Το στερνό αντίο στη Μαρία Παπουτσάκη

Η δημοσιογραφική οικογένεια αποχαιρέτισε χθες ακόμη ένα από τα εκλεκτότερα μέλη της, τη Μαρία Παπουτσάκη. Ο χαρακτηρισμός δεν είναι τυπικός.

Ακούραστη εργάτρια ήταν η Μαρία σε όλη τη δημοσιογραφική –και όχι μόνο– ζωή της, κι ένας από τους ευγενέστερους και πιο καλλιεργημένους ανθρώπους που υπήρξαν στο αδηφάγο μας επάγγελμα, χωρίς ποτέ να το φωνάξει, πολλώ δε μάλλον να το επιδείξει.

Στην εξόδιο ακολουθία, που έγινε από το Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, χοροστάτησε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ενώ παρέστησαν τα περισσότερα από τα μέλη της Ιεράς Συνόδου. Πολύ φυσικό.

Η Μαρία κάλυπτε διαπρεπώς το εκκλησιαστικό ρεπορτάζ από το 1981, ήταν η πρώτη και για πολλά χρόνια η μοναδική γυναίκα σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο, αλλά κι ένα άτομο με βαθιά πίστη. Μήνυμα αποχαιρετισμού τής έστειλε και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

Κι ήταν εκεί σχεδόν όλοι όσοι γνώρισαν και αγάπησαν τη Μαρία, για να σταθούν στον σύντροφο της ζωής, το συνάδελφο Μιχάλη Αλεξανδρίδη, που πορεύτηκαν αγαπημένοι μαζί για 29 χρόνια και ώς την ύστατη ώρα. Για να της δώσουν το τελευταίο μεγάλο χειροκρότημα, που η ίδια ποτέ δεν επιζήτησε.

Πολιτικοί: η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά που είχε τιμήσει την εκλιπούσα συμπεριλαμβάνοντάς την στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του κόμματος στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, ο Ευάγγ. Βενιζέλος, ο Κ. Λαλιώτης, ο Θ. Θεοχαρόπουλος, ο Χρ. Πρωτόπαπας, η Εύη Χριστοφιλοπούλου. Τρεις από τους πρώην υπουργούς Παιδείας πήγαν για το τελευταίο «αντίο»: ο Απ. Κακλαμάνης, ο Β. Κοντογιαννόπουλος και ο Κ. Αρβανιτόπουλος.

Ηταν σίγουρα κι άλλοι πολλοί, δεν μπορούν όλοι να χωρέσουν σε λίγες λέξεις. Δημοσιογράφοι από όλα τα μέσα όπου δούλεψε, αλλά όχι μόνο. Από όλα σχεδόν τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ήταν εκεί όσοι γνώρισαν και εκτίμησαν τη Μαρία, τη συναδελφικότητα, την ευγένεια και το χαμόγελό της.

Συγγενείς της, από την ιδιαίτερη πατρίδα της την Κρήτη, που της έφεραν άνθη λεμονιάς από τον κήπο του σπιτιού της. Μια θεία της τής έδωσε το κατευόδιο, μέσα σε κλάματα, με τη δική τους ντοπιολαλιά.

Θα φανεί κλισέ, αλλά δεν είναι. Η δημοσιογραφία αλλά και τούτος ο κόσμος φτωχαίνουν πραγματικά όταν χάνονται άνθρωποι σαν τη Μαρία Παπουτσάκη.