Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η κρίση σαν ευκαιρία για μεταρρυθμίσεις», «Οι αλλαγές έχουν βαρύ κόστος βραχυπρόθεσμα αλλά σημαντικά οφέλη σε βάθος χρόνου», «Δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα»: αυτοί είναι μερικοί υπότιτλοι από τη μελέτη για την ελληνική οικονομία που συνέγραψε το 2009 η οικονομολόγος Ντέλια Βελκουλέσκου μαζί με δύο συναδέλφους της στο ΔΝΤ με τίτλο «Δομικές μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα: Μαθήματα από άλλες χώρες».

Κι αν κανείς δεν μπορεί να την κατηγορήσει για πρωτοτυπία στη συνταγή, κοινό τόπο ακόμη και για πρωτοετείς φοιτητές Οικονομικών, απομένει η απορία για το ακατόρθωτο των μεταρρυθμίσεων για την Ελλάδα που διανύει την έκτη μνημονιακή χρονιά…

Η μόλις κατά ένα χρόνο μεγαλύτερη από τον Ελληνα πρωθυπουργό επικεφαλής της αποστολής του ΔΝΤ στη χώρα μας από πέρσι το καλοκαίρι, γεννήθηκε στο Σιμπιού της Τρανσιλβανίας στη Ρουμανία και σπούδασε στις ΗΠΑ με υποτροφία το 1992, ενώ στη συνέχεια αναγορεύτηκε διδάκτωρ Οικονομικών του Πανεπιστημίου Johns Hopkins.

Δέκα χρόνια αργότερα ξεκίνησε τη συνεργασία της με το ΔΝΤ ενώ πριν από την Ελλάδα επέβλεπε τα αντίστοιχα προγράμματα προσαρμογής στη Σλοβενία και την Κύπρο, όπου επιβλήθηκαν τόσο δρακόντεια μέτρα από τους πιστωτές ώστε να της αποδοθεί το προσωνύμιο «Δρακουλέσκου». Αρκετοί σχολιάζουν ωστόσο ότι αποδείχθηκαν επιτυχή, καθώς η Κύπρος βγήκε από την επιτήρηση νωρίτερα και χωρίς να χρειαστεί ολόκληρο το ποσό που της είχε πιστωθεί.

Αναφερόμενος στη «συνεργασία» τους μάλιστα ο Μάριος Κληρίδης, γενικός διευθυντής στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, είχε δηλώσει τότε στον βρετανικό Τύπο ότι «παρά το γεγονός ότι είχε τη φήμη της σκληρής, δεν είχα αυτή την εμπειρία στις διαπραγματεύσεις μαζί της. Η ίδια και η τρόικα ήρθαν περισσότερο αποφασισμένοι παρά επιθετικοί».

«Οπως μαρτυρούν υπουργοί που έλαβαν μέρος στις διαπραγματεύσεις με τη συμμετοχή της, η Βελκουλέσκου ενεργούσε πάντα μέσα στο πλαίσιο της αποστολής του Ταμείου και των άλλων δυο Θεσμών και εφάρμοζε πιστά τη φιλοσοφία τους. Που δεν ήταν άλλη από το απλό σκεπτικό: έχετε ανάγκη από λεφτά, εμείς σας δανείζουμε και γι΄αυτό θα κάνετε ό,τι σας υποδείξουμε», μας μεταφέρει ο ανταποκριτής της «Εφ.Συν.» στην Κύπρο Ακης Φάντης, παραθέτοντας και το πάγιο επιχείρημά της: «έχετε ανάγκη να εξοικονομήσετε λεφτά για να μπορέσετε να αποπληρώσετε το χρέος σας».

Μνημονεύει ακόμη και ένα περιστατικό, όταν στα εργασιακά θέματα η Βελκουλέσκου ήρθε σε οξεία αντιπαράθεση με την τότε υπουργό Εργασίας και «μπαρουτοκαπνισμένη συνδικαλίστρια» Σωτηρούλα Χαραλάμπους: «Υπήρξε ένας διαβόητος διάλογος μεταξύ τους, όπως μου τον διηγήθηκε η υπουργός: ‘‘η Ντέλια μού είπε ότι στη Ρουμανία οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων έχουν περικοπεί κατά 25% και της απάντησα ότι γι’ αυτό και η Κύπρος γέμισε Ρουμάνους που αναζητούν εργασία’’».

Και μπορεί στον βρετανικό Τύπο να περιγράφεται ως «σιδηρά κυρία»- κάθε τόπος και οι «αδυναμίες» του, στην Ελλάδα ωστόσο ο Τύπος αρέσκεται να αναφέρει ότι το όνομά της, Ντέλια, προέρχεται από την Αρτέμιδα της Δήλου ενώ το επίθετό της το οφείλει στον διακεκριμένο καθηγητή Ογκολογίας σύζυγό της, Βίκτορ Βελκουλέσκου, με τον οποίο έχει και τρία παιδιά.

Περισσότερο κουμπωμένοι οι Ελληνες υπουργοί που συνομιλούν μαζί της, μας λένε ότι έχουν μια «αυστηρά τυπική και επαγγελματική σχέση μαζί της» ενώ τα στελέχη των τεχνικών κλιμακίων που τη συναναστρέφονται κάνουν λόγο για μια «τυπική και ευγενική υπάλληλο καριέρας που μεταφέρει εντολές», διευκρινίζουν ότι «δεν είναι απρόσιτη» και προσθέτουν με νόημα ότι τις τεχνικές λεπτομέρειες επεξεργάζονται τα στελέχη που κληρονομήθηκαν από τον προκαθήμενό της Τόμσεν που προέρχονται από τη Βουλγαρία και την Εσθονία, χώρες που αντιμετώπισαν σκληρά οικονομικά προβλήματα και χρηματοδοτήθηκαν με λιγότερο ευνοϊκούς όρους από αυτούς της Ελλάδας.

Ελάφρυνση του χρέους

Πέρα από τις γνωστές συνταγές καταστροφής που εισηγούνται οι πιστωτές, όπως είναι η παγίωση της λιτότητας με μεγάλες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων και κατάργηση επιδομάτων, ας σημειωθεί ότι το ΔΝΤ είναι ο μόνος θεσμός που συντάσσεται με μία πάγια ελληνική θέση, αυτή της ελάφρυνσης του χρέους.

Οσο για τα υπόλοιπα που αφορούν την εμφάνιση και τη δαιμονοποίησή της εντάσσονται μάλλον στο γεγονός ότι ως γυναίκα έχει στοχοποιηθεί με μεγαλύτερη ευκολία καθώς κανείς άλλος τεχνοκράτης εκπρόσωπος των πιστωτών δεν έχει μπει στο μικροσκόπιο όπως αυτή.

Είναι άλλωστε γνωστό ότι στη γλώσσα των οικονομικών δεν χωρούν άλλα επιχειρήματα πέραν των αριθμητικών δεδομένων. Και σύμφωνα με αυτά η χώρα μας έχει τη μεγαλύτερη κατά κεφαλή δαπάνη για συνταξιούχους, παρά τις μεταρρυθμίσεις, καθώς προτιμά να μεταφέρει τις δαπάνες από τους οικονομικά ενεργούς στους ισοβίως κρατικά αποζημιωνόμενους πρόωρα συνταξιοδοτημένους.

Ενα ακόμη μεγάλο κεφάλαιο βέβαια είναι πώς μετατρέπει κανείς τα αριθμητικά δεδομένα σε πολιτικές και φυσικά ποιες αλήθειες ή τραγωδίες κρύβονται πίσω από τους αριθμούς…