Μια συνέντευξη του Αντώνη Σαμαρά έχει οπωσδήποτε ενδιαφέρον, ακόμα κι αν πρόκειται ουσιαστικά για αγιογραφία. Η συνέντευξη δόθηκε στον εκδότη των «Παραπολιτικών» Γιάννη Κουρτάκη. Σε πέντε σελίδες ο πρώην πρωθυπουργός καμαρώνει για το χθες, προσπερνάει το σήμερα και εκτοξεύει απειλές για το αύριο.
Σε πρώτο πάντα πρόσωπο μιλάει για τις επιτυχίες και την πλήρη δικαίωση των επιλογών του, ακόμα και της πρωτοφανούς στάσης να αρνηθεί να παραδώσει στον νικητή των εκλογών το 2015. Το τι υποκρύπτει αυτή η «γενναία» στάση που καταργεί τις θεσμικές παραδόσεις των δημοκρατικά εκλεγμένων πρωθυπουργών είναι απλά… τροφή για σκέψη.
Ο κ. Σαμαράς που ανέτρεψε τα δικά του αντιμνημονιακά Ζάππεια, που αποστρεφόταν τα σενάρια συγκυβέρνησης το 2010 και έβαλε το 2011 προκαταβολικά την υπογραφή του στο «προικοσύμφωνο» με την τρόικα, έχει εξαιρετικά επιλεκτική μνήμη.
Εμφανίστηκε απολύτως ικανοποιημένος από την υιοθέτηση της δικής του σκληρής ατζέντας από τον Κ. Μητσοτάκη και για τον λόγο αυτό δεν χρειάστηκε να αναφερθεί ιδιαίτερα στα ζητήματα της επικαιρότητας (Σύνταγμα και σχέσεις Πολιτείας-Εκκλησίας). Επανέλαβε όλα τα λαϊκιστικά και φοβικά κλισέ περί ανομίας, φόβου, άβατου κ.λπ.
Το προσφυγικό ρεύμα που το 2015 έγινε χείμαρρος, διαπιστωμένος από όλες τις χώρες της Ε.Ε., εξακολουθεί να το «αποδίδει» στον ΣΥΡΙΖΑ που «άνοιξε τα σύνορα». Πέρα από την προσωπική ασθενική του μνήμη ειδικά στο θέμα ότι «άνοιξε τα σύνορα», η ελληνική κοινωνία μαθαίνει τώρα ότι επί Σαμαρά ήταν κλειστά τα σύνορα της Ελλάδας πριν καν ακόμα τα κλείσει ο Ορμπαν στην Ουγγαρία!
Αντίθετα, στο Μακεδονικό δίνει και πάλι γραμμή στον αρχηγό του και διαφοροποιείται καθαρά από την επίσημη θέση Μητσοτάκη υπέρ της λύσης. Αποφεύγει να μιλήσει για το όνομα, καλύπτοντας έτσι και την προσωπική του σύγκρουση με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη αλλά και την (όψιμη) διαφωνία του με τη γραμμή Βουκουρεστίου 2008.
Με έντονη δόση αυτοπροβολής αναρωτιέται: «Νομίζετε ότι όλοι οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί από τον Κων. Καραμανλή και τον Αν. Παπανδρέου μέχρι και εμένα, κάναμε λάθος που δεν είχαμε αναγνωρίσει ποτέ τον σκοπιανό αλυτρωτισμό;». Ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρεί να ταυτιστεί με τον «εθνάρχη», αλλά βέβαια «ξεχνάει» τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.
Κυρίαρχες στις πέντε σελίδες των ερωταπαντήσεων είναι οι απειλές Σαμαρά στην υπόθεση Novartis. Αστραψε και βρόντηξε περί αθλίων, ξεκινώντας με τους προστατευόμενους μάρτυρες παρεμβαίνοντας τελικά στη Δικαιοσύνη. Προφανέστατα εκτιμάει ότι κάποιοι ανώτατοι δικαστές, εισαγγελείς, επιθεωρητές, FBI και ανεξάρτητες αρχές της χώρας που ερευνούν το σκάνδαλο της Novartis χειραγωγούνται από την κυβέρνηση.
«Οι δόλιοι της κυβέρνησης προαναγγέλλουν, στήνουν και σπιλώνουν. Τσίπρας, Καμμένος, Παπαγγελόπουλος και Πολάκης δεν θα γλιτώσουν. Θα κάτσω στο σκαμνί όλους τους σκευωρούς. Θα τους πάω μέχρι τέλους. Δεν αστειεύομαι». Αραγε τι υπονοεί εδώ; Με ποιες κατηγορίες και με ποιους νόμους ποιας δημοκρατίας θα «κάτσει στο σκαμνί» ο κ. Σαμαράς στελέχη της κυβέρνησης για το περιεχόμενο δικογραφίας που εξετάζει η Δικαιοσύνη;
Μήπως οραματίζεται τις «ένδοξες» πρακτικές της δεκαετίας του ’50 και του ’60 που κάθιζαν στο σκαμνί τους πολιτικούς αντιπάλους με πρόσχημα την εθνική τους «υπόσταση»;! Πρώτη φορά απειλούνται με ειδικό δικαστήριο όχι εκείνοι για τους οποίους υπάρχουν υπόνοιες ότι έβαλαν το χέρι στο μέλι, αλλά εκείνοι που επιμένουν να ξεκαθαριστούν τα σκάνδαλα που χρεοκόπησαν τη χώρα.
Η (μη) έξοδος
Ο κ. Σαμαράς επανέρχεται στο αφήγημά του για το τέλος της δικής του πρωθυπουργικής θητείας:
Είχαμε ήδη βγει στις αγορές τον Απρίλιο και τον Ιούλιο του 2014 και είχαμε αντλήσει 4,5 δισεκατομμύρια συνολικά. Χωρίς αυτά δεν θα είχε σταθεί ο ΣΥΡΙΖΑ το πρώτο εξάμηνο του 2015. Και ετοιμαζόμασταν να βγούμε ξανά στις αρχές του 2015, γιατί μας είχαν εγκρίνει πιστοληπτική γραμμή στήριξης. Αντίθετα με την κυβέρνηση Τσίπρα που δεν πήρε την πιστοληπτική γραμμή και δεν μπορεί να βγει στις αγορές
Δεν τα θυμάται καλά ο πρώην πρωθυπουργός. Ο ίδιος πολύ καθυστερημένα το φθινόπωρο του 2014 ξεκίνησε να συζητάει για την πιστοληπτική γραμμή στήριξης, για την οποία όμως η τρόικα έθετε απαράβατο όρο να κλείσει πρώτα η αξιολόγηση. Δεν θυμάται ότι οι αρχικές θριαμβολογίες τον Απρίλιο του 2014 για την έξοδο από τα μνημόνια ήταν σε εντελώς άλλη κατεύθυνση από τις τελευταίες απεγνωσμένες ενέργειές του το φθινόπωρο;
Πανηγύριζαν η «Καθημερινή», «Με πενταετές ομόλογο και επιτόκιο 5% έγινε η θεαματική έξοδος στις αγορές με την κυβέρνηση να δανείζεται 2,3 δισ. ευρώ» (2.4.2014) και τα «Νέα»: «Οι αγορές σκίζουν τα μνημόνια, ψηφίζουν Ελλάδα, οι επενδυτές έρχονται»!
Οι πανηγυρισμοί σύντομα διαψεύστηκαν. Η Eurostat ανακοινώνει έλλειμμα 15,8 δισ. (24.4.2014), ενώ ο ΟΟΣΑ προβλέπει ύφεση όλο το 2014, ανεργία στο 27%, αδυναμία μείωσης του χρέους και αποπληθωρισμό και το 2015 (7.5.2014). Το ΑΕΠ είχε συρρικνωθεί κατά 0,4%, το Δημόσιο πάγωσε τις οφειλές των 5,5 δισ., από την αγορά έλειπαν 18 δισ., ενώ η φοροκαταιγίδα και το χάος με τον ΕΝΦΙΑ διέψευσαν το success story.
Εκλεισε άρον άρον ο ίδιος τη Βουλή τον Ιούνιο του 2014, με τις γνωστές παραγραφές ευθύνης υπουργών (υποβρύχια, PSI, εξοπλιστικά), ενώ παρά τον τηλεοπτικό θρίαμβο του τύμβου της Αμφίπολης οι «λευκοί καπνοί» από τις Βρυξέλλες μαύρισαν!
«Δεν ανοίγουν την πόρτα οι αγορές. Βουτιά στο Χρηματιστήριο και απαγορευτικά spreads στα ελληνικά ομόλογα», γράφουν οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες τον Οκτώβρη. Το πλήρες αδιέξοδο προηγήθηκε πολύ νωρίτερα από το μέιλ Χαρδούβελη. Ο Αντ. Σαμαράς δεν ζητάει συνέχιση του προγράμματος που του προτείνουν οι δανειστές και δεν κλείνει την αξιολόγηση.
Αντίθετα: «Κρυφτούλι με τις εκλογές. Η κυβέρνηση σχεδιάζει επίσπευση της εκλογής Προέδρου με στόχο να πιέσει τους δανειστές ώστε να κλείσει η αξιολόγηση» («Τα Νέα» 5/12/2014). Το σχέδιο Σαμαρά να εκβιάσει την τρόικα με το επαπειλούμενο χάος αποτυγχάνει. Στη συνέχεια ο Αντ. Σαμαράς «παρηγορείται» με το αφήγημα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έριξε την κυβέρνηση!
