Εφυγε από τη ζωή το βράδυ της Τετάρτης 14 Αυγούστου ο γνωστός δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιώργος Μπράμος, σε ηλικία 67 ετών – μία είδηση που ήρθε ξαφνικά για τους φίλους του και σκόρπισε θλίψη.
Εξάλλου η φιλία ήταν πολύ σημαντική στη ζωή του εκλιπόντος, καθώς όπως είχε γράψει και ο ίδιος στην τελευταία του ανάρτηση σε λογαριασμό κοινωνικής δικτύωσης (25 Μαΐου 2019): «Ευχαριστώ όλους για τις ευχές! Τα αληθινά αισθήματα και οι ανθεκτικές φιλίες δεν τραυματίζονται από διαφωνίες και συγκρούσεις της συγκυρίας. Κι αυτό είναι το πιο σπουδαίο προικιό μας».
Ο Γιώργος Μπράμος γεννήθηκε το 1952 στην Τρίπολη. Σπούδασε Νομικά και Κινηματογράφο στην Ιταλία και την Αθήνα. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα «Αυγή» και ως αρθρογράφος στην «Καθημερινή», την «Ελευθεροτυπία» και στην ηλεκτρονική έκδοση του «Βήματος». Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά «Σύγχρονος Κινηματογράφος», «Τέταρτο», «Αντί» κ.ά.
Διετέλεσε αρχισυντάκτης και μέλος της Συντακτικής Επιτροπής της «Αυγής» (1980-1988), διευθυντής Ενημέρωσης στην ΕΤ 2 (1989-1990), διευθυντής Ελληνικού Προγράμματος στο MEGA (1994-2001), συντονιστής Προγράμματος στην ΕΡΤ (2002-2008). Είχε συνεργαστεί στα σενάρια σημαντικών ταινιών, όπως οι «Ηταν ένας ήσυχος θάνατος» της Φρίντας Λιάππα, «Καλή πατρίδα, σύντροφε» του Λευτέρη Ξανθόπουλου, «Κλοιός» του Κώστα Κουτσομύτη, «Ξένια» του Πατρίς Βιβάνκος, «Terra incognita» του Γιάννη Τυπάλδου, «Οι τρεις εποχές» της Μαρίας Ηλιού.
Είχε γράψει δεκάδες δοκίμια για τον κινηματογράφο και συμμετάσχει σε συλλογικά έργα για σπουδαίους κινηματογραφιστές (Αντουανέττα Αγγελίδη, Μάνος Ζαχαρίας, Φρίντα Λιάππα, Παύλος Ζάννας, Λουκίνο Βισκόντι, Ζυλ Ντασσέν, Πιερ Πάολο Παζολίνι, Νάνι Μορέτι κ.ά.). Ως λογοτέχνης έγραψε διηγήματα και μυθιστορήματα, όλα από τις εκδόσεις Καστανιώτη, με τελευταίο το «Ανάμεσα στους τοίχους» (2017). Προηγήθηκαν τα: «Βρεγμένο ρούχο», «Οτσι τσιόρνιγια (Μαύρα μάτια)», «Ασπρα γένια», «Το ψέμα του λύκου».
Στη διάρκεια της δικτατορίας ήταν μέλος του Πατριωτικού Αντιδικτατορικού Μετώπου (ΠΑΜ) και της αντιδικτατορικής οργάνωσης «Ρήγας Φεραίος» και στη Μεταπολίτευση της ΕΚΟΝ «Ρήγας Φεραίος» και του ΚΚΕ Εσωτερικού. Αργότερα υπήρξε μέλος της Κ.Ε. της ΔΗΜΑΡ.
