Δεν έκανε δεκτή το ΣτΕ την προσφυγή που είχαν καταθέσει πολίτες του Δήμου Οιχαλίας στη Μεσσηνία, με την οποία ζητούσαν την ακύρωση της υπουργικής απόφασης που αφορούσε τους περιβαλλοντικούς όρους του έργου διαχείρισης απορριμμάτων στην περιοχή τους, και συγκεκριμένα στο χωριό Καλλονή.
Πρόκειται για μια ιστορία που τα τελευταία 2 χρόνια έχει διχάσει την τοπική κοινωνία, με τον γνωστό τρόπο που… διχάζουν οι επενδύσεις εν μέσω μνημονίου. Από τη μια θα έχουμε τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας (600 σε πρώτη φάση και άλλες 200 στη συνέχεια, σύμφωνα με την ανάδοχο εταιρεία «Τέρνα Ενεργειακή Α.Ε.»).
Από την άλλη όμως υπάρχουν οι κάτοικοι, οι οποίοι καταγγέλλουν μόλυνση του υδροφόρου ορίζοντα της περιοχής τους σ’ ένα γεωγραφικό τρίγωνο εξαιρετικά επιβαρημένο περιβαλλοντικά (μονάδα της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη, πλήθος πυρηνελαιουργείων, τα οποία είναι διασκορπισμένα παντού).
Οι κάτοικοι ζητούσαν την ακύρωση των περιβαλλοντικών όρων επικαλούμενοι την ύπαρξη ρέματος στην περιοχή Καλλιρρόη, που έχει χωροθετηθεί για την υλοποίηση του Χώρου Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ), όπου θα καταλήγει ό,τι απομένει από την επεξεργασία των απορριμμάτων.
Από την πλευρά του, όμως, το ΣτΕ θεωρεί ότι η περιβαλλοντική αδειοδότηση του έργου προβλέπει τις μέγιστες απαιτούμενες προδιαγραφές προστασίας και ότι στην περιοχή δεν προκύπτει από πουθενά ότι υπάρχει ρέμα, ώστε να υφίσταται το ενδεχόμενο μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα.
