Μπορεί το ρεπορτάζ της «Huffington Post» για την απαίτηση του ΔΝΤ για βαθύτερες περικοπές στις συντάξεις να ξάφνιασε πολλούς, όμως δεν έπρεπε. Διότι είδηση σίγουρα δεν είναι ότι το Ταμείο ζητά νέες μειώσεις συντάξεων, ούτε επίσης ότι τρενάρει με διαρκώς νέα προαπαιτούμενα τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης.
Και τα δύο είναι «κοινό μυστικό» και η «Εφ.Συν.» ήδη από τον περασμένο Σεπτέμβριο, με αναλυτικά δημοσιεύματα, έχει περιγράψει λεπτομερώς το ιδιότυπο παιχνίδι που παίζεται στο παρασκήνιο και το οποίο συνίσταται αφενός στην προθυμία του ΔΝΤ να καθυστερήσει τις διαπραγματεύσεις καθ’ υπόδειξιν του Βερολίνου, για να αναβληθεί η συζήτηση για την ελάφρυνση χρέους, και αφετέρου σε μια γενικότερη στρατηγική φθοράς της κυβέρνησης, με απώτερο στόχο να πέσει σαν «ώριμο φρούτο» πριν ολοκληρωθεί η αξιολόγηση και να δώσει τη θέση της σε μια οικουμενική κυβέρνηση με την οποία οι πιστωτές πολύ θα επιθυμούσαν να συνομιλούν στην Ελλάδα.
Αυτό που έκανε το ρεπορτάζ της «Huffington Post» που δημοσιεύτηκε χθες ήταν να αναζωπυρώσει τις ήδη τεταμένες σχέσεις μεταξύ ΔΝΤ και Αθήνας, σε μια συγκυρία κατά την οποία και οι δύο πλευρές, μετά τη συνάντηση Λαγκάρντ-Τσίπρα, είχαν υποσχεθεί να ρίξουν τους τόνους, αποφεύγοντας τις εκατέρωθεν διαρροές που θα έριχναν νέο λάδι στη φωτιά των ήδη δηλητηριασμένων σχέσεων μεταξύ τους.
Και μάλιστα αυτό συμβαίνει λίγο πριν από την άφιξη των επικεφαλής των θεσμών στην Αθήνα, γεγονός που υποδηλώνει ότι κάθε άλλο παρά από κοινά σημεία σύγκλισης θα ξεκινήσουν αυτές οι διαπραγματεύσεις για την πρώτη αξιολόγηση.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «Εφ.Συν.», από την έδρα του στην Ουάσινγκτον, κύκλοι του Ταμείου εμφανίζονταν χθες ιδιαίτερα εκνευρισμένοι για τις διαρροές του τύπου ότι «το Ταμείο θέλει να τινάξει την αξιολόγηση στον αέρα», χρεώνοντάς τες στην ελληνική πλευρά και αφήνοντας να εννοηθεί ότι η συγκυρία κατά την οποία γίνονται δεν είναι τυχαία.
Kαμία απάντηση
Ομως, αν η ελληνική πλευρά κρύβεται πίσω από διαρροές κατά του Ταμείου, αντιστοίχως και το ΔΝΤ φαίνεται πως κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του. Δημοσίως αρνείται ότι θέλει περικοπές στις συντάξεις, με ανθρώπους του περιβάλλοντος του Πολ Τόμσεν να το χαρακτηρίζουν κάτι τέτοιο ως ένα «μεγάλο ψέμα», την ίδια στιγμή όμως δεν απαντάει στο ερώτημα πώς θα ικανοποιηθούν οι υψηλές απαιτήσεις του για τον βαθμό βιωσιμότητας που ζητά για το ασφαλιστικό χωρίς «ψαλίδι» στις συντάξεις, ακόμα και στην κατώτατη, όπως είχε αποκαλύψει πριν από μερικές εβδομάδες η «Εφ.Συν.».
Πηγή του Ταμείου έλεγε χθες ότι οι προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης τελούν ακόμα υπό αξιολόγηση, προσθέτοντας ότι η οποιαδήποτε λύση πρέπει να εκπληρώνει δύο κριτήρια: του ρεαλισμού και της βιωσιμότητας και υπαινισσόμενη ότι τα νέα βάρη στις εργοδοτικές εισφορές δεν ικανοποιούν αυτά τα δύο κριτήρια.
Πάντως, το κομμάτι του ρεπορτάζ της «Huffington Post» που ίσως παρουσιάζει κάποιο ενδιαφέρον είναι εκείνο που επικαλείται τα λεγόμενα ενός πρώην στελέχους του Ταμείου, του επονομαζόμενου Πίτερ Ντόιλ, ο οποίος -υπενθυμίζεται- είχε αποχωρήσει το 2012 από το ΔΝΤ με δημόσια επιστολή παραίτησης, κατηγορώντας την ηγεσία του για αναξιόπιστες και μεροληπτικές διαδικασίες προσλήψεων και μια σειρά άλλων παρατυπιών στην εσωτερική του λειτουργία.
Σχολιάζοντας τις δηλώσεις Ντόιλ στη «Huffington Post» κατά του πρώην συναδέλφου του, Πολ Τόμσεν, κύκλοι του Ταμείου άφηναν να εννοηθεί ότι η αξιοπιστία του είναι μηδαμινή και ότι κατά κάποιον τρόπο υποκινείται από προσωπικό μένος.
Η αλήθεια είναι πάντως ότι το πρώην στέλεχος του Ταμείου, Πίτερ Ντόιλ, στη διάρκεια της θητείας του δεν είχε επαφή με το ελληνικό πρόγραμμα και τους χειρισμούς του ΔΝΤ σε αυτό και ώς έναν βαθμό ευσταθούν οι ισχυρισμοί ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί σχετικός με μια δημοσιογραφική έρευνα για το ποιες είναι οι επιδιώξεις και ποιοι είναι οι λόγοι που κρύβονται πίσω από αυτές του Ταμείου στη χώρα μας.
Ομως όλα τα παραπάνω δεν αλλάζουν αυτό που η «Εφ.Συν.» έχει μεταδώσει ως ρεπορτάζ από την πρώτη στιγμή εδώ και αρκετούς μήνες: ότι ούτε η ολοκλήρωση της αξιολόγησης πρέπει να θεωρείται δεδομένη ούτε και οι αντοχές της κυβέρνησης σε ένα «unfair» παιχνίδι που το βλέπουμε ήδη να ξεδιπλώνεται.
Το μόνο δεδομένο είναι ότι η Ευρώπη έχει δέσει πολύ γερά την Ελλάδα στο άρμα του ΔΝΤ, το οποίο πλέον ορίζει τους κανόνες και επιβάλλει τις αποφάσεις.
