Χωρίς το ΔΝΤ, καλύτερα!

Η αποχώρηση του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα ή η παραμονή του σε αυτό, αλλά σε ρόλο τεχνικού συμβούλου, μπορεί να απεμπλέξει την κατάσταση στη διαπραγμάτευση; Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, ναι. Και το βέλτιστο σενάριο είναι αυτό της πλήρους αποχώρησής του. Οπως ανέφεραν χαρακτηριστικά κύκλοι του Μαξίμου, «αν αποχωρήσει το ΔΝΤ, η δεύτερη αξιολόγηση κλείνει άμεσα χωρίς νέα μέτρα, καθώς σήμερα η αντίθεση είναι δομική ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και το Ταμείο».

Στην κυβέρνηση είδαν με σχετικά θετικό τρόπο τις δηλώσεις του Γερμανού υπουργού Οικονομικών στη «Suddeutsche Zeitung». Εστίαζαν στο γενονός ότι για πρώτη φορά ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε παραδέχτηκε πως «η ευρωζώνη έχει τα εργαλεία να στηρίξει την Ελλάδα και χωρίς τη συμμετοχή του ΔΝΤ».

Υπογράμμιζαν ότι «αυτή τη θέση την υπερασπιζόμαστε στην Ελλάδα εδώ και δύο χρόνια». Θεωρούν μάλιστα σημαντικό το γεγονός ότι ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας προτείνει τη συνέχιση του τρίτου προγράμματος από τον ESM, χωρίς μάλιστα να αναμένει αντιδράσεις από βουλευτές του κόμματός του.

Στο Μαξίμου διάβαζαν επιπρόσθετα τις δηλώσεις Σόιμπλε αναφορικά με κάποιο «νέο πρόγραμμα» ως εξής: «Ο Β. Σόιμπλε επισημαίνει ότι προχωράμε με το παρόν τρίτο πρόγραμμα που έχουμε συμφωνήσει, που θα το υλοποιήσει ο ESM, αν φύγει το ΔΝΤ, και μόνο “αν δεν γίνει σεβαστό από άλλους τότε θα χρειαστούν νέες διαπραγματεύσεις”». Υπογράμμιζαν δε πως «το σημερινό πρόγραμμα είναι, έτσι και αλλιώς, πρόγραμμα του ESM, με το ΔΝΤ σε ρόλο τεχνικού συμβούλου.

»Με βάση τους ευρωπαϊκούς κανόνες και τις συμφωνίες, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναλαμβάνει τον σχεδιασμό και την παρακολούθηση των προγραμμάτων του ESM».

Ολα αυτά, βέβαια, δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν εύκολα. Και πολύ παραπάνω, οι απαιτήσεις του Βερολίνου για το δημοσιονομικό μονοπάτι μετά το πέρας του προγράμματος θα συνεχίσουν να είναι υπαρκτές. Δηλαδή ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θα επιμείνει για τη διατήρηση του στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% για δέκα χρόνια από το 2019 και μετά. Πώς θα το αντιμετωπίσει αυτό η Αθήνα.

Κυβερνητικοί αξιωματούχοι θεωρούν ότι αν δεν υπάρχει το «εμπόδιο» του ΔΝΤ, τότε ανοίγει ο δρόμος για ολοκλήρωση της β’ αξιολόγησης και για μια συμφωνία διαχειρίσιμη: στα εργασιακά δεν θα υπάρχει απαίτηση για περαιτέρω διάλυσή τους, απαίτηση για νέα προληπτικά μέτρα δεν θα υφίσταται, αφού όλοι στην Ευρώπη πιστεύουν ότι οι στόχοι μέχρι το 2018 είναι εφικτοί, ενώ έτσι θα ανοίξει ο δρόμος για την ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ.

Συμπληρωματικά κυβερνητικοί αξιωματούχοι λένε και το εξής: «Είναι προτιμότερο να έχεις έναν αντίπαλο στη διαπραγμάτευση, παρά δύο, οι οποίοι μάλιστα διαφωνούν σχεδόν σε όλα».

Ο Δημήτρης Τζανακόπουλος υπογράμμισε («Εποχή») πάντως ότι η κυβέρνηση θα ήταν διατεθειμένη να συζητήσει έναν μηχανισμό «αυξημένων εγγυήσεων και προς τους δανειστές ότι θα επιτύχουμε τους στόχους μετά το 2018» υπό την προϋπόθεση ότι θα «έχουν κλείσει όλα τα υπόλοιπα ζητήματα» και «εφόσον συγκεκριμενοποιηθούν τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος και εφόσον δεν συζητάμε τη νομοθέτηση νέων μέτρων».