Ολοκληρώθηκε (;) το δράμα της Νέας Αριστεράς με τις 150 αποχωρήσεις – Ο Σακελλαρίδης κατηγορεί τον Τσίπρα

Το Big Bang στον χώρο της Αριστεράς και του ευρύτερου προοδευτικού χώρου είναι σε πλήρη εξέλιξη ιδίως από χθες, μετά τη συντελεσθείσα διάσπαση στο κόμμα της Νέας Αριστεράς. Μια διάσπαση που δεν εξέπληξε κανέναν πάντως – είχε προηγηθεί, άλλωστε, το σαββατιάτικο ρεπορτάζ της «Εφ.Συν.», που αποκάλυψε τις αποφάσεις της κομματικής μειοψηφίας. Συνολικά 150 μεσαία και υψηλόβαθμα στελέχη αποχώρησαν – και ανάμεσά τους και επτά βουλευτές, μεταξύ των οποίων και ο τέως πρόεδρος Αλέξης Χαρίτσης (τούτου δοθέντος, η Νέα Αριστερά απώλεσε τα προνόμια Κοινοβουλευτικής Ομάδας). Από τους επτά, οι έξι ανεξαρτητοποιήθηκαν, ενώ η έβδομη, η Εφη Αχτσιόγλου, προχώρησε στην τολμηρή απόφαση της παραίτησης από το βουλευτικό αξίωμα, απόφαση που φέρνει εντός του Κοινοβουλίου τον Γιάννη Δραγασάκη. Την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη υπέδειξε ως υπεύθυνη της διάσπασης ο γραμματέας της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδης.

Οι «150»

Αναλυτικά, οι εξελίξεις ξεκίνησαν χθες από νωρίς το πρωί, όταν 150 στελέχη (νυν και πρώην βουλευτές, μέλη του Πολιτικού Γραφείου και της Κεντρικής Επιτροπής, στελέχη Νομαρχιακών Επιτροπών) έστειλαν κοινή δήλωση αποχώρησης στον γραμματέα Γαβριήλ Σακελλαρίδη.

Μεταξύ των 150 βρίσκει κανείς, εκτός από τους επτά βουλευτές (Α. Χαρίτση, Ε. Αχτσιόγλου, Ν. Ηλιόπουλο, Δ. Τζανακόπουλο, Θ. Φωτίου, Μ. Τζούφη και Χ. Ζεϊμπέκ), στελέχη, όπως τα μέλη του Πολιτικού Γραφείου Μαρία Βαμβουρέλλη, Κωστή Καρπόζηλο και Πάνο Ροδάκη, τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής (μεταξύ πολλών άλλων) Μάνια Καββαθά και Φιλήμονα Καραμήτσο. Επίσης στελέχη της κυβέρνησης της περιόδου 2015-2019, όπως η Μαρία Βλαζάκη, πρώην γ.γ. του υπουργείου Πολιτισμού, η Μαρία Καραμεσίνη, πρώην διοικήτρια ΟΑΕΔ, ο Χαράλαμπος Κασίμης, πρώην γ.γ. του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, και η Ελευθερία Χατζηγεωργίου, πρώην υφυπουργός Μακεδονίας-Θράκης. Μεταξύ των στελεχών που αποχωρούν είναι, τέλος, οι πρώην βουλευτές (μεταξύ άλλων) Γιώργος Κυρίτσης, Νίκος Συρμαλένιος και Αγγελική Τεντολούρη.

Αντιθέτως, στο κόμμα παρέμειναν η Σία Αναγνωστοπούλου και ο Αριστείδης Μπαλτάς.

Η δήλωση

Στη δήλωσή τους, τα 150 στελέχη εξηγούν ότι γι’ αυτούς «ο κύκλος που άνοιξε πριν από δύο χρόνια έχει φτάσει στα όριά του». Ομως, διευκρινίζουν, «δεν αρκεί μόνο να έχεις σωστές θέσεις ή να δίνεις τίμιες μάχες. Το κρίσιμο είναι αν αυτές αποκτούν κοινωνική γείωση, δυναμική και κοινωνικό αντίκτυπο». Και τονίζοντας «την ανάγκη της προγραμματικής σύγκρουσης με το καθεστώς Μητσοτάκη», ασκούν κριτική στην ηγεσία του κόμματός τους μέχρι χθες: «Σήμερα, βλέπουμε καθαρά ότι η στρατηγική που επιλέγει η πλειοψηφία της ηγεσίας της Νέας Αριστεράς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτή την ανάγκη».

Σήμερα, προσθέτουν, «οι διαφορετικές μας εκτιμήσεις μας οδηγούν σε διαφορετικές διαδρομές. Δεν αρκεί η λογική της αυτόνομης ανασυγκρότησης της ριζοσπαστικής Αριστεράς σε καιρούς βαθιάς κρίσης, τη στιγμή που μέσα στην κοινωνία δυναμώνει η απαίτηση για συσπείρωση δυνάμεων και για μια πραγματική πολιτική εναλλακτική απέναντι στη Δεξιά της διαφθοράς, του αυταρχισμού, της ταξικής μεροληψίας υπέρ των ισχυρών».

Και στο διά ταύτα, «το σημερινό καθεστώς δεν πρέπει να έχει τρίτη θητεία, με ή χωρίς τον Μητσοτάκη. Ακούμε αυτή την απαίτηση. Δεν πιστεύουμε ότι απαιτείται πλήρης ταύτιση για να υπάρξει κοινή πορεία», διευκρινίζουν και προσθέτουν: «Αυτό που έχει σημασία είναι η διαμόρφωση όρων μιας μεγάλης πολιτικής και κοινωνικής συσπείρωσης, με απώτερο στόχο να μετατραπούν οι αριστερές ιδέες σε εφαρμοσμένες ριζοσπαστικές πολιτικές».

Παραίτηση Αχτσιόγλου

Αμέσως μετά έγινε γνωστό ότι η βουλεύτρια και πρώην υπουργός Εφη Αχτσιόγλου έκανε και το δεύτερο βήμα, αυτό της παραίτησης από το βουλευτικό αξίωμα. Κίνηση που εκ των πραγμάτων τη φέρνει εγγύτερα στη Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα. Ωστόσο, σύμφωνα με εκτιμήσεις, δεν πρόκειται να υπάρξει κάποια εξέλιξη στο άμεσο μέλλον.

Αναλύοντας στην επιστολή της την εκρηκτική ελληνική και διεθνή συγκυρία, θέτει καίρια ερωτήματα, όπως: «Μπορεί πραγματικά να αλλάξει κάτι σήμερα; Μπορούν να εφαρμοστούν πολιτικές που θα βελτιώσουν τη ζωή των πολλών; Που θα τους κάνουν να νιώθουν ότι έχει νόημα να μένουν σ’ αυτόν τον τόπο; Θα αποκαταστήσουν το βαθιά πληγωμένο αίσθημα δικαιοσύνης;» Και η Ε. Αχτσιόγλου κάνει ένα βήμα πιο πέρα, σημειώνοντας ότι «η λογική της αυτάρκειας και της ιδεολογικής καθαρότητας δεν υπηρετεί σήμερα τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων που μοχθούν. Η πολιτική αλλαγή είναι ένα γνήσιο λαϊκό αίτημα. Και δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να το υποτιμήσει».

Η απόφασή της να παραιτηθεί από το βουλευτικό αξίωμα είναι «μια πράξη συνείδησης», εξηγεί και σπεύδει να διευκρινίσει «δεν παραιτούμαι από την ενεργό πολιτική. Παραμένω παρούσα, με όλες μου τις δυνάμεις, μαζί και δίπλα σε κάθε πολίτη, στον συλλογικό αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη. Και θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου, ώστε η παρουσία μου στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες που έρχονται, να ενισχύσει τη φωνή όσων μέχρι σήμερα είναι αόρατοι για την πολιτική εξουσία και να εμπνεύσει την προσπάθεια για πολιτική αλλαγή».

Η απάντηση Σακελλαρίδη

Στα όσα είπαν εκείνοι που αποχώρησαν, απαντούσαν από το πρωί σε συνεντεύξεις τους ο γραμματέας Γαβριήλ Σακελλαρίδης και ο εκπρόσωπος Τύπου Γιώργος Λυκοπάντης. Τελευταία χρονικά αντίδραση, χθες το απόγευμα, η επιστολή Σακελλαρίδη προς τα μέλη του κόμματος: Αν και «η ανεξαρτητοποίηση των 7 μελών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και η συνεπαγόμενη διάλυση της Κ.Ο. της Νέας Αριστεράς σίγουρα δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία», χαρακτηρίζει «πλήγμα για την Αριστερά στο Κοινοβούλιο» την απώλεια μίας τέτοιας δυνατότητας αντιπολίτευσης απέναντι στην κυβερνητική πολιτική.

«Διαφωνίες βεβαίως υπήρχαν στο εσωτερικό της Νέας Αριστεράς και αυτές αφορούσαν τις συμμαχίες και την εκλογική στρατηγική», αλλά η συνύπαρξη πλειοψηφίας και μειοψηφίας είναι κάτι στο οποίο είναι συνηθισμένη η ανανεωτική Αριστερά, επιχειρηματολογεί ο γραμματέας.

Και, στον πολιτικό πυρήνα της επιστολής του, ο Γ. Σακελλαρίδης λέει πως «είναι σαφές, η θρυαλλίδα των εξελίξεων στο εσωτερικό της Νέας Αριστεράς σχετίζεται με την ίδρυση της ΕΛΑΣ από τον Αλ. Τσίπρα. Αυτό είναι κάτι που θα περίμενα να το ακούσω δημόσια από τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που αποχωρούν. Γιατί κακά τα ψέματα, αυτός είναι ο λόγος αποχώρησης», τους μέμφεται και συνεχίζει θέτοντας το ερώτημα: «Η ΕΛΑΣ, που μέσω των εκπροσώπων της, απορρίπτει οποιαδήποτε συμμαχία, δεν βρίσκει “όμορους” χώρους, προϋποθέτει διάλυση κομμάτων της Αριστεράς και παράδοση βουλευτικών εδρών για (πιθανή) συνεργασία, πόσο κοντά είναι σε αυτή την αντίληψη;»

Δεσμευόμενος ότι «μέσα σε αυτή τη συνθήκη η Νέα Αριστερά θα συνεχίσει, θα ανασυγκροτηθεί και θα δώσει τις μάχες που έρχονται», αναφέρει επίσης: «Αν σε κάθε εκλογική μάχη από τη Μεταπολίτευση και μετά, πρυτάνευε η ρευστοποίηση της εκτός ΚΚΕ Αριστεράς στην εκάστοτε “δημοκρατική παράταξη”, σήμερα το ρεύμα της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς, θα αποτελούσε απλώς μία αμυδρή ανάμνηση ή απλώς έναν δρόμο που ποτέ δεν ανοίχτηκε».

Και, ερχόμενος στο σήμερα, «η ανασύνθεση της Αριστεράς, της πολιτικής οικολογίας, των κοινωνικών αντιστάσεων και των κινημάτων δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη συμβολή της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς. Της Νέας Αριστεράς δηλαδή ως κόμματος με πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία». Αλλωστε, «η Νέα Αριστερά διαθέτει προγραμματικές αναλύσεις που προσεγγίζουν τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας με ρεαλισμό και ριζοσπαστικότητα (και πρέπει να τις εμπλουτίζει διαρκώς), αλλά και την πεποίθηση ότι μέσα από την κινηματική δράση και την κοινωνική κίνηση διευρύνονται τα όρια του εφικτού».

Κλείνοντας δεν αφήνει αμφιβολία για τη δυσκολία της κατάστασης, αλλά θέτει και το μείζον, κατ’ αυτόν, ερώτημα: «Ρευστοποίηση σε μία θολή “παράταξη” ή κομματική οικοδόμηση και υπεράσπιση του πολιτικού χώρου της Αριστεράς;»