Μπαράζ διαπραγματεύσεων έπεται για την ουσιαστική δικαίωση δημοτικών υπαλλήλων που διεκδικούσαν αναδρομικά επιδόματα, δεδουλευμένα και διαφορές αποδοχών. Ναι μεν σωρεία δικαστικών υποθέσεων τελεσιδικούν υπέρ των εργαζομένων, ωστόσο οι συνθήκες οικονομικής ανομβρίας των δήμων διαμορφώνουν ένα σύνθετο σκηνικό ως προς τον χρόνο καταβολής των χρημάτων.
Συνεχόμενες δικαστικές υποθέσεις καταλήγουν στη δικαίωση δημοτικών υπαλλήλων με συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου που διεκδικούσαν το λεγόμενο επίδομα των 176 ευρώ σε πλήθος δήμων. Αθροίζονται υπέρογκα ποσά. Χαρακτηριστικά είναι δύο παραδείγματα δήμων: Νίκαιας-Αγ.Ι.Ρέντη και Χίου. Στη μεν πρώτη περίπτωση οι εργαζόμενοι δικαιούνται να λάβουν περί το 1,2 εκατ. ευρώ. Στη δε δεύτερη, διατάχθηκε, προσώρας, η καταβολή 300.000 ευρώ, ωστόσο τον Απρίλη αναμένεται η δικαστική δικαίωση ενός πενταπλάσιου αριθμού προσφευγόντων συναδέλφων τους, με αποτέλεσμα τα χρήματα που θα κληθεί να τους καταβάλει ο δήμος να υπολογίζονται σε περίπου 1 εκατ. ευρώ. Στη Νίκαια έχει ανοίξει μια συζήτηση για τη διαδικασία καταβολής των χρημάτων μεταξύ υπαλλήλων και δημοτικής αρχής, ενώ στη Χίο το σωματείο δεν εμφανίζεται να τηρεί σκληρή στάση στο χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής των δεδικασμένων.
Πρόκειται για χρήματα που, όπως σημειώνουν αυτοδιοικητικά στελέχη, οφείλουν να καταβάλουν οι δήμοι από τα ταμεία τους, όμως δεν έχουν προβλεφθεί αντίστοιχου ύψους δαπάνες στον προϋπολογισμό τους. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι αιρετοί, βλέποντας τους δημοτικούς προϋπολογισμούς να οδηγούνται σε εκτροχιασμό, αναμένεται να επαναφέρουν στην κυβέρνηση το αίτημά τους για την εφαρμογή ενός ταμείου αποπληρωμής ληξιπρόθεσμων οφειλών, στο οποίο θα εντάσσονται και ποσά αντίστοιχα με των παραπάνω περιπτώσεων.
Την ίδια στιγμή, αποφάσεις των δικαστηρίων όλων των βαθμών, ακόμα και του Αρείου Πάγου, υποχρεώνουν τους δήμους ως εργοδότες να καταβάλουν σε σχολικούς φύλακες ποσά που ανέρχονται, μαζί με τόκους υπερημερίας και δικαστικά έξοδα, σε 50.000 ευρώ κατά μέσο όρο ανά εργαζόμενο. Η ΚΕΔΕ απευθυνόμενη στην κυβέρνηση θυμίζει την υποχρέωσή του κεντρικού κράτους να προβεί στην κάλυψη κάθε τυχόν δαπάνης που σχετίζεται με ζητήματα αποδοχών σχολικών φυλάκων, μεταξύ άλλων αναδρομικά ποσά αποζημιώσεων και επιδομάτων των ετών 2004-2006, διεκδικούμενες αποδοχές ενόσω που βρίσκονταν στο απαράδεκτο καθεστώς διαθεσιμότητας κ.ά.
Ολα αυτά σε μια περίοδο που, αφενός μεν, οι κεντρικοί αυτοτελείς πόροι των δήμων έχουν καταγράψει μείωση κατά 60% συγκριτικά με προηγούμενα έτη, ενώ ταυτόχρονα είχε επιβληθεί στους ΟΤΑ η ικανοποίηση πλεονασματικών στόχων, αφετέρου δε, η χώρα έχει σημαντικές χρηματοδοτικές ανάγκες.
