Λευκός καπνός δεν βγήκε χτες το βράδυ, αλλά όλα δείχνουν πως η μοίρα του… ατυχούς «επικεφαλής υποψηφίου» Μάνφρεντ Βέμπερ σφραγίστηκε στη μακρινή Ιαπωνία. Εκεί, στο περιθώριο της συνόδου του G20 στην Οσάκα, η Ανγκελα Μέρκελ φαίνεται πως έδωσε το πράσινο φως στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ για να προχωρήσει το συμβιβαστικό σχέδιό του για τον καταμερισμό των κορυφαίων αξιωμάτων της Ε.Ε., ακυρώνοντας στην πράξη τη διαδικασία του επικεφαλής υποψηφίου (Spitzenkandidat) που πρωτοεφαρμόστηκε το 2014 με την εκλογή τού τότε «πρωταθλητή» των ευρωεκλογών, Γιούνκερ.
Προσερχόμενη στην έκτακτη χτεσινή σύνοδο κορυφής των Βρυξελλών, βέβαια, η καγκελάριος δήλωσε πως οι συνομιλίες για τον διορισμό νέου προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και για τις άλλες θέσεις-κλειδιά «δεν θα είναι εύκολες». Και το τελικό «ντιλ» θα παρουσιαστεί λογικά σήμερα το μεσημέρι, μετά το προγραμματισμένο πρόγευμα των «27» – λαμβάνοντας υπόψη ότι το νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα συνεδριάσει πρώτη φορά την Τρίτη στο Στρασβούργο και χρειάζεται έναν πρόεδρο.
Ομως όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν πως η καγκελάριος της Γερμανίας έχει ήδη αποδεχτεί την αντιστροφή των ρόλων, να δοθεί δηλαδή η θέση του προέδρου της Ε.Ε. στον Ολλανδό Φραντς Τίμερμανς από την ομάδα των Σοσιαλδημοκρατών και να πάει ο Βαυαρός του ΕΛΚ στην προεδρία της Ευρωβουλής. Ο συμβιβασμός αυτός κρίθηκε αναπόφευκτος, παρά τις αντιδράσεις που είχαν προεξοφληθεί στο ΕΛΚ και στο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά και μέσα στη γερμανική Δεξιά.
Κι αυτό γιατί, μετά τη ρητή απόρριψη της υποψηφιότητας Βέμπερ από τον πρόεδρο της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, το ρίσκο μιας ανοιχτής σύγκρουσης του Βερολίνου με το Παρίσι κρίθηκε πολύ μεγάλο, στην περίπτωση που η Μέρκελ επέμενε σε αδιάλλακτη στάση.
«Μέρος της λύσης»
Η αλλαγή στάσης της Μέρκελ φάνηκε καθαρά μετά το πέρας της συνόδου των «20», όταν η καγκελάριος δήλωσε πως «οι δύο κορυφαίοι υποψήφιοι [ο Βέμπερ του ΕΛΚ και ο Τίμερμανς των Σοσιαλδημοκρατών] είναι μέρος της λύσης, και αυτό είναι πολύ σημαντικό». Ολα τα άλλα πρόσωπα που «έπαιξαν» είχαν ήδη διαγραφεί από τη λίστα στην τελευταία φάση των προκαταρκτικών διαβουλεύσεων που έκανε ο Τουσκ, μέχρι την Οσάκα, στο περιθώριο της συνόδου του G20. Η μοναδική ουσιαστικά περίπτωση να μη διοριστεί «Κομίσιονερ» ο Τίμερμανς είναι να επιμείνουν στην αντίθεσή τους προς αυτόν οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (Ουγγαρία, Πολωνία κ.ά.) και η Ιταλία. Ομως οι πιθανότητες γέρνουν σαφώς υπέρ του.
Η καγκελάριος είναι πάντως πολιτικά αποδυναμωμένη στο εσωτερικό της Γερμανίας και στην Ε.Ε., και σε αυτό το πολιτικό πρόβλημα ήρθε να προστεθεί τις τελευταίες ημέρες το ερώτημα για την κατάσταση της υγείας της. Πλην όμως για το Βερολίνο κανένας συμβιβασμός δεν μπορεί να γίνει δίχως εκατέρωθεν υποχωρήσεις και ανάλογα ανταλλάγματα.
Το στοίχημα για την Α. Μέρκελ είναι να καταφέρει με τη θυσία του Μ. Βέμπερ μία ισορροπημένη συμφωνία γύρω από τα άλλα πρόσωπα στα κορυφαία ευρωπαϊκά αξιώματα. Για την προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ήθελε τον πρωθυπουργό του Βελγίου Σαρλ Μισέλ, από τους Φιλελεύθερους. Παράλληλα για κρίσιμο πόστο της Επιτροπής είχε συζητηθεί το όνομα της υπουργού Αμυνας Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και του υπουργού Οικονομίας Πίτερ Αλτμάιερ.
Σκληρό παζάρι
Και βέβαια σκληρό παζάρι γίνεται και για τη θέση του Μάριο Ντράγκι στην ηγεσία της ΕΚΤ, για την οποία ο Μακρόν δήλωσε χτες με νόημα, προσερχόμενος στη σύνοδο, πως «πιθανόν να αποφασιστεί σε δεύτερο χρόνο»… Ο Μακρόν προωθεί για το κρίσιμο πόστο τον διοικητής της Banque de France Φρανσουά Βιλερουά ντε Γκαλό, αλλά οι Γερμανοί και αρκετοί σύμμαχοί τους θέλουν –αν δεν καταφέρουν τελικά να επιβάλουν τον δικό τους κεντρικό τραπεζίτη Γενς Βάιντμαν– τον Φινλανδό πρώην υπουργό Οικονομικών Ερκι Λιικάνεν. Αλλα πρόσωπα που «παίζουν» δυνατά για τα μεγάλα πόστα των Βρυξελλών είναι η Δανέζα Επίτροπος Ανταγωνισμού Μαργκρέτε Βεστάγκερ, η Βουλγάρα επικεφαλής της Παγκόσμιας Τράπεζας Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα και η υπουργός Οικονομικών της Ισπανίας Νάντια Καλβίνο.
