκατομμύρια ευρώ» αναφέρει ο κ. Αρβανίτης και επισημαίνει πως «όλο το βάρος πέφτει στην αποτροπή με:

• Χορηγίες Επαναπατρισμού αντί πραγματικής Αλληλεγγύης με Μετεγκαταστάσεις
• Ενίσχυση των συνόρων και του ρόλου της Frontex.
• Αναγνώριση στα σύνορα και επιτάχυνση των διαδικασιών απόρριψης ως αυτοσκοπό.

»Από τα παραπάνω είναι φανερό πως κερδισμένη του νέου συμβιβασμού είναι η γραμμή των χωρών του Βίσεγκραντ, οι οποίες έσπευσαν μέσω διπλωματικών διαύλων να διευκρινίσουν ότι δεν θα δεχτούν να φιλοξενήσουν πρόσφυγες».

Ο ευρωβουλευτής τονίζει πως «η πολύτιμη αλληλεγγύη των Ευρωπαίων ηγετών θα συνίσταται σε ευχολόγια για μαζικούς επαναπατρισμούς και απελάσεις. Το σύμφωνο φαίνεται να εμπνέεται από την ίδια λογική ασφάλειας που καθοδήγησε τις πολιτικές της προηγούμενης Επιτροπής και που θέριεψε τις Μόριες. Και έχει αυξήσει το βάρος της ευθύνης και της ταλαιπωρίας για τις χώρες της πρώτης υποδοχής, με την επίσημη θεσμοποίηση μαζικών κέντρων κράτησης στα σύνορα (hotspot)».

«Διαδικασίες που έχουν ήδη αποδειχθεί ότι έχουν ως μόνο πραγματικό αποτέλεσμα την εξώθηση στα άκρα μιας δραματικής κατάστασης και για τους πρόσφυγες αλλά και για τον ντόπιο πληθυσμό» πρόσθεσε για να καταλήξει υπογραμμίζοντας:

«Αποτέλεσμα και της νέας πολιτικής θα είναι η εξαθλίωση μιας ήδη δραματικής κατάστασης την οποία πρόσφυγες και ντόπιοι ζουν στα σύνορα της Ευρώπης, με κορυφαίο παράδειγμα τα ακριτικά νησιά μας, που μετατρέπονται σε μόνιμη φυλακή προσφύγων με ευθύνη της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Για τα γεωπολιτικά παιχνίδια, τις περίεργες τακτοποιήσεις και όλα όσα κρύβει το νέο σύμφωνο, θα επανέλθουμε».

«Χειρότερα πράγματα για τις χώρες πρώτης υποδοχής»

Την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που «υπέκυψε στις πιέσεις των ακροδεξιών και των κρατών του Βίζνεγκραντ» σχολίασε και ο τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργος Ψυχογιός. 

«Οι χώρες υποδοχής και κυρίως η Ελλάδα μετατρέπονται με την σφραγίδα της Επιτροπής σε “ασπίδες” που θα πρέπει να ολοκληρώνουν την συνοριακή διαδικασία για όλους – με ελάχιστες εξαιρέσεις – εντός 12 εβδομάδων, μια διαδικασία που η Επίτροπος Γιόχανσον χαρακτήρισε ως πολιτική αποτροπής» σημείωσε.

Ο  βουλευτής επέρριψε ευθύνες στην κυβέρνηση, «γιατί απέρριψε την δουλειά που είχε γίνει επί ΣΥΡΙΖΑ για τη συγκρότηση μετώπου των χωρών πρώτης εισόδου όλης της Μεσογείου, επιλέγοντας να σχηματίσει συμμαχία μόνο με τα κράτη της ανατολικής Μεσογείου και μόνο στη λογική της “ασπίδας της Ευρώπης” αποδυναμώνοντας έτσι την διαπραγματευτική ισχύ των επιχειρημάτων.

»Επίσης, και αυτό είναι και το πιο σοβαρό από όλα, ουδέποτε η κυβέρνηση ζήτησε νέο πρόγραμμα μετεγκατάστασης, ενώ οι Ευρωβουλευτές της δεν υπέγραψαν καν την επιστολή 169 συναδέλφων τους για αποσυμφόρηση της Ελλάδας και αναλογική κατανομή της ευθύνης στο προσφυγικό. Χρειάζεται περισσό θράσος και περισσή υποκρισία η Κυβέρνηση να διατείνεται τώρα, δια του κου Κουμουτσάκου, ότι θα θέσει στη συνέχεια (!) ζήτημα υποχρεωτικών μετεγκαταστάσεων».

«Το μόνο σημαντικό που ακούσαμε ήταν η πρόβλεψη για ανεξάρτητο μηχανισμό παρακολούθησης των διαδικασιών στα σύνορα ώστε να μην γίνονται βίαιες επαναπροωθήσεις, αλλά κι αυτό μόνο ως αναφορά χωρίς να διευκρινίζεται ποιος φορέας και πώς θα κάνει την επιτήρηση» ανέφερε για να συμπληρώσει τα εξής:

«Πολύ θα θέλαμε να πούμε ότι είναι μια από τα ίδια, αλλά δυστυχώς τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα για τις χώρες πρώτης υποδοχής που μετατρέπονται και επίσημα σε αποθήκες ψυχών, για την αξία της αλληλεγγύης που αποτελεί βασική αρχή της Ευρώπης Ένωσης και δεν υπηρετείται στη πράξη, αλλά και το κράτος δικαίου που θέτει τις εγγυήσεις για την εξέταση των αιτημάτων ασύλου στα σύνορα σε κίνδυνο λόγω των εξαιρετικά συντετμημένων προθεσμιών, κλπ.

»Μια Ευρώπη των λίγων, κλεισμένη στο καβούκι της μακριά από τις αξίες και τις βασικές αρχές της που ήταν αυτές που την οδήγησαν στην ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή και την ποιότητα ζωής κατά τις προηγούμενες δεκαετίες».