Η κυβέρνηση θέλησε να απαντήσει στην ιδιαίτερα καυστική κριτική του Ευάγγελου Βενιζέλου, η οποία έγινε μετά το μήνυμα του πρωθυπουργού. Η αντιπαράθεση έγινε καθαρά στο νομικό πεδίο και στην ερμηνεία των νόμων για το αν έχει παραβιαστεί το Σύνταγμα με την παρακολούθηση Ανδρουλάκη. Την απάντηση εκ μέρους της κυβέρνησης έδωσε ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης με άρθρο του στο Protagon.gr στο οποίο επιχειρηματολόγησε για τους λόγους που ήταν νόμιμη η παρακολούθηση.
Στο άρθρο του γινόταν αναφορά στον νόμο του 1994 που ψήφισε η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αναφορικά με το καθεστώς παρακολουθήσεων από την ΕΥΠ και κατέληγε ως εξής: «Εάν, όπως διατείνεται ο κ. Βενιζέλος, δεν υπάρχει καν νομιμοφάνεια στην άρση απορρήτου ενός βουλευτή επειδή αυτός αυτονοήτως προστατεύεται συνολικά, είναι απορίας άξιο πώς δεν είχε μνημονευθεί η εξαίρεση αυτή στον νόμο και στο σύγγραμμά του (σ.σ. του Βενιζέλου)».
Η απάντηση του Ευάγγελου Βενιζέλου ήταν άμεση με άρθρο του στο ίδιο μέσο. «Τι συμβαίνει εν προκειμένω; Ποια είναι επιτέλους η θέση της κυβέρνησης; Ο κ. Μητσοτάκης εισάγει αυθαίρετα μια προνομιακή μεταχείριση των πολιτικών προσώπων χωρίς να λαμβάνει υπόψη ούτε το Σύνταγμα, ούτε τον νόμο, ούτε τις ανάγκες της εθνικής ασφάλειας; Τα υποτάσσει όλα στην ανάγκη περιορισμού της πολιτικής ζημιάς που αναγνωρίζει ότι έχει επέλθει από μια δήθεν νόμιμη (που είδαμε ότι ήταν παράνομη) αλλά “εσφαλμένη” ενέργεια της ΕΥΠ υπό την εποπτεία του, την οποία αποδέχεται ότι δεν ασκούσε αποτελεσματικά;» διερωτήθηκε ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛΛ.
Και πρόσθεσε: «Προφανώς ο νόμος δεν επαναλαμβάνει τις συνταγματικά προβλεπόμενες εξαιρέσεις. Δεν εξαιρεί, ας το επαναλάβω, ούτε την ΠτΔ, ούτε τον πρωθυπουργό και τα μέλη της κυβέρνησης, ούτε τον εισαγγελέα του Α.Π. Κατά τη λογική του κ. Γεραπετρίτη ο κ. Κοντολέων με την έγκριση της εισαγγελέως κας Βλάχου θα μπορούσε να παρακολουθεί “νομίμως” όλο το πολιτικό, δικαστικό και επικοινωνιακό σύστημα της χώρας!».
Η απάντηση του κ. Βενιζέλου κατέληγε ως εξής: «Το συμπέρασμά μου είναι ότι η κυβερνητική γραμμή σύμφωνα με την οποία η παρακολούθηση των τηλεφωνικών επικοινωνιών του κ. Ανδρουλάκη ήταν “τυπικά επαρκής” και άρα “νόμιμη” αλλά “πολιτικά εσφαλμένη και μη αποδεκτή”, είναι μίζερη, αδιέξοδη και μάταιη. Υπήρξε μείζον ατόπημα. Βαριά προσβολή του Συντάγματος και αυτή οφείλεται στον συγκεντρωτικό τρόπο οργάνωσης και άσκησης της πρωθυπουργικής εξουσίας. Η εικόνα ενός πρωθυπουργού που ανακαλύπτει εκ των υστέρων κρίσιμες κινήσεις του διοικητή της ΕΥΠ με τις οποίες διαφωνεί ριζικά, δεν είναι καλή και ασφαλής για τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου».
