ΔΕΘ που έμειναν στην ιστορία

Ο μύθος που περιβάλλει τη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης δεν φτιάχτηκε από το πουθενά, καθώς οι εκάστοτε πρωθυπουργοί και διεκδικητές της εξουσίας κάθε Σεπτέμβρη φρόντιζαν να πουν ατάκες που θα άφηναν το στίγμα τους στην πολιτική αντιπαράθεση. Η «Εφ.Συν.» θυμάται μερικά από τα χαρακτηριστικότερα στιγμιότυπα των τελευταίων ετών, που σφράγισαν τις πολιτικές εξελίξεις, αντικατοπτρίζοντας το κλίμα της κάθε εποχής 

Ο Εφιάλτης 

Την 1η Σεπτεμβρίου του 1984 η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. εξέλεξε για πρόεδρό της τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη για τα εγκαίνια της ΔΕΘ.

«Είναι απόδειξη εκφυλισμού της Κ.Ο. της Ν.Δ. ότι μπόρεσε να επιλέξει έναν Εφιάλτη για αρχηγό της» είπε στη συνέντευξη Τύπου, συμπληρώνοντας πως «Ο λαός επαγρυπνά, οι Ενοπλες Δυνάμεις επίσης. Δεν περνούν άλλοι Εφιάλτες».

Εγκαινιάζοντας τη μακρά, σκληρή αντιπαράθεσή τους, σημείωσε: «Δεν προτίθεμαι να έχω διάλογο με κάποιον που πρόδωσε τον αρχηγό του και το κόμμα του και που ευθύνεται για την επτάχρονη δικτατορία και για την τραγωδία της Κύπρου». 

Ο Σημίτης και η Δήμητρα 

Η 60ή ΔΕΘ του 1995 έμελλε να είναι η τελευταία του Ανδρέα Παπανδρέου. Ρωτήθηκε εάν είναι ικανοποιημένος με τις ενέργειες της κυβέρνησής του για την πώληση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά.

«Είμαι δυσαρεστημένος» απάντησε κοφτά, συμπληρώνοντας χαρακτηριστικά: «Δεν μπορώ να καταγγείλω υπουργούς, σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε να καταγγείλω τον εαυτό μου».

Ο αρμόδιος υπουργός Βιομηχανίας, Κώστας Σημίτης, σύμφωνα με ρεπορτάζ της εποχής, αποχώρησε από την αίθουσα και μια μέρα αργότερα παραιτήθηκε.

Κατήγγειλε «συστηματική εκστρατεία διαστρέβλωσης και δυσφήμησης της προσπάθειας του υπουργείου» και πρόβαλε ως αιτία τη «διαφορετική μου γνώμη σε θέματα που αφορούν τη λειτουργία του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης».

Ο Κώστας Σημίτης συμμετείχε τότε στην ομάδα των «4» (κατ’ άλλους αποκαλούμενη «συμμορία των τεσσάρων») μαζί με τους Θεόδωρο Πάγκαλο, Βάσω Παπανδρέου και Παρασκευά Αυγερινό. 

Ο Ανδρέας Παπανδρέου, όμως, φρόντισε δώσει τροφή για πηχυαίους τίτλους στις εφημερίδες, υπερασπιζόμενος απόλυτα τη σύζυγό του.

«Είναι ντροπή, είναι ανανδρία. Εμένα θέλουν να χτυπήσουν. Εδώ είμαι, χτυπήστε» είπε φανερά εκνευρισμένος και συμπλήρωσε: «Είναι απαράδεκτο να χτυπούν τη Δήμητρα για να με ρίξουν και πρέπει να ντρέπονται όλοι του Τύπου, του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης που ακολουθούν τέτοια τακτική».

«Ακούω τη γνώμη της. Εχει κρίση πολιτική» δήλωσε, και σε ερώτηση εάν θα πολιτευτεί, απάντησε: «Το τι θα κάνει η Δήμητρα είναι δική της δουλειά». 

Νόμιμο και ηθικό 

Τη συνέντευξη Τύπου του Κώστα Καραμανλή στο πλαίσιο της 73ης ΔΕΘ επισκίαζαν οι αποκαλύψεις για τις δραστηριότητες της συζύγου του Γιώργου Βουλγαράκη σε υπεράκτιες εταιρείες και για τις «αμαρτωλές» αγοραπωλησίες της Μονής Βατοπεδίου.

Ο τότε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, σε ερώτηση εάν η «νόμιμη» συμπεριφορά του είναι και ηθική, απάντησε: «Ισχυρίζεστε ότι το νόμιμο είναι ή μπορεί να είναι ανήθικο; Τότε πρέπει να αλλάξουμε όλη τη νομοθεσία μας, να την κάνουμε ηθική». 

Η ατάκα «νόμιμο και ηθικό» κυριάρχησε στην πολιτική αντιπαράθεση με το ΠΑΣΟΚ και ο τότε πρωθυπουργός εκλήθη να σχολιάσει τις εξελίξεις από τη Θεσσαλονίκη.

Αν και ο Γιώργος Βουλγαράκης ήταν απών, δήλωσε πως «σε καμία περίπτωση δεν υπάρχουν φαινόμενα απρεπούς συμπεριφοράς» υπουργών του.

Και είχε συμπληρώσει: «Είναι ένα πράγμα οι παράνομες δραστηριότητες, η κατακριτέα, η κοινωνικά απαράδεκτη προσπάθεια φοροδιαφυγής. Και είναι τελείως διαφορετικό πράγμα οι δραστηριότητες κάθε πολίτη στο πλαίσιο της νομιμότητας».

Λίγες ημέρες αργότερα ο Γιώργος Βουλγαράκης παραιτήθηκε.

Λεφτά υπάρχουν 

Ο Κώστας Καραμανλής, μία χρονιά αργότερα, ξανά από τη Θεσσαλονίκη, θα δήλωνε μετανιωμένος για τη στήριξη που παρείχε σε υπουργούς του αναφορικά με το σκάνδαλο του Βατοπεδίου.

«Δεν έχω κανένα πρόβλημα να το επαναλάβω: Hταν λάθος μου, δικό μου λάθος. Εκανα λάθος πέρσι» είπε κατά την ομιλία του. 

Πολλοί θυμούνται όμως την 74η ΔΕΘ για μία από τις πιο αμφιλεγόμενες πολιτικές ατάκες των τελευταίων ετών, αυτήν που είπε επανειλημμένα ο Γιώργος Παπανδρέου λίγες ημέρες αργότερα. 

Δεσμευόμενος πως θα είναι «σωστός, αποτελεσματικός και δίκαιος», ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης σημείωνε πως «ναι, θα χρειαστεί να συγκρουστούμε με πρακτικές και αντιλήψεις του παρελθόντος. Μία από αυτές, για την οποία σιωπά η κυβέρνηση, δεν είναι απλώς πού θα βρούμε τα λεφτά, αλλά πού πηγαίνουν τα λεφτά. Γιατί λεφτά υπάρχουν. Υπάρχουν τεράστιες σπατάλες, πελατειακής φύσης».

Το «λεφτά υπάρχουν» έγινε έτσι «σύνθημα», αλλά και «ανάθεμα». 

Δύο χρόνια αργότερα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος ανακοίνωνε από τη ΔΕΘ πως επιβάλλεται το λεγόμενο «χαράτσι» στα ακίνητα μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.

«Πρέπει να βρούμε κάτι που να είναι δίκαιο, κοινωνικά αποδεκτό, που να διαφοροποιεί τον πλούσιο από τον μεσαίο και τον φτωχό, κάτι που μπορεί να εφαρμοστεί άμεσα, να αποδώσει γρήγορα, να μην εξαρτάται από τον μηχανισμό της φορολογικής διοίκησης» δήλωνε ο τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. 

Το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» 

Λίγους μήνες μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές του 2014, ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε το «Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης».

«Αναλαμβάνουμε την ευθύνη και δεσμευόμαστε απέναντι στον ελληνικό λαό για ένα Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης, με το οποίο θα αντικαταστήσουμε το μνημόνιο από τις πρώτες κιόλας μέρες της νέας διακυβέρνησης, προτού και ανεξάρτητα από την έκβαση της διαπραγμάτευσης» είχε πει ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Είχε θέσει και το δίλημμα: «Διαπραγμάτευση ή μη διαπραγμάτευση; Ανάπτυξη ή λιτότητα; ΣΥΡΙΖΑ ή Νέα Δημοκρατία;». 

Η επακόλουθη διαπραγμάτευση, βέβαια, έφερε τη συνθηκολόγηση του τρίτου μνημονίου.

Το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» ακόμα συγκεντρώνει τα πυρά της αντιπολίτευσης, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε πρόσφατα πως «ξεχνούν ότι πήγαμε σε εκλογές και συγκρίνουν τις προεκλογικές εξαγγελίες του Γενάρη του 2015 –για τις οποίες ματώσαμε και φτάσαμε μέχρι το χείλος της καταστροφής, προκειμένου να τις υλοποιήσουμε– με αυτά τα οποία υλοποιούμε μετά τις εκλογές του Σεπτέμβρη του 2015, στις οποίες πήγαμε στον ελληνικό λαό, έχοντας στο τραπέζι τη Συμφωνία».