Όπως τονίζεται στην απόφαση, «για τους εργαζόμενους και τη νεολαία, τα πραγματικά διλλήματα είναι διαφορετικά: Σταθεροποίηση και κλιμάκωση για δεκαετίες της μνημονιακής/καπιταλιστικής βαρβαρότητας, των εθνικισμών, των ανταγωνισμών και της πολεμικής απειλής ή εργατική λαϊκή αντεπίθεση, για την ανατροπή της βάρβαρης πολιτικής κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου, για τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα και τις ελευθερίες της εποχής μας, την υπεράσπιση της ειρήνης και της αλληλεγγύης των λαών.
Ενίσχυση του διπολικού συστήματος της αστικής διαχείρισης και εναλλαγής (ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ με τους αντίστοιχους δορυφόρους τους), που θα μας οδηγεί σε όλο και χειρότερη κατάσταση ή αποδυνάμωση και ήττα του, αλλαγή των συσχετισμών προς τα αριστερά, με ενωτικούς νικηφόρους αγώνες, από μια ανατρεπτική αριστερή αντιπολίτευση και τον πρωτοπόρο ρόλο μια ισχυρής μετωπικής αντικαπιταλιστικής, αντιΕΕ Αριστεράς».
Η απόφαση της ΠΣΟ σημειώνει πως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παλεύει για τον δεύτερο δρόμο.
Παλεύει «για την ανατροπή της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ από τα κάτω και τα αριστερά» και τη «σύγκρουση με τη δεξιά αντιπολίτευση τη ΝΔ, το ΚΙΝΑΛ και συνολικά το αστικό πολιτικό σύστημα, που εκφράζουν με το δικό της επιθετικό τρόπο την προώθηση της ίδιας αστικής μνημονιακής πολιτικής».
