Συντροφικά… αλληλομαχαιρώματα

Tο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα σε όλη τη μακρόχρονη ιστορία του έζησε συγκρούσεις, αντιπαραθέσεις, διασπάσεις. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης το ΚΚΕ πρωταγωνίστησε σε προσπάθειες διεθνούς δικτύωσης Κομμουνιστικών Κομμάτων, με τα οποία μοιράζεται την ίδια πολιτική και ιδεολογική θεώρηση.

Ωστόσο, οι σχέσεις του με άλλα κομμουνιστικά κόμματα διαταράχθηκαν αρκετές φορές, με πιο χαρακτηριστικές την ανταλλαγή άκρως επικριτικών επιστολών με το πορτογαλικό Κ.Κ. στις αρχές του 2014, τις σφοδρές κατηγορίες επί ιδεολογικών θεμάτων με το Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας τον Σεπτέμβριο του 2015 και τη διάσταση απόψεων ΚΚΕ και ΑΚΕΛ για το Κυπριακό τον περασμένο Νοέμβριο.

Τις τελευταίες εβδομάδες μια νέα σκληρή αντιπαράθεση έχει ξεσπάσει, αυτή τη φορά με το Κομμουνιστικό Κόμμα των Λαών της Ισπανίας (PCPE). Μια αντιπαράθεση που στηρίζεται σε πολιτικά και οργανωτικά ζητήματα, ενώ περιπλέκεται λόγω της διένεξης για ένα κείμενο για την Οκτωβριανή Επανάσταση.

Στις 25 Απριλίου η Πολιτική Γραμματεία του PCPE με γ.γ. τον Καρμέλο Σουάρεθ εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία γνωστοποιούσε ότι, σύμφωνα με τις αποφάσεις του 10ου Συνεδρίου, διέγραψε 15 στελέχη (σε σύνολο 41) της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος με την κατηγορία του φραξιονισμού και της απόπειρας διάλυσής του. Ανάμεσα στα στελέχη που διαγράφηκαν ήταν και ο Αστορ Γκαρσία.

Παράλληλα, οι φερόμενοι ως φραξιονιστές προχώρησαν στη διοργάνωση της «5ης Ολομέλειας της Κ.Ε.», όπου ανακήρυξαν «νέο γ.γ. του κόμματος» τον 40άρη εκπαιδευτικό Γκαρσία, προς αντικατάσταση του «βετεράνου» Καρμέλο Σουάρεθ. Δημιούργησαν δική τους ιστοσελίδα και έκτοτε χρησιμοποιούν το όνομα του PCPE.

Η διάσπαση στο PCPE έλαβε διεθνείς διαστάσεις όταν διάφορα Κομμουνιστικά Κόμματα τοποθετήθηκαν επί της διένεξης. Η παλαιά ηγεσία του Σουάρεθ έσπευσε να δημοσιοποιήσει ότι διατηρεί σχέσεις με το Κ.Κ. Κούβας, ενώ επισκέφθηκε την πρεσβεία της Βόρειας Κορέας στη Μαδρίτη. Αντίστοιχα, τον Γκαρσία στήριξε το Κομμουνιστικό Κόμμα Μεξικού και το ΚΚΕ.

Η στήριξη του ΚΚΕ στον «φραξιονιστή» Γκαρσία προκάλεσε μεγάλες αναταράξεις. «Θα συνεχίσουμε να έχουμε σχέσεις με το PCPE που γνωρίσαμε […], που εκφράζεται από την ηγεσία του Αστορ Γκαρσία» ανέφερε σε δήλωσή του στις 4 Μαΐου το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων του ΚΚΕ.

Ο Περισσός άσκησε κριτική στην ηγεσία του Σουάρεθ, κατηγορώντας τον ότι αποφεύγει να στραφεί εναντίον «μόνο κατ’ όνομα Κομμουνιστικών Κομμάτων, που συνεργάζονται ανοιχτά με την αστική τάξη», ότι υποστηρίζει «τη λανθασμένη στρατηγική των σταδίων προς τον σοσιαλισμό», πως προβαίνει σε «δημοσίευση τροτσκιστικών θέσεων στην εφημερίδα Unidad y Lucha» και πως διατηρεί επαφές με το Κ.Κ. Ισπανίας που «στηρίζει την αντιλαϊκή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα».

Εστιάζοντας δε σε ένα θεωρητικό κείμενο-συμβολή του PCPE στην υπό έκδοση «Διεθνή Κομμουνιστική Επιθεώρηση», το ΚΚΕ κατηγόρησε το ισπανικό κόμμα ότι θεωρεί πως «η σοσιαλιστική επανάσταση ήταν αστική».

Την ίδια ημέρα το PCPE του Καρμέλο Σουάρεθ απάντησε με ανοιχτή επιστολή επικεντρώνοντας στις κινήσεις του ΚΚΕ, ως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας. Κατηγόρησε το ΚΚΕ ότι, χωρίς να έχει τη δικαιοδοσία, παρείχε νομιμοποίηση στη «φράξια» του Γκαρσία και συνέκρινε το ΚΚΕ με το ΚΚΣΕ, λέγοντας πως το ελληνικό κόμμα «σήμερα δεν έχει παρόμοια εξουσία και νομιμοποίηση να παίζει τον ρόλο του ηγέτη του διεθνούς επαναστατικού κινήματος».

«Το PCPE σε καμία περίπτωση δεν δέχεται τη χειραγώγηση, ούτε απαράδεκτες επιθέσεις στην κυριαρχία του κόμματός μας, ούτε παρεμβάσεις στα εσωτερικά μας ζητήματα. Το PCPE απορρίπτει αυτήν την εκβιαστική πράξη», επισήμανε.

Η αντιπαράθεση δεν έληξε εκεί. Το ΚΚΕ στις 5 Μαΐου έστειλε νέα επιστολή στα κόμματα της Πρωτοβουλίας, που δημοσιοποιήθηκε από το φερόμενο ως «φραξιονιστικό» PCPE του Γκαρσία, στην οποία κατηγορούσε το PCPE του Σουάρεθ ότι προβαίνει σε «συκοφαντίες» αναφορικά με τις εσωτερικές διαδικασίες για την έκδοση της «Διεθνούς Κομμουνιστικής Επιθεώρησης».

Το ΚΚΕ σημείωνε δε πως στην τελευταία εκδοχή του επίμαχου κειμένου για την Οκτωβριανή Επανάσταση «δεν υπήρχαν ουσιαστικές αλλαγές» και πως οι Ισπανοί έθεσαν εμπόδια στην έκδοση της Επιθεώρησης.

«Πολιτικός ελιγμός του ΚΚΕ»

«Το κείμενο αυτό είναι η καλύτερη απόδειξη για το ότι το προσχέδιο του κειμένου μας χρησιμοποιήθηκε για τον πολιτικό ελιγμό, που ενορχηστρώθηκε από το ΚΚΕ υπό την καθοδήγηση του Κ.Κ. Μεξικού, προκειμένου να υποστηριχτεί η φράξια» απάντησε το PCPE του Σουάρεθ μέσω της εφημερίδας Unidad y Lucha, κατηγορώντας το ΚΚΕ για «σχηματικά και δογματικά» διδάγματα που αντλεί από τον Οκτώβρη.

Το δε ΚΚΕ στις 12 Μαΐου εξέδωσε ανακοίνωση με τίτλο «Οι συκοφαντίες δεν θα πετύχουν», στην οποία επαναλάμβανε ότι το PCPE υπό τον Σουάρεθ κάνει «προκλητική προσπάθεια να συνδέσει το ΚΚΕ με τη διάσπαση» στο κόμμα και πως «προκειμένου να καλύψει τις μεγάλες του ευθύνες για τη διαλυτική κατάσταση που προκάλεσε στο εσωτερικό του PCPE, επιχειρεί έναν αντιπερισπασμό και καταφεύγει σε παράλογες “αναλύσεις” για τις εξελίξεις στην Ελλάδα, αναμασά θέσεις του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς και του οπορτουνιστικού ρεύματος γενικά, τροτσκιστικών και άλλων περιθωριακών ομάδων χωρίς κύρος και παρουσία στη χώρα μας, με στόχο να μειώσει τον πολυμέτωπο αγώνα του ΚΚΕ και της επαναστατικής του πολιτικής γραμμής, που επιβεβαιώθηκε στο πρόσφατο 20ό Συνέδριό του».

Ενόσω βρίσκεται σε εξέλιξη η σφοδρή αντιπαράθεση ανάμεσα στο ΚΚΕ και το PCPE, οι δύο ομάδες στην Ισπανία οργανώνονται.

Το μεν PCPE υπό τον Σουάρεθ οργανώνει καμπάνια για την ανασυγκρότηση του κόμματος και της νεολαίας με τίτλο «Ενάντια στη Φράξια, Ενισχύουμε το Κόμμα». Το δε PCPE υπό τον Γκαρσία δημοσιοποίησε λίστα 220 στελεχών που παρέχουν τη στήριξη στη συγκεκριμένη ηγεσία.

Το PCPE ιδρύθηκε στη Μαδρίτη τον Ιανουάριο του 1984 μετά το Συνέδριο της Κομμουνιστικής Ενότητας. Προέκυψε ως συνένωση διαφόρων ομάδων και οργανώσεων που αποσχίστηκαν από το ιστορικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας (PCE), κατηγορώντας την ηγεσία του Σαντιάγο Καρίγιο για ευρωκομμουνιστική στροφή.

Συμμετείχε για λίγο καιρό στην Ενωμένη Αριστερά, ενώ για κάποια χρόνια εντάχθηκαν στο PCPE τα εναπομείναντα μέλη του Ισπανικού Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος, του εμβληματικού κομμουνιστή και στρατιωτικού του ισπανικού εμφυλίου, Ενρίκε Λίστερ. Στις εκλογές του 2016 τo PCPE έλαβε 26.627 ψήφους (0,11%).