Μια ανολοκλήρωτη απόπειρα εξυγίανσης

To σκάνδαλο με τις πλατφόρμες τηλεκατάρτισης, εκτός όλων των άλλων, ανέδειξε και την ανάγκη εξυγίανσης και ελέγχου των ΚΕΚ. Φυσικά στον συγκεκριμένο χώρο υπάρχουν και σοβαροί επιχειρηματίες, που προσπαθούν και τηρούν τους κανόνες. Με πολλούς από αυτούς είχε αναπτύξει διάλογο η προηγούμενη κυβέρνηση προκειμένου να βρεθεί ένας τρόπος αναμόρφωσης της λειτουργίας τους.

Μπορεί κάποιος να απαριθμήσει μια σειρά βήματα που έγιναν, όταν με έκπληξη η τότε νέα ηγεσία του υπουργείου Εργασίας διαπίστωσε ότι το ταμείο ήταν περίπου μείον, αφού το μεγαλύτερο τμήμα των πόρων είχε διατεθεί για την πραγματοποίηση προγραμμάτων εμπροσθοβαρώς, όπως μεθόδευσε ο πρώην υφυπουργός Εργασίας κ. Πλακιωτάκης υπό την καθοδήγηση του Γ. Βρούτση. Φυσικά δεν μπορεί κανείς να τους κατηγορήσει γι’ αυτό.

Η αλήθεια είναι ότι όταν ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015, κανείς και καμία από την τότε ηγεσία τού Εργασίας (Σκουρλέτης, Αντωνοπούλου, Φωτίου) δεν επιθυμούσε να ξεκινήσει έρευνες για απόδοση ευθυνών, ακόμη κι όταν τα ίδια τα προγράμματα του ΟΑΕΔ που είχε εγκρίνει ο τότε διοικητής Θ. Αμπατζόγλου προκαλούσαν κάποια ερωτήματα.

Ηταν η εποχή της αθωότητας της νέας κυβέρνησης, αλλά και της ανάγκης να ξεκινήσει γρήγορα η δουλειά χωρίς επιστροφές στο παρελθόν. Κι έτσι έγινε.

Η τότε αναπλ. υπουργός Ρ. Αντωνοπούλου, άπειρη με την ελληνική πραγματικότητα αλλά εργατική και επίμονη, εισήγαγε κριτήρια, ώστε να αναβαθμιστούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες των Κέντρων Διά Βίου Μάθησης (πρώην ΚΕΚ) που ο νόμος Αρβανιτόπουλου είχε ξεχειλώσει τόσο πολύ, ώστε κάθε Ελληνας πολίτης να ανοίγει κι ένα ΚΕΚ.

Προϋποθέσεις

Μετά την παρέμβαση του ΣΥΡΙΖΑ, προγράμματα κατάρτισης μπορούσαν να αναλάβουν μόνον όσοι πληρούσαν συγκεκριμένες προϋποθέσεις, όπως: να απασχολούν τουλάχιστον δύο εργαζομένους, να διαθέτουν χρόνο εμπειρίας στο αντικείμενο επιδοτούμενης κατάρτισης, να έχουν πιστοποίηση ISO και να εξασφαλίζουν πρόσβαση σε ΑμεΑ.

Θα πείτε, μικρά βήματα. Οντως, γιατί οι αντιδράσεις ακόμη κι από το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μεγάλες. Κι έγιναν ακόμη μεγαλύτερες όταν το γραφείο Αντωνοπούλου πρότεινε ως μέσο εξυγίανσης και αναδιοργάνωσης των ΚΕΚ την προώθηση αξιόπιστων κοινοπραξιών με κορμό τα πανεπιστημιακά και δημόσια ΚΕΚ, αλλά και όσα από τα ιδιωτικά ήταν αξιόπιστα και είχαν αποδεδειγμένη εμπειρία.

Η πρόταση δεν προχώρησε. Ανακόπηκε η φόρα κάπου στο γραφείο του υφυπουργού Παιδείας κ. Μπαξεβανάκη και παρά το γεγονός ότι ο τότε υπουργός Παιδείας κ. Γαβρόγλου γνώριζε πολύ καλά τις πληγές των ΚΕΚ.

Παρ’ όλα αυτά, στο μέσο της θητείας η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας κατόρθωσε να ανασχεδιαστεί η Κοινωφελής Εργασία. Θεσμοθετήθηκαν πλήρη εργασιακά δικαιώματα και επεκτάθηκε από 5 σε 8 μήνες. Ηταν επίσης εκείνη η ηγεσία επί ΣΥΡΙΖΑ που ανέπτυξε τον Μηχανισμό Διάγνωσης των Αναγκών της Αγοράς Εργασίας με σκοπό τα προγράμματα καταπολέμησης της ανεργίας να βασίζονται πλέον σε πραγματικά δεδομένα και αναλύσεις των μεγεθών της ελληνικής οικονομίας και της αγοράς εργασίας ακόμη και σε τοπικό επίπεδο. Οσο για τα προγράμματα, αυτά έγιναν πιο στοχευμένα. Οι μίζες κόπηκαν και ο μισθός των ωφελουμένων αυξήθηκε.

Χαρακτηριστική η περίπτωση δύο μεγάλων ΚΕΚ που απεντάχθηκαν από πρόγραμμα του ΟΑΕΔ το 2015 και η υπόθεση οδηγήθηκε στα δικαστήρια. Τέτοια επίσης ήταν η περίπτωση προγράμματος κατάρτισης που παρέλαβε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ από τη Ν.Δ. και το οποίο προέβλεπε τα ΚΕΚ να λαμβάνουν ποσό σχεδόν τριπλάσιο απ’ αυτό που προβλεπόταν να λάβουν οι δικαιούχοι εργαζόμενοι, πρόγραμμα το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ ανακάλεσε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ για πρώτη φορά έθεσε κανόνες και όρους στη λειτουργία των κέντρων κατάρτισης, σταμάτησε το πάρτι της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος που γινόταν επί Ν.Δ. Κι αυτό συνεχίστηκε μέχρι την ολοκλήρωση της θητείας της Εφης Αχτσιόγλου.