Με βάση το πόρισμα του Αρείου Πάγου για τις υποκλοπές, σε συνδυασμό με τις καταθέσεις πολλών μαρτύρων στον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, προκύπτει το συμπέρασμα πως ο Αχιλλέας Ζήσης δεν ερεύνησε σε βάθος το θέμα της εμπλοκής της ΕΥΠ και επέλεξε να σταθεί μόνο στις ιδιωτικές εταιρείες που σχετίζονται με το Predator. Ομως και σε αυτό το σκέλος της υπόθεσης εντοπίζονται σοβαρές παραλείψεις.
Από το πόρισμα 286 σελίδων απουσιάζει -μεταξύ άλλων- εμφατικά το όνομα του 78χρονου εμπόρου όπλων, Σταύρου Κομνόπουλου, και των δύο εταιρειών του, Kestrel και Rafnar. Η πρώτη είναι η εταιρεία που παρείχε στέγη στον δημιουργό του Predator Ρότεμ Φάρκας και είναι εκείνη που μέσω της Rafnar εγγυήθηκε για την εγκατάσταση της Intellexa στο Ελληνικό.
Ο Κομνόπουλος, που παραδέχθηκε ότι γνωρίζει επί χρόνια τον Φέλιξ Μπίτζιο, φαίνεται πως έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην υπόθεση, όπως προκύπτει από πλήθος στοιχείων της δικογραφίας.
Ωστόσο ενώπιον του κ. Ζήση ο Κομνόπουλος απέκρυψε πως συνεργάστηκε με τον Μπίτζιο στην εγκατάσταση της Intellexa στο Ελληνικό και για την παροχή στέγης στον προγραμματιστή Φάρκας στο σπίτι στο Παλαιό Φάληρο.
Τον κεντρικό ρόλο του Κομνόπουλου ανέδειξε στην κατάθεσή του που έδωσε στις 25 Νοεμβρίου 2022 ο δημοσιογράφος Βασίλειος Λαμπρόπουλος στην εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, Αγγελική Τριανταφύλλου. Ο Λαμπρόπουλος αναφέρει πως ο Κομνόπουλος είχε πολύχρονη συνεργασία με Ισραηλινούς επιχειρηματίες και πολιτικούς. Ο ίδιος συνέστησε στον συνεργάτη του Ντίλιαν και Ισραηλινό «εκπρόσωπο» του Predator, Σαχάκ Αβνί, τον Μπίτζιο, επειδή ο δεύτερος γνώριζε τον επιχειρηματία Λαβράνο. Η επιλογή για τις κουμπαριές όλων των παραπάνω ήταν, σύμφωνα με όσα υπάρχουν στη δικογραφία, «το γεγονός ότι ο Λαβράνος ήταν επί πολλά χρόνια στενός φίλος του Γρηγόρη Δημητριάδη».
Σύμφωνα δε με παλαιότερη έρευνα της «Εφ.Συν.» (Δ. Τερζής, «Οι εμπλεκόμενοι στις υποκλοπές και οι διαγωνισμοί εκατομμυρίων», 10/5/23) οι Λαβράνος και Μπίτζιος φέρονται να είχαν επαφές με μέλη της οικογένειας του Κομνόπουλου και σε άλλες περιπτώσεις διαγωνισμών του Δημοσίου, αξίας πολλών εκατ. ευρώ (διαγωνισμός για τις νέες ταυτότητες αλλά και για το Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων Κυβερνοασφάλειας). Ολα τα παραπάνω αγνοήθηκαν από τον Αρειο Πάγο.
