«Σε ένα αληθινά δημοκρατικό κράτος, το κράτος με τους πολίτες πρέπει να έχουν αμοιβαίο αίσθημα ενοχής. Αλλά το πρώτο αίσθημα ενοχής το οφείλει το κράτος απέναντι στους πολίτες»- Ασημάκης Πανσέληνος.
Είναι αυτά τα διφορούμενα λόγια με τα οποία σε υποδέχεται η προσωπική σελίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, που ενδεχομένως δίνουν και το στίγμα του, καθώς η επαμφοτερίζουσα στάση αποτελεί ίσως ένα από τα μεγαλύτερα χαρακτηριστικά του.
«Κρεμάω τα παπούτσια μου όταν πρέπει. Αποφάσισα να φύγω με αξιοπρέπεια, γιατί δεν αρέσω. Πέρασε η μπογιά μου» ήταν οι δηλώσεις που συνόδευσαν την απόφασή του τον Νοέμβριο του 2014 να μην εκτεθεί ως υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές τον Ιανουάριο του επόμενου χρόνου.
«Συνεπής», τρεις μήνες μετά (18/2) εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κρεμώντας πλέον τα παπούτσια του για τα καλά στο Προεδρικό Μέγαρο, παλαιόθεν φιλοξενούμενός του, ολοκληρώνοντας ενδεχομένως έναν κύκλο. Ηταν μόλις 24 χρόνων, το 1974, όταν διετέλεσε γραμματέας του πρώτου Προέδρου της Δημοκρατίας Μ. Στασινόπουλου, ενώ την περίοδο 1990-1995 επί Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή ήταν διευθυντής του νομικού γραφείου.
Αν και καθηγητής Διοικητικού Δικαίου στη Νομική, πολλοί έχουν την εντύπωση ότι είναι συνταγματολόγος, καθώς έχει πρωταγωνιστήσει σε μερικές από τις πλέον «φλύαρες» σύμφωνα με συνταγματολόγους αναθεωρήσεις, αυτή του 2001, που αφορούσε σχεδόν 80 άρθρα, αναθεώρηση που επαναλήφθηκε για τέσσερα άρθρα το 2008, ευτελίζοντας ίσως μια κορυφαία πολιτειακή πράξη σε άσκηση ανούσιων εντυπώσεων.
Και μπορεί να είχε διατελέσει νομικός σύμβουλος σε αρκετά συγκροτήματα Τύπου και ΜΜΕ, ωστόσο υπηρετώντας ως υπερυπουργός (Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης) στην κυβέρνηση Καραμανλή του νεότερου που προεκλογικά θα τα έβαζε με τους «νταβατζήδες της διαπλοκής», η διάταξη που πέρασε για τον «βασικό μέτοχο» και το ασυμβίβαστο μεταξύ ιδιοκτητών ΜΜΕ και βασικών μετόχων επιχειρήσεων που αναλαμβάνουν δημόσια έργα ή προμήθειες έμεινε ουσιαστικά ανεφάρμοστη καθώς προσέκρουσε στο Κοινοτικό Δίκαιο και σε απόφαση του Δικαστηρίου της Ε.Ε.
Ο «γαλλοτραφής» λόγω σπουδών καθηγητής με καταγωγή από τη Μεσσηνία χαρακτηρίζεται αυστηρός όσο και απρόβλεπτος από τους παλιούς φοιτητές του: «Μπορεί να σε έκοβε για πλάκα, ήταν ανάλογα με τα φεγγάρια του» μας λένε. Οπως διηγούνται: «Δίναμε τότε προφορικά και η φοιτήτρια που ήταν από τις διαβασμένες, ήταν εντελώς τρακαρισμένη έως μουγκή σε όλες τις ερωτήσεις που της απηύθυνε.
Της λέει ο καθηγητής “κοιτάξτε, εγώ έχω πρόθεση να σας περάσω, πείτε μου έχετε φίλο;», «ναι» απαντά η φοιτήτρια, “έχει μηχανή;”, “ναι”αρθρώνει μετά βίας, “βάζει βενζίνη;”, “ναι” ψιθυρίζει στα όρια λιποθυμίας, “λοιπόν, αν μου πείτε τρεις πολυεθνικές εταιρείες καυσίμων θα σας περάσω”, “τρία βενζινάδικα; ΕΚΟ…” ξεκινά την απάντησή της η φοιτήτρια που πήρε την άγουσα για την επόμενη εξεταστική».
Σε μία τέτοια διάθεση πρέπει να ήταν και ως υπουργός, όταν έδωσε στο πελατειακό κράτος ονοματεπώνυμο καθώς περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο η θητεία του στην επταετία Καραμανλή έχει συνδεθεί με χιλιάδες διορισμούς.
Πέρα από τις 36.176 μονιμοποιήσεις συμβασιούχων με το ομώνυμο Προεδρικό Διάταγμα, που όπως μας λένε παράγοντες της ΑΔΕΔΥ όφειλαν να γίνουν καθώς οι άνθρωποι αυτοί είχαν χρόνια προϋπηρεσίας σε δημόσιες υπηρεσίες, χωρίς ωστόσο να μπορούν να μας δώσουν στοιχεία για άλλου τύπου διορισμούς, δημοσιεύματα ανέβαζαν τον αριθμό των προσλήψεων σε πάνω από 860.000 συνυπολογίζοντας εποχικούς, ωρομίσθιους κ.ά., κάνοντας λόγο για «στρατιές γαλάζιων παιδιών με διαδικασίες εκτός ΑΣΕΠ».
Χαρακτηριστικά είναι μερικά πρωτοσέλιδα της εποχής: «Διορισμοί με… συστάσεις Παυλόπουλου. Στο φως λίστες ρουσφετιών από το γραφείο του υπ. Εσωτερικών» και «Συστάσεις και από… τη Σίσσυ. Νέες αποκαλύψεις για τους διορισμούς του υπ. Εσωτερικών» («Εθνος», 18-19/5/2006).
Προσπαθώντας να διασκεδάσει τις… αιτιάσεις ότι καλείται να απολύσει ημετέρους προσληφθέντες επί Παυλόπουλου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης είχε δώσει στη Βουλή, τον Σεπτέμβριο του 2013, έγγραφα σύμφωνα με τα οποία οι διορισμοί το διάστημα 2004-2009 ήταν 302.151, εκ των οποίων οι 186.443 αφορούσαν συμβασιούχους ορισμένου χρόνου και οι 115.708 αφορούσαν μόνιμους, αορίστου χρόνου, ειδικό επιστημονικό προσωπικό συμπεριλαμβανομένων και των μονιμοποιηθέντων, όλοι τους μέσω διαδικασιών ΑΣΕΠ.
«Δεν ξέρουμε τι γινόταν με τα σταζ» μας λέει παράγοντας της ΑΔΕΔΥ. Βετεράνος δημοσιογράφος στο μετονομασθέν υπουργείο Εσωτερικών μάς λέει ότι «τότε είχε εισαγάγει και το κριτήριο των προσωπικών συνεντεύξεων που είχε εκληφθεί ως πλεονέκτημα για τους ημέτερους, καθώς δεν είχαν αντικειμενοποιηθεί τα κριτήρια που ίσχυσαν για το μέτρο», ενώ δεν ξεχνά πως «όποτε έπαιρνα τηλέφωνο και ζητούσα τον υπουργό μου απαντούσε “δεν είμαι υπουργός, ο Πάκης είμαι”».
Εχοντας διατελέσει για σειρά ετών εκπρόσωπος της Ν.Δ. ήταν πάντα προσιτός στους δημοσιογράφους και συχνός επισκέπτης της αίθουσας Τύπου στη Βουλή για… «διαβουλεύσεις».
Ως ευγενής περιγράφεται από τους γείτονές του στο Ψυχικό που θυμούνται τα κυριακάτικα γεύματα με τη «γυναικοκρατούμενη» οικογένειά του. Με τη σύζυγό του δικηγόρο Σίσσυ Βλασία Πελτσεμή έχει αποκτήσει τρία παιδιά και τρεις εγγονές, ενώ ο μοναχογιός έχει ακολουθήσει το επάγγελμα των γονιών του.
Παλαιότερα συνήθιζε μεσημεριανά γεύματα με φίλους από τον χώρο της πολιτικής και των εκδοτών. «Πιστό φίλο που νοιάζεται» τον περιγράφουν όσοι τον γνωρίζουν, προσθέτοντας ότι πάντα ξεκουράζεται τα μεσημέρια, αλλά τον «βρίσκεις στο γραφείο του ακόμη και μετά τα μεσάνυχτα».
Οι νεότεροι μπορεί να τον θυμούνται από την απραξία του τον Ιούνιο του 2012 στο τηλεοπτικό επεισόδιο επίθεσης στις συνομιλήτριές του Λ. Κανέλλη και Ρ. Δούρου από τον εκπρόσωπο της νεοεισελθείσας στη Βουλή Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη, απ’ όπου προήλθε και η φράση «έμεινα Παυλόπουλος».
Στα πολύ θετικά του αποτιμάται ότι ως υπουργός Δημόσιας Τάξης, μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, είχε επιλέξει να μην επιτρέψει στην αστυνομία να επιτεθεί στους διαδηλωτές. Είχε επικριθεί γι’ αυτό από πολλούς, κυρίως μέσα στο ίδιο του το κόμμα.
Σε κάθε περίπτωση η επαμφοτερίζουσα πολιτική του θέση απέναντι στα μνημόνια θεωρήθηκε αυτή που έδωσε το πρόκριμα στον βουλευτή από το 1996 της Ν.Δ. ώστε να υποστηριχθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
