Tο σοκ της ήττας πλανάται πάνω από την Κουμουνδούρου και ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. επιχειρεί σιγά σιγά να ανασυνταχθεί εν όψει της δύσκολης επόμενης κάλπης.
Το βασικό αφήγημα που συνθέτουν αυτή τη στιγμή στην Κουμουνδούρου είναι πως πρέπει να ενισχυθεί το κόμμα στις επικείμενες εκλογές ώστε να αποτελέσει το ανάχωμα σε μια ενδεχόμενη παντοδυναμία Μητσοτάκη. Βασικό ζητούμενο που επιδιώκει επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι να παραμείνει η ηγέτιδα δύναμη στον χώρο της Κεντροαριστεράς και να μην απειληθεί από το ανερχόμενο ΠΑΣΟΚ.
Πριν απ’ όλα αυτά ωστόσο, χθες είχαμε τα διαδικαστικά με την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας αναφορικά με τη διερευνητική εντολή, την οποία και δεν παρέλαβε. Αμέσως μετά τη συνάντησή του με την κ. Σακελλαροπούλου προέβη σε δηλώσεις προς τους δημοσιογράφους, αναφέροντας ότι το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν ένα «απρόσμενο, οδυνηρό σοκ και για τον ΣΥΡΙΖΑ και για την κοινωνία». Εξέφρασε μάλιστα τον φόβο ότι με το εν λόγω αποτέλεσμα «διαμορφώνονται συσχετισμοί που, αν επαναληφθούν στις επόμενες εκλογές της ενισχυμένης αναλογικής, θα δημιουργήσουν ασφυκτικές συνθήκες για τη δημοκρατία».
Ακολούθως ο Αλέξης Τσίπρας είπε κάτι που δύναται να ερμηνευτεί και ως αιχμή προς κάποιους στο εσωτερικό του κόμματος και στις συζητήσεις που γίνονται εντός του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. από το βράδυ της Κυριακής. «Οι νίκες έχουν πολλούς πατεράδες και οι ήττες μόνο έναν», προσθέτοντας ότι «αναλαμβάνω την ευθύνη, στέκομαι και δίνω τη μάχη».
Κατέληξε λέγοντας ότι «αντιλαμβάνομαι την ευθύνη να ζητήσω και μία συγγνώμη από τους ανθρώπους που πληγώσαμε, τους εκατοντάδες χιλιάδες φίλους, μαχητές, αγωνιστές και ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ». Σε κάθε περίπτωση περισσότερα θα ειπωθούν στην κεντρική επιτροπή του κόμματος που θα συνεδριάσει αύριο σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας. Κανονικά η συνεδρίαση ήταν προγραμματισμένη για σήμερα, ωστόσο οργανωτικά ζητήματα τη μετέθεσαν κατά μία μέρα.
Την ίδια ώρα κορυφαία στελέχη του κόμματος αλλά και απλοί ψηφοφόροι προσπαθούν να αναλύσουν το αποτέλεσμα και, το κυριότερο, γιατί δεν είχαν λάβει τα αρνητικά μηνύματα της κοινωνίας πριν φτάσουν στην κάλπη. Το ερώτημα αυτό φέρεται να το απηύθυνε και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας σε συνεργάτες του το βράδυ της Κυριακής χωρίς να λαμβάνει πειστική απάντηση. Εύλογο το ερώτημα αν κρίνει κανείς από το γεγονός πως όποια περιοχή κι αν επισκέφτηκε -και επισκέφτηκε πολλές κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου- τα μηνύματα που λάμβανε από τον κόσμο ήταν κάτι παραπάνω από θετικά.
«Συλλογικές οι ευθύνες»
Στο πλευρό του προέδρου στάθηκε χθες η γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., Ράνια Σβίγκου. Μιλώντας στον ρ/σ Στο Κόκκινο, αναφερόμενη στην ανάληψη της ευθύνης από τον πρόεδρο του κόμματος, η Ράνια Σβίγκου τόνισε ότι «θα δώσουμε τη δεύτερη μεγάλη μάχη με πρώτο τον πρόεδρο μας, τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος είναι ένα πολύ μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο για τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., για την Αριστερά, για τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, είναι ένας ηγέτης διεθνούς εμβέλειας», θέλοντας έτσι να στείλει ένα μήνυμα προς πολλές κατευθύνσεις και υπογραμμίζοντας ότι «ο πρόεδρος ανέλαβε την ευθύνη, όπως έχει κάνει πάντα στις δύσκολες στιγμές». Πρόσθεσε τέλος ότι «οι ευθύνες είναι συλλογικές και μας αφορούν όλες και όλους και έχω και εγώ προσωπικά ευθύνη ως γραμματέας του κόμματος».
Τη δική του αποτίμηση έκανε ο Δημήτρης Τζανακόπουλος μιλώντας στον AΝΤ1, εστιάζοντας στις λοιπές προοδευτικές δυνάμεις. «Δεν είναι ψέμα ότι τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και το Κομμουνιστικό Κόμμα επέλεξαν ένα μονομέτωπο απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ», είπε, σημειώνοντας ωστόσο ότι «δεν θεωρώ ότι αυτό ήταν η αιτία της ήττας, ούτε αυτό που προκάλεσε τη μεγάλη διαφορά με τη Νέα Δημοκρατία. Είναι όμως μια πολιτική πραγματικότητα την οποία πρέπει να την αναγνωρίσουμε και να λάβουμε υπόψη ότι το κακό αποτέλεσμα οφείλεται σε μας».
Στο ίδιο πλαίσιο της αυτοκριτικής κινήθηκε και η αποτίμηση του ιστορικού στελέχους Γιάννη Δραγασάκη. Οπως σημείωσε σε δήλωσή του «πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η παραμονή στη κορυφή των λαϊκών προτιμήσεων αποδείχτηκε πιο δύσκολη από τη κατάκτησή της. Και αυτό είναι ένα από τα θέματα που πρέπει να μας απασχολήσουν στο άμεσο μέλλον: με ποιες ταξικές αναφορές, ποιες κοινωνικές συμμαχίες, ποιες οργανωτικές, δικτυακές και θεσμικές μορφές, ποιο πολιτικό σχέδιο και ποιες μεθόδους επικοινωνίας μπορούμε να ανταποκριθούμε στις ανάγκες και τις προσδοκίες του κόσμου της εργασίας, της δημιουργίας και της νέας γενιάς;»
Εν όψει της επόμενης κάλπης είπε ότι πρέπει «να απευθυνθούμε με ευκρίνεια και ειλικρίνεια στον αριστερό και προοδευτικό κόσμο για να αξιοποιήσουμε τη δύναμη που θα μας δώσει, ώστε πιο ταπεινά, πιο ταξικά, πιο συστηματικά να χτίσουμε από τα κάτω προς τα πάνω τις προϋποθέσεις του μετασχηματισμού που έχει ανάγκη η κοινωνία μας».
